کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت چهارم
آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت چهارم کودک در یک سال اول با حس یا ( Sense ) و (Sensation ) احساسِ خودش بیش از هر چیز دیگری زندگی میکند. بین 1 تا 7 سالگی علاوه بر رشد حس ، هوش (Intellingence ) و تخیل و تصور ( Imagination ) ، رشد می یابد. آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت چهارم

آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت چهارم
10 . آیا خواستن ، توانستن است ؟
کودک در یک سال اول با حس یا ( Sense ) و (Sensation ) احساسِ خودش بیش از هر چیز دیگری زندگی میکند. بین 1 تا 7 سالگی علاوه بر رشد حس ، هوش (Intellingence )  و تخیل و تصور ( Imagination ) ، رشد می یابد.
بنابراین در 7 سالگی فرزند ما با (( هوش ، تخیل و حس )) خودش جهان درون و بیرون خودش را می سازد .نتیجه ی این حس ، هوش و تخیل در درون حالات انسانی است که به عنوان احساس ، عاطفه و هیجان آن را می شناسیم.
بنابراین تاکید میشود آنچه که به عنوان احساسات و عواطف و هیجانات انسانی است تا 7 سالگی ، نتیجه ی هوش ، تخیل و حس است که خود این ها به خودی خود راهی برای درک واقعیت و یا یافتن حقیقت در درون ما ندارند.
در نتیجه تمام احساسات و عواطف خوب و بد من و شما مانند غم و یا شادی و امیدواری یا ناامیدی یا وحشت و ترس و آرامش و امنیت نتیجه ی گزارش های حسی و فعالیت های ذهنی ، در مسیر درک واقعیت ، به عنوان هوش ما و تخیلات و تصورات است.



به نظر میرسد 99% مردم در 99% تاریخ در همین جا متوقف شده اند. یعنی وقتی که شما به مطالعه ی 200 – 300 سال گذشته جهان می پردازید ، جز افراد برگزیده ( که از 1% تجاوز نمی کند ) توده ی عظیم مردم را می بینید که در این حدِ رشد متوقف شده اند. بنابراین آنچه را که به عنوان باور و نظر و فلسفه و علم و عقیده دارند ، همه از این جنبه های حسی ، هوشی و تخیلی است ، که بعدا نیز تا سنین بالا ادامه پیدا کرده است.
اما اگر کسی بین 3 تا 7 سالگی شرایط مناسبی را داشته باشد ، اگر پدر و مادری در این دوران نکات و اصولی را رعایت کرده باشند ، اگر محیط و روابط به او فرصت هایی داده باشد ، علاوه بر این که بعد از 7 تا مخصوصا 18 سالگی ، هوش ، تخیل و حس ، رشدشان را ادامه می دهند ، زمینه را برای ظهور و بروز عقل انسانی فراهم می کند ، که این عقل در طبیعت وجود ندارد و در هیچ موجود دیگری نیست  و در انسان از 7 سالگی به خاطر آن چه که در 7 سال اول ، در وجودش گذاشته شده است ، آمادگی به وجود آمدن و رشد دارد.
ولی اگر بین 3 تا 7 سالگی فرد آسیب شدیدی دیده باشد و بعد از آن هم ، کوششی برای تصحیح این حالات به وجود نیاید ، خطری که در این زمینه وجود دارد این است که اگر هم عقلی آغاز شود و رشد خودش را ادامه دهد ، به خاطر انفجارهای حسی و عاطفی ای که بین 3 تا 7 سالگی بوده ، میتواند برهم بریزد.
به بیان دیگر اگر 3 تا 7 سالگی دوران خوبی باشد ، فرصتی می دهد که عقل شروع به کار کند و آزادی ، استقلال و مخصوصا حاکمیت عقل در زندگی انسان تثبیت و همیشگی شود.
یعنی از این به بعد من میتوانم تا 18 سالگی آهسته آهسته ، این بنای عظیم و رفیع انسانی که عقل انسان است را به وجود بیاورم ، و اگر آن را به درستی به پایان برسانم ، در 18 سالگی به کمال عقل خودم خواهم رسید.
اما اگر به خاطر آسیب 3 تا 7 سالگی ، رشد عقل دچار اشکال شود ، اگر شرایط و موقعیت رشد عقل فراهم نباشد ، اگر انفجارهای احساسی و عاطفی که هم اکنون در ذهن ما کاملا قدرت و کنترل و انرژی را در اختیار دارند ، هر زمان که لازم شد به حریم و حدود عقل تجاوز کنند و او را از کار بیندازند ، ما گرفتاری هایی برای درک واقعیت و ارتباط با این واقعیت خواهیم داشت.



بنابراین به خاطر برهم ریختن دوران 3 تا 7 سالگی است که بین 7 تا 18 سالگی ، در حالی که رشد هوش و تخیل و حس ادامه پیدا می کند ، رشد عقل در مسیر و مراحل خودش حرکت نمی کند و یا به بیراهه و انحراف کشیده می شود.بنابراین خطر و آسیبی که در سن 3 تا 7 سالگی وجود دارد ، این است که ما را از واقعیات دنیا دور کند ، در نتیجه تصویر و تصوری از جهان داشته باشیم که با آنچه هست ، نمی خواند .
در این جاست که برداشت یا آسیب شماره ی (( نه )) نمایان می شود و آن این تصور است که خواستن ، توانستن است.
من مفهوم ذهنی خواستن خودم را با امکانات و توانایی های خودم و واقعیت دنیا یکی می گیرم. یعنی این تصور برای من وجود دارد هر زمانی که بخواهم، خواهم توانست و حال آن که خواستنی توانستن می شود که من برای آن توانستن ، با واقع بینی ، تمامِ مراحلِ لازم را ایجاد و ساختمانِ هر چیزی را ، در خارج و نه در درون خودم به وجود بیاورم ، و آن را پیش ببرم.
در نتیجه فقط کسانی توان این را دارند که خواستن را توانستن بدانند ، که آنچه را می خواهند با واقعیت منطبق باشد و آن را به عنوان هدفی در بیاورند و مراحل مختلف رسیدن به این هدف را بشناسند و آگاهی ، دانایی ، توانایی ، امکانات و فرصت ها را داشته باشند، تا بتوانند خواستن را به توانستن تبدیل کنند.
نکته در غیر این صورت متاسفانه این فکر خواستن ، توانستن است ، در بسیاری از موارد سبب می شود تا افراد کار را به آینده موکول کنند ، زیرا با این توهم که خواستن توانستن است ، فکر میکنند که یک ماه دیگر ، یک سال دیگر ، پنج سال دیگر ،چون می خواهند می توانند.
از طرف دیگر این فکر خواستن ، توانستن است ، سبب می شود که فرد معتاد هم چنان در اعتیادش بماند ، زیرا باورش این است روزی که بخواهد خودش را از اعتیاد دور نگه دارد ، با یک تصمیم ، یک شبه چنین خواهد کرد و معمولا چنین اتفاقی نمی افتد.
به همین علت ماجرای خواستن توانستن است ، برخلاف ظاهر خوب خود و این تصور و توهم که نشانه ی خوش بینی است ؛ نشانه ی خوش خیالی ، غیر واقع بینی و تخیلات کودکانه ای است که ما در زندگی به کار می بریم. معنا این حرف این نیست که خواستن توانستن نیست ، اما باید اصولی را رعایت کرد. شاید جمله به این صورت درست باشد :
((خواستن ، آفریدن است آن زمانی که ما توانایی و امکان این آفرینش را داشته باشیم.))
منبع : کتاب پرورش ، تعلیم و تربیت 3 تا 7 سالگی
آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت چهارم
آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت دومآسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت دوم

آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت دوم مورد چهارم کسانی که بین 3 تا 7 سالگی آسیب دیده اند همیشه درگیر حدس و گمان هستند. یعنی همه ی مطالب را باید حدس بزنند و باید بدانند که احتمالا چه شده است ؟ و یا چه خواهد شد؟ .


آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت سومآسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت سوم

آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت سوم مطلب دیگر تعصب و تنگ نظری در این افراد است ؛ به دلیل اینکه دنیای ذهنی دارند و با واقعیات و تنوع واقعیت آشنا نیستند. به خاطر باورهای فلسفی ، مذهبی ، انسانی و آنچه که مربوط به جنس زن و مرد ، کوچک و بزرگ ، آگاه و ناآگاه ، فقیر و ثروتمند دارند؛ غالب اوقات نگاهی کلیشه ای دارند و با قواعد کلی در ارتباط هستند. آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت سوم


آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت پنجمآسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت پنجم

آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت پنجم شماره ی یازده که در ارتباط با این مسئله است ( مسئله ی آسیب قبلی ) ، کسانی که بین 3 تا سالگی آسیب دیده اند ، پایه ها و اصولی که عقل باید بر مبنای آن محکم و استوار بنشیند را در همه ی زمینه ها یا بیشتر زمینه ها بر هم می ریزند. بنابراین نگاهی به دنیا دارند که با واقعیت نمی خواند. آسیب های دوران 3 تا 7 سالگی و تاثیر آنها در بزرگسالی – قسمت پنجم


خودآموزی در کودکان 3 تا 7 ساله – قسمت اولخودآموزی در کودکان 3 تا 7 ساله – قسمت اول

خودآموزی در کودکان 3 تا 7 ساله – قسمت اول کودک در مرحله ای است که دست به خودآموزی می زند و بیشتر آگاهی های کودک بین 3 تا 7 سالگی از طریق خودش می باشد تا اینکه از دیگران بیاموزد. در این دوران است که بیشتر کارها را نه از طریق تجربه به عنوان (Experience ) بلکه به عنوان تمرین یعنی ((Exercise )) انجام می دهد و مایل هست که جهان را برای خودش معنی دار کند. خودآموزی در کودکان 3 تا 7 ساله – قسمت اول

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران
    به کانال تلگرام کودک آنلاین بپیوندید