کودک آنلاین

موضوع مقاله : بیماریها و صدمات

دسته بندی : بیماریها و صدمات

0
تشخیص اختلال کمبود توجه در کودکان
تشخیص اختلال کمبود توجه در کودکان کودک آنلاین: اختلال کمبود توجه، یک اختلال پیچیده است. به‌منظور تضمین تشخیص مناسب، اطلاعات باید از مجموعه‌ای از منابع گردآوری شوند. ارزیابی باید توسط گروهی از متخصصان انجام شود که تیم چند زمینه‌ای نام دارد. این تیم از پزشک متخصص اعصاب، روانشناس، متخصص آموزش و مددکار اجتماعی تشکیل می‌شود. تشخیص اختلال کمبود توجه در کودکان

تشخیص اختلال کمبود توجه در کودکان
کودک آنلاین: اختلال کمبود توجه، یک اختلال پیچیده است. به‌منظور تضمین تشخیص مناسب، اطلاعات باید از مجموعه‌ای از منابع گردآوری شوند. ارزیابی باید توسط گروهی از متخصصان انجام شود که تیم چند زمینه‌ای نام دارد. این تیم از پزشک متخصص اعصاب، روانشناس، متخصص آموزش و مددکار اجتماعی تشکیل می‌شود. آن‌ها برای تشخیص به همکاری می‌پردازند و نتیجۀ کار، تصویر کامل به شما ارائه می‌دهد. بدون شیوۀ چند زمینه‌ای ممکن است یک بخش مهم از دست برود و بدون آن، تشخیص اشتباه خواهد بود.
متخصص اعصاب ترجیحاً متخصص رشد یا متخصص اعصاب کودکان است که کارکرد سیستم عصبی مرکزی را ارزیابی می‌کند. این بررسی جامع نیست. بسته به سرشت و ماهیت مشکل، شاید چند آزمایش مطلوب باشد.
روانشناس کارکرد هوش و اجتماعی – عاطفی کودک را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. روانشناس در جستجوی تشخیص مواردی نظیر ناتوانی در یادگیری، اختلالات عاطفی یا دیگر اختلالات روانکاوی و روان‌شناختی است که شاید با اختلال کمبود توجه همراه یا آنکه خود مشکل اصلی باشند.
ارزیابی پزشکی
ارزیابی پزشکی شامل سه بخش عمده می‌شود: مصاحبۀ پزشکی، معاینۀ بدنی، آزمایش‌های مربوط به آزمایشگاه.
مصاحبۀ پزشکی این امکان را به پزشک می‌دهد که ببیند آیا اختلالات پزشکی که شبیه اختلال کمبود توجه هستند، یافت می‌شود یا نه. شاید این اختلالات با اقداماتی قابل‌درمان باشند که برای اختلال کمبود توجه استفاده نمی‌شود. همچنین در صورت نیاز به تجویز دارو، تشخیص واکنش کودک تحت درمان، نسبت به داروی خاص مهم می‌باشد.
بهترین مکان برای ارزیابی پزشکی، کلینیک‌های پزشکی دانشگاهی یا یک بیمارستان دانشگاهی می‌باشد. بسیاری از بیمارستان‌ها کلینیک‌هایی دارند که ارزیابی کامل را فراهم می‌کند. اگر چنین امکاناتی در دسترس شما نیست یا ترجیح می‌دهید که با پزشکی خصوصی کارکنید، سؤالات زیر را از پزشکتان بپرسید.
-    ارزیابی شامل چه مواردی می‌شود؟
-    از چه میزان تجربۀ کار با کودکان یا نوجوانان دچار اختلال کمبود توجه برخوردار هستید؟
-    آیا پیش از تعیین تشخیص با متخصصان دیگر مشورت می‌کنید؟
-    اگر دارو تجویز شود، چگونه بر مؤثر بودن آن نظارت می‌کنید؟
ارزیابی پزشکی در تشخیص اختلال کمبود توجه بسیار ضرورت دارد. قاطعیت شما پیش از آغاز فرآیند ارزیابی، تضمین گر آن است که ارزیابی کامل خواهد بود.
پس از مصاحبۀ پزشکی، یک معاینۀ بدنی انجام می‌گیرد. اطلاعات پایه همانند قد، وزن و اندازۀ دور سر سنجیده و با کودکان هم‌سن‌وسال، مقایسه می‌شوند. آزمون‌های شنیداری و بینایی انجام می‌گیرد و اگر احتمال اختلال شنیداری وجود داشته باشد، والدین به یک متخصص سنجش شنوایی یا به پزشک متخصص گوش، حلق و بینی ارجاع داده می‌شوند. همچنین انواع آزمایش خون انجام می‌گیرد. در صورت وجود هرگونه مشکلی، ارزیابی بیشتر لازم است.
آزمایش اعصاب، کارکرد سیستم عصبی مرکزی را موردبررسی قرار می‌دهد. در صورت وجود هرگونه مشکلی باید آزمایش‌های گسترده‌تری انجام گیرد. پزشک در این آزمایش، گفتار و زبان کودک، مهارت‌های فکر کردن، هماهنگ‌سازی و دیگر کارکردهای حرکتی (برای مثال گرفتن توپ، جهیدن، پریدن و طناب‌بازی) را ارزیابی می‌کند. بار دیگر، در صورت وجود هرگونه مشکلی، ارزیابی‌های کامل‌تر دربارۀ آن انجام می‌گیرد.
بخش پایانی ارزیابی پزشکی، آزمایش‌هایی است که در آزمایشگاه انجام می‌شود. هیچ آزمایشی وجود ندارد که اختلال کمبود توجه را ثابت کند. آزمایش‌های مربوط به الکتروسفالوگراف، ام آر آی، سی‌تی‌اسکن، کارکرد خون و مطالعات کروموزومی از قسمت‌های معمول ارزیابی نیستند. این آزمایش‌ها فقط در صورتی باید انجام شوند که نشانه‌ای خاص حاکی از اختلال پزشکی قابل درمانی همانند صرع وجود داشته باشد.
درصورتی‌که این آزمایش‌ها توصیه شوند، حتماً از پزشک دلیل آن را بپرسید و اگر از پاسخ او احساس رضایت نکردید، در جستجوی ایدۀ دیگری باشد.
ارزیابی پزشکی از قسمت‌های ضروری چند زمینه‌ای است چراکه می‌تواند وجود دیگر اختلالات پزشکی را نفی کند. همچنین اطلاعات ارزشمندی برای دیگر اعضای تیم دربارۀ مناسب بودن تجویز دارو فراهم می‌آورد.



ارزیابی روان‌شناختی
ارزیابی روان‌شناختی باید توسط شخصی دارای مدرک دکترا روانشناسی دارای پروانه و یا شخصی که روانشناسی بالینی یا روانشناس آموزشی است، انجام شود. روانشناس، نخست یک آزمون هوش فردی انجام می‌دهد که اغلب با عنوان IQ از آن یاد می‌شود. آزمون هوش با آزمون‌های گروهی و استاندارد تفاوت بسیار دارد.
در آزمون‌های گروهی، معمولاً از کودکان خواسته می‌شود پاسخ سؤالات را روی یک برگ پاسخ‌نامه بنویسند؛ اما آزمون فردی دربارۀ یک کودک به‌تنهایی انجام می‌شود و بیشتر سؤالات، نیازمند پاسخ‌های شفاهی هستند یا آنکه کودک به‌عنوان پاسخ، کاری را انجام می‌دهد. خواندن یا نوشتن در این آزمون بسیار اندک است یا اصلاً وجود ندارد.
تعدادی از آزمون‌های هوش در دسترس روانشناس قرار دارد و یک روانشناس خوب، مناسب‌ترین آزمون‌ها را، بر اساس نیازهای دانش‌آموز، انتخاب می‌کند. برای مثال، اگر کودکی دچار مشکلات گفتاری و زبانی است، آزمونی انتخاب می‌شود که نیازمند سخن گفتن نیست؛ اگر زبان رایج در مدرسه، زبان مادری کودک نیست، باید آزمون دیگری را در نظر گرفت. عموماً رایج‌ترین آزمون‌های هوش فردی، سنجش هوش استنفورد – بینه و سنجش‌های وکسلر هستند.
سنجش هوش استنفورد – بینه، که کاربرد آن از سن دوسالگی تا بزرگسالی را در برمی‌گیرد، سن عقلی را ارائه می‌دهد که می‌تواند به یک امتیاز برآیند هوشی (IQ) تبدیل شود. بااینکه این نوع سنجش، بخش‌هایی را ارائه می‌دهد که نیازمند عملکردهای کلامی و غیرکلامی است، اما بخش‌های غیرکلامی آن بیشتر است. به همین خاطر گرایش به استفاده از سنجش‌های وکسلر بیشتر است. این آزمون به ده بخش تقسیم می‌شود. پنج بخش عملکرد کلامی و پنج بخش عملکرد غیرکلامی.

بخش کلامی سنجش هوش وکسلر برای کودکان، شامل قسمت‌های زیر است.
- اطلاعات؛ این قسمت می‌سنجد که کودک چه اندازه اطلاعات عمومی از خانه و مدرسه آموخته است.
- درک؛ این قسمت می‌سنجد که کودک شما چه اندازه می‌تواند انتزاعی فکر کند و مفاهیم را درک کند.
- شباهت‌ها؛ این قسمت توانایی کودک را در فکر کردن به‌طور مطلق می‌سنجد. از کودک خواسته می‌شود که بگوید اشیاء مختلف چه شباهت‌ها و تفاوت‌هایی دارند.
- ریاضیات؛ این قسمت تمرین ریاضی با کاغذ و قلم نیست؛ بلکه مهارت‌های استدلال ریاضی کودک را با دادن مسئله‌هایی برای حل کردن می‌سنجد.
- واژگان؛ از کودک خواسته می‌شود بگوید یک کلمه چه معنایی دارد. تعاریف فرهنگ لغت لازم نیست. کودک می‌تواند آن کلمه را تعریف کند یا شرح دهد.
- گسترۀ اعداد؛ این قسمت توانایی کودک را در به یادآوردن توالی اعداد می‌سنجد. این آزمون اختیاری است و انجام آن الزامی نیست.
بخش عملی سنجش هوش وکسلر برای کودکان، شامل قسمت‌های زیر می‌شود:
- تکمیل تصویر؛ کودک باید به تصاویر نگاه کند و به آزمون گر بگوید که چه بخشی کم است.
- چیدن تصاویر؛ در این قسمت از کودک خواسته می‌شود که تصاویری را به ترتیب کنار هم بچیند طوری که چیدمان معنادار باشد. این آزمون، توانایی کودکان در شکل دادن به یک کلیت را هنگامی‌که تنها بخش‌هایی از آن حاضر است، می‌سنجد.
- طراحی قطعات؛ برخلاف قسمت چیدن تصاویر، که در آن اجزا به کودک داده می‌شود تا کل را بسازد، این آزمون توانایی کودک را نخست در نگریستن به کل و سپس تقسیم آن به اجزای مختلف و درنهایت بازسازی کل می‌سنجد. در این قسمت، قطعات و تصاویری داده می‌شود که کودک باید آن‌ها را کنار هم بگذارد تا تصویر کامل شکل بگیرد.
- چیدمان اشیاء؛ این قسمت توانایی کودک را در ساختن یک کل از اجزای تشکیل‌دهندۀ آن می‌سنجد.
- کدگذاری؛ این بخش توانایی کودک را در رمزگشایی یک کد و کپی‌برداری از نمادهای صحیح در یک دورۀ زمانی مشخص می‌سنجد.
علاوه بر سنجش هوش، روانشناس کارکردهای رفتاری و اجتماعی – عاطفی را موردبررسی قرار می‌دهد. شاید آزمون‌های خاص، روش‌های مصاحبه و یا سنجش‌های ارزیابی را به‌کارگیرند. این کار او را قادر می‌سازد که اختلالات روان‌شناختی و روان‌پزشکی را که می‌توانند همراه با اختلال کمبود توجه یا بدون آن وجود داشته باشند، نفی کند.
منبع: کلیدهای پرورش کودکان مبتلا به اختلال کمبود توجه
تشخیص اختلال کمبود توجه در کودکان
معیار شناسایی اختلال کمبود توجه در کودکانمعیار شناسایی اختلال کمبود توجه در کودکان

معیار شناسایی اختلال کمبود توجه در کودکان کودک آنلاین: بااینکه اغلب برای والدین روشن است که کودکشان اختلال کمبود توجه را بروز می‌دهد اما معیارها برای شناسایی دانش‌آموز دچار اختلال کمبود توجه چندان واضح نیستند. معیار شناسایی اختلال کمبود توجه در کودکان


درمان اختلال کمبود توجه کودکان با دارودرمان اختلال کمبود توجه کودکان با دارو

درمان اختلال کمبود توجه کودکان با دارو کودک آنلاین: استفاده از دارو برای درمان اختلال کمبود توجه، روش تازه‌ای نیست و در سال 1973 دکتر چارلز بردلی، بنزادراین را که دارویی محرک است، برای کودکانی تجویز کرد که التهاب ویروسی مغز در آن‌ها رو به بهبود بود. این دارو، بیش فعالی آن‌ها و نیز حواس‌پرتی‌شان را کاهش داد. درمان اختلال کمبود توجه کودکان با دارو


علائم کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالیتی – قسمت اولعلائم کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالیتی – قسمت اول

علائم کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالیتی – قسمت اول اگر فرزند ما بعد از 4 سالگی بیشتر علائمی را که خدمتتان عرض میشود ، داشت و نشان داد، باید به یک فرد متخصص در این باره مراجعه فرمایید. در غیر این صورت برخی از این حالات بین 2 تا 4 سالگی به ویژه در میان پسران در حد کمش قابل قبول و احتمالا از انرژی بیش از حد و یا نوعی مسائل و مشکلات دیگر و یا ویژگی های خلق و خو یا شخصیت فرزند من و شما است. علائم کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالیتی – قسمت اول


کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالیتی ( ADD ,ADHD) کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالیتی ( ADD ,ADHD)

کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالیتی ( ADD ,ADHD) :گرفتاری دیگری که از سال ها قبل شناخته شده است و همچنان مانند گذشته کودکان و فرزندان من و شما را گرفتار می کند بیماری کمبود توجه و تمرکز و دیگری کمبود توجه و تمرکز همراه با فعالیت و جنب و جوش بیش از حد است. کمبود توجه و تمرکز و بیش فعالیتی ( ADD ,ADHD)

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران
    به کانال تلگرام کودک آنلاین بپیوندید