کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
ترس از تاریکی در کودکان
ترس از تاریکی در کودکان بعضی از مادران از اینکه کودکشان از تاریکی می‌ترسد و شب در اتاقش تنها نمی‌خوابد، احساس نگرانی می‌کنند. این مادران سؤالی در ذهنشان ایجاد می‌شود که: چگونه می‌توانم به کودک خود، کمک کنم. ترس از تاریکی در کودکان

ترس از تاریکی در کودکان
کودک آنلاین: بعضی از مادران از اینکه کودکشان از تاریکی می‌ترسد و شب در اتاقش تنها نمی‌خوابد، احساس نگرانی می‌کنند. این مادران سؤالی در ذهنشان ایجاد می‌شود که: چگونه می‌توانم به کودک خود، کمک کنم.
یکی از کسل‌کننده‌ترین موضوعاتی که پدر و مادر ممکن است با آن درگیر باشند، ترس کودکشان از تاریکی می‌باشد. زیرا این موضوع اکثراً هنگام شب و زمانی که والدین به‌خصوص مادر که خیلی  خسته است، اتفاق می‌افتد. این حق طبیعی هر کودک است که شب‌ها با خیال راحت بخوابد و پدر و مادر در این مورد به او کمک کنند.
ترس از تاریکی در سنین مختلف و در مراحل مختلف رشد در نوسان است.والدین به این نکته باید دقت کنند که ترس کودکان از تاریکی ناشی از خیال و توهم نیست، بلکه واقعی است. کودک به درصد بالایی از حمایت، همراه با اطمینان و دلگرمی مادر و تضمین مثبتی که او قادر خواهد بود، ترس‌هایش را مدیریت کند، نیاز دارد.
از طرفی باید در نظر داشت که اطمینان آفرینی بیش‌ازحد یا نازپرورده کردن ممکن است کودک را متقاعد کند که واقعاً چیزی هست که باید از آن بترسد و رفتارهای ناشی از ترس از خود نشان دهد. عموماً نیاز است یک کودک با ترس‌های شبانه طی چند مرحله سازگار یابد. البته این سازگاری زمان‌بر است و نیاز به مداخلات فعال والدین مخصوصاً مادر می‌باشد. رهنمودهای زیر می‌تواند به والدین برای کمک به کودک خود مفید باشد:
- یک چراغ‌خواب کم‌نور در اتاق کودک نصب کنید و شب‌ها هنگام خواب آن را روشن نمایید. به او کمک کنید تا ترس خود را بشناسد و دربارۀ آن بلند صحبت کند، در آغوشش بگیرید، به او گوش دهید و نشان دهید که او را درک می‌کنید. نباید به کودک گفت: " تو از تاریکی نمی‌ترسی و ترس تو واقعی نیست". می‌توانید بگویید " عزیزم گاهی تاریکی ترسناک به نظر می‌رسد، تو الآن از تاریکی می‌ترسی  اما خطری تو را تهدید نمی‌کند و تو کامل در امانی" . این اولین گام است.



- از کودک بپرسید که چگونه می‌توانید به او کمک کنید. هر چیزی را که کودک به زبان آورد، به‌صورت شفاهی تأیید کنید، سپس محدودیت‌های مناسبی را وضع کنید. قاطعانه و با عطوفت محدودیت‌ها را دنبال کنید: عزیزم می‌دانم که می‌خواهی پیش تو بمانم. من فقط 5 تا 10 دقیقۀ دیگر پیش تو می‌مانم و بعد باید بروم. چراغ‌خواب تو روشن است و هیچ‌چیز نمی‌تواند برای تو خطری ایجاد کند. هر شب جملات و عبارات یکسان و شبیه به هم را بیان کنید که کودک اطمینان خود را از دست ندهد.
- زمان بیشتری را برای رفتن به تختخواب و تشریفات آماده‌سازی اتاق‌خواب اختصاص دهید. در رختخواب کنار کودک بنشینید و چیزهایی را که او در اتاق ترس‌آور می‌داند، شناسایی کنید و تشریفات آماده‌سازی اتاق را روی آن‌ها متمرکز کنید. با یک چراغ‌قوه با نور کم مکان‌ها یا اشیای ترس‌آور را روشن کنید و سعی کنید تا آنجا که امکان دارد برای او مکان و شیء موردنظر را طبیعی و بدون خطر جلوه دهید. به‌عنوان‌مثال بگویید: "عزیزم اگر نگران پنجره هستی، پدر تصمیم دارد که قفل جدیدی را برای پنجره نصب کند تا تو احساس امنیت و آرامش کنی. اگر نگران در کمد هستی که مبادا باز باشد، ما به کمک هم می توانیم هر شب در را چک کنیم که مطمئن شویم در بسته است. اگر چیزهایی که کف اتاق است هیولا به نظر می آیند، ما هر شب همۀ این چیزها را قبل از خواب سر جای خودشان می گذاریم". تمام نقاط مبهم و ترس آور و حتی سایه ها را برای کودک رفع ابهام کنید.
- بعضی از اوقات ممکن است کودک در اتاق خود نماند و به اتاق پدر و مادر برود، که این‌یکی از نگران‌کننده‌ترین موضوعات برای والدین است. در این مورد، می‌توانید از سیستم پاداش دهی برای ترک این کار استفاده کنید. برای تقویت مثبت توانایی کنترل بر ترس از تاریکی کودک، هر موفقیت او را روی کاغذی با علامت مشخص کنید و به او جایزه بدهید. کاغذ را در اتاق کودک به دیوار یا کمد بچسبانید. به او بگویید: بعد از هر 5 شب متوالی که موفق شدی در اتاق خود به‌تنهایی بخوابی، یک هدیه خواهی گرفت. فراموش نکنید که نقش تشویقی را همزمان با اجرای این برنامه دنبال کنید. به فرض اگر کودک بعد از وضع قانون پاداش، در چهار شب موفق شود و تنها در شب پنجم موفق نشد، می‌توانید به او بگویید: "عزیزم تو فوق‌العاده عمل کردی، چهار شب موفق شدی تنها بخوابی، حتماً تلاش دوبارۀ تو آسان‌تر خواهد بود. پس مجدداً تلاش کن."
- حتماً موفقیت‌ها و تلاش‌های کودک را به خود او یادآور شوید. بگویید: تو خیلی شجاع هستی من به شجاعت تو افتخار می‌کنم. برای غلبه بر ترس از تاریکی زمان نیاز است، من شاهد تلاش‌هایت هستم. تو موفق خواهی شد. کودک یاد می‌گیرد که با خود جملاتی را تکرار کند که بر اعتمادبه‌نفس او بیفزاید.
در کنار این اقدامات سعی کنید هر از مدتی در تاریکی برنامه‌های جالب و سرگرم‌کننده، داشته باشید. به‌عنوان‌مثال چراغ‌های اتاق را خاموش کرده و با نور شمع در کنار فرزند خود مشغول خوردن شام شوید.
ترس از تاریکی در کودکان
ترس کودکان سنین مختلف – قسمت اول ترس کودکان سنین مختلف – قسمت اول

ترس کودکان ترس در کودکان ، طبیعی است و قسمتی از رشد روانی کودک را تشکیل می دهد. کودک باید از چیزهایی که برای او خطر ایجاد می کند ، بترسد و خود را از آنها دور کند. ترس کودکان


ترس کودکان از غول و هیولاترس کودکان از غول و هیولا

ترس کودکان از غول و هیولا معمولا بچه ها وقتی می خواهند بخوابند دچار ترس و وحشت می شوند. آنها از هیولایی که ممکن است در کمد لباس ها باشد ، تمساحی که ممکن است زیر تختشان باشد و یا اسکلتی که ممکن است از پشت پنجره ظاهر شود ، می ترسند. ترس کودکان از غول و هیولا


ترس کودک از غریبه هاترس کودک از غریبه ها

ترس کودک از غریبه ها کودک آنلاین: کودکان تا قبل از سن یک سالگی دوست دارند همیشه کنار والدین یا اعضای خانوادۀ خودشان باشند. یک نوزاد شش ماهه شاید وقتی پدر یا مادرش او را به غریبه ای می دهند، به آنها لبخند نیز بزند ولی بین سنین 7 تا 9 ماهگی، از غریبه ها می ترسد و وقتی کسی بغلش می کند، گریه کرده و سعی می کند به آغوش والدینش پناه ببرد.


ترس کودک از کوتاه کردن موهایشترس کودک از کوتاه کردن موهایش

ترس کودک از کوتاه کردن موهایش کوتاه کردن موهای بچه های زیر دو سال کار بسیار مشکلی است ، چون آنها خیلی ورجه وورجه می کنند. بچه های بزرگتر نیز از کوتاه کردن موهایشان می ترسند. بچه های دو یا سه ساله از کوتاه کردن موهایشان میترسند ، آنها می ترسند که مبادا آسیبی ببینند یا این که موهایشان دیگر بلند نشود. ترس کودک از کوتاه کردن موهایش

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران