کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
رهنمودهای اساسی آموزش خود تنظیم‌گری به کودک
آموزش خود تنظیم‌گری : برخی از کودکان که دچار اختلال در خود تنظیم‌گری هستند، در خواندن سرنخ‌ها و درک حالات چهره دیگران مشکل دارند. به‌نظر می‌رسد که آنها با دیدن حالات هیجانی، احساس آشفتگی می‌کنند و برای اجتناب از برقراری تماس چشمی،خود را عقب می‌کشند.

رهنمودهای اساسی آموزش خود تنظیم‌گری به‌کودک
•    به‌کودک‌تان در درک سرنخ‌های اجتماعی مناسب و ابراز آنها کمک کنید
برخی از کودکان که دچار اختلال در خود تنظیم‌گری هستند، در خواندن سرنخ‌ها و درک حالات چهره دیگران مشکل دارند. به‌نظر می‌رسد که آنها با دیدن حالات هیجانی، احساس آشفتگی می‌کنند و برای اجتناب از برقراری تماس چشمی،خود را عقب می‌کشند.
همچنین ممکن‌است که در فهمیدن معنای حالات مختلف چهره اشتباه کنند. مثلاً برخی از والدین گزارش می‌کنند که هیچ فرقی نمی‌کند که نشانه‌های بدنی و چهرۀ آنها در هنگام اعمال محدودیت چقدر واضح باشد، به‌هر حال کودک آنها توجهی به‌آن نشانه‌ها نمی‌کند یا در پاسخ به‌آنها فقط می‌خندد.
فرض کنید که شما تصویر دو کودک که در حال اذیت کردن یک کودک دیگر هستند را به‌یک کودک شش ساله که در درک سرنخ‌های اجتماعی مشکل دارد، نشان می‌دهید. احتمال دارد این کودک، برداشت اشتباهی از تصویر داشته باشد و بگوید این تصویر سه کودک است که دور هم حلقه زده‌اند و بازی می‌کنند.
همچنین برخی از کودکان در بازشناسی چهره افراد مختلف دچار مشکلات ادراکی هستند و ممکن‌است طوری واکنش نشان دهند که انگار هیچ‌وقت این افراد را ندیده‌اند.
بعضی دیگر از کودکان ممکن است‌آنقدر دستخوش اضطراب شوند یا محرک‌های حسی آنها را چنان برانگیخته کند که دیگر نتوانند هم‌زمان با درک حالات چهره و سرنخ‌های بدنی فرد، مکالمه را نیز پردازش و درک کنند.
برای اینکه بتوانید به‌بهترین شکل به‌کودکتان کمک کنید، توجه کنید که کودک‌تان در مورد حالت هیجانی که یک نفر ابراز می‌کند، چه برداشتی دارد. سطح تحریک باید متناسب با توان کودک باشد تا او بتواند بدون آشفته شدن، بازخوردها را درک کند.
•    به‌کودکتان کمک کنید که رفتار خودش و دیگران را پیش‌بینی کند
موقعیت‌های اجتماعی سرنخ‌های بسیاری را فراهم می‌آورد که به‌فرد در فهم افراد، فعالیت‌ها، موقعیت‌ها و مفاهیم دیگر کمک می‌کند. وقتی فرد با موقعیت جدیدی روبه‌رو می‌شود یا در تفسیر معانی تجربه ندارد، ناگزیر برای درک موقعیت به‌بازخوردهای دیگران، به‌خصوص افرادی که برای او اهمیت دارند (مانند همسالان، والدین) و همین‌طور، به‌سرنخ‌هایی که با کمک آنها می‌تواند موقعیت را حدس بزند، تکیه می‌کند.
کودک خردسال برای درک موقعیت بیشتر به‌سرنخ‌های چهره‌ای افراد که موقعیت را تجربه می‌کنند وابسته است؛ اما همچنان که بچه‌ها در خلال سال‌های مدرسه رشد می‌کنند، بیشتر به‌سرنخ‌های موقعیتی متکی می‌شوند. زمانی که کودکان بزرگتر می‌شوند، بهتر می‌توانند سرنخ‌های چهره و سرنخ‌های موقعیتی را باهم درآمیزند و یکپارچه کنند.
برای اینکه یک نشانۀ هیجانی بتواند توجه فرد را جلب کند، باید تا حد امکان جنبه‌های بیشتری را درگیر کند. کودک نوپایی که خشم مادرش را می‌بیند که با انگشت اشاره می‌کند و با قاطعیت می‌گوید: نه، راحت‌تر می‌تواند درک کند که منظور مادرش این است که او نباید شلوغ کند.
برعکس والدینی که در اعمال محدودیت مشکل دارند، ممکن‌است نشانه‌های ضعیف یا ناهمخوانی ارائه دهند که درک آنها برای کودک نوپا دشوار و گیج کننده است.
یک والد دمدمی ممکن است‌در عین حال که به‌کودک می‌گوید: غذاها رو نریز عزیزم، همین الآن بس کن؛ لبخند هم بزند. این ناهمخوانیِ نشانه‌ها ممکن‌است برخی از کودکان نوپا را گیج کند. کودکان دیگر ممکن‌است کاملاً بدانند که والدین چه‌انتظاری از آنها دارند، اما با این تصور که رفتارشان پیامد بدی نخواهد داشت، به‌رفتار مخرب خود ادامه می‌دهند.
•    سرنخ‌های کودک تان را بخوانید: معنی ناآرامی کودک‌تان را درک کنید.
اغلب تعبیر سرنخ‌های کودک برای پی بردن به‌این که چه‌چیزی او را آرام می‌سازد، چه موقع حالت خلقی او در حال تغییر است و کودک چه‌موقع و چگونه می‌تواندخود را آرام کند، دشوار است. معمولاً والدین کودکان ناآرام، صداهای نامفهوم یا غان و غون‌های معمولی کودکشان را نیز مثل صدای ناله کردن، می‌شنوند.
همچنین، امکان دارد والدین دائماً احساس کنند که کودک‌شان ناآرام است؛ حتی در شرایطی که واقعاً این طور نیست. یک کار ساده وجود دارد که والدین با انجام آن می‌توانند با دقت بررسی کنند که چه اتفاقی در حال رخ دادن است و کودک دقیقاً چه احساسی دارد.
بایستید و به‌کودکتان گوش کنید، با دقت او را نگاه کنید و ببینید آیا می‌توانید آنچه را که کودک‌تان در آن لحظه به‌شما می‌گوید، درک کنید؟ با اتخاذ حالت "ببین، صبر کن و فکر کن" والدین می‌توانند یک گام به‌عقب بروند تا بتوانند نشانه‌های کلامی و بدنی کودک را بهتر درک کنند.
والدین می‌توانن یک گام به‌عقب بروند تا بتوانند نشانه‌های کلامی و بدنی کودک را بهتر درک کنند. به‌این ترتیب تمایز و تفکیک بین حالت‌های درونی کودک مانند ناکامی، خودآرام سازی ضعیف و ابراز هیجانات منفی (مثل پرخاشگری، نارضایتی) امکان‌پذیر می‌شود.
منبع: با کودک بدقلق و ناآرام چه کنیم؟
آموزش خود تنظیم‌گری
آموزش خود تنظیم‌گری
آموزش خود تنظیم‌گری

آموزش خود آرام‌سازی کودکان – قسمت اولآموزش خود آرام‌سازی کودکان – قسمت اول

خود آرام‌سازی کودکان کودک شما دوست دارد چه نوع فعالیت آرام‌بخشی انجام دهد؟ این فعالیتها میتواند شامل بازی با قطعات ساختمان سازی یا عروسک‌ها، خواندن داستان، بازی ویدئویی و سایر فعالیتها باشد


وظایف مشترک پدر و مادر در برابر کودکان ناآراموظایف مشترک پدر و مادر در برابر کودکان ناآرام

وظایف مشترک پدر و مادر در برابر کودکان ناآرام برای شما هم لحظه هایی پیش می آید که احساس درماندگی می کنید ، به ویژه زمانی که کودکتان تمام شب را گریه می کند و شما نمیتوانید او را آرام کنید. در این هنگام سعی کنید همسرتان به احساس منفی شما نسبت به رفتار کودک پی نبرد. وظایف مشترک پدر و مادر در برابر کودکان ناآرام


کنترل بدقلقی کودکان – قسمت چهارمکنترل بدقلقی کودکان – قسمت چهارم

کنترل بدقلقی کودکان خوب می دانیم که فرایند رشد کودک سال های بلندی را در برمیگیرد ، پس پشت سرگذاشتن چند نحسی و بدقلقی از اهمیتی برخوردار نیست. به زبان ساده تر ، برای این که شخص حتی المقدور در بلند مدت از دامنه و شدت آن کاسته و در عین حال به عزت نفس و خودباوری کودک اختلالی وارد نیاورد باید هوشمندی و موقع شناسی خود را به اوج برساند. کنترل بدقلقی کودکان

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران