کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
علائم شایع فشار روانی در دوره کودکی
علائم شایع فشار روانی در دوره کودکی کودک آنلاین: به‌طورکلی اطفال و کودکان احساس ناامنی خود را از طریق انواع احساسات، عادات غذایی و مشکلات رفتاری گوناگون نشان می‌دهند. درک کودک از رویدادها سبب ایجاد اضطراب نمی‌شود، بلکه واکنش‌های پدر و مادر نسبت به این رویدادها اضطراب به وجود می‌آورد. علائم شایع فشار روانی در دوره کودکی

علائم شایع فشار روانی در دوره کودکی
کودک آنلاین: به‌طورکلی اطفال و کودکان احساس ناامنی خود را از طریق انواع احساسات، عادات غذایی و مشکلات رفتاری گوناگون نشان می‌دهند. درک کودک از رویدادها سبب ایجاد اضطراب نمی‌شود، بلکه واکنش‌های پدر و مادر نسبت به این رویدادها اضطراب به وجود می‌آورد.
کودک در دورۀ قبل از دبستان صحنه‌های گوناگون را جذب می‌کند و آن‌ها را در بازی‌های خود به نمایش می‌گذارد و در کلامش آشکار می‌کند. در اینجا به رفتارهایی می‌پردازیم که از وجود ناامنی و فشار بر کودک خبر می‌دهند.
•    غم و ناراحتی مفرط
بعضی از کودکان به‌خصوص آن‌ها که به سن دبستان نزدیک‌ترند، هنگام نگرانی، بیش‌ازحد ناراحت می‌شوند. چنین کودکی معمولاً بدترین شرایط را تصور می‌کند و پیش از آنکه واقعۀ موردنظرش رخ دهد، ناراحت می‌شود.
چنین کودکی به رسیدگی‌های پرورشی و حمایتی بیشتری نیاز دارد. او به موقعیت‌های زیادی نیاز دارد که در آن قاطعیت و حل مسئله را تمرین کند. معمولاً کودکی مانند او خشم سرکوب‌شدۀ زیادی دارد. بنابراین باید در بازی‌های نمایشی فرصتی فراهم کرد تا خشم خود را ابراز کند.
•    پرخاشگری و خطرپذیری مفرط
در بعضی از کودکان گاه پرخاشگری و عمل کردن بر اساس انگیزه‌های ناگهانی به‌شدت زیان‌آور می‌شود. بعضی دیگر بی‌محابا دست‌به‌کارهای خطرناک می‌زنند و بی‌آنکه بترسند از مکان‌های بلند می‌پرند یا از خانه خارج می‌شوند و در خیابان می‌دوند، اما عده‌ای دیگر ممکن است که نسبت به نیازهای کودکان دیگر بی‌تفاوت شوند و مثلاً اسباب‌بازی آن‌ها را بگیرند.
راهکار کلیدی این است که برای کودک با قاطعیت، اما با ملایمت حدودی تعیین شود و درعین‌حال بیشتر بر تعامل با کودک تأکید شود. چنین کودکی به روابط گرم و صمیمانۀ زیادی نیاز دارد تا کم‌کم  بتواند به علائم رفتاری دیگران و نشانه‌های محیطی پاسخ دهد.
•    ترس و اضطراب مفرط
کودکی که به‌طورکلی خیلی حساس است در رویارویی با فشارهای جدید حساسیت خاصی از خود نشان می‌دهد. چنین کودکی پیوسته به دلگرمی از سوی والدین احتیاج دارد. نیازهای او زیاد است و خیلی به پدر و مادرش آویزان می‌شود. ممکن است شب به اتاق والدینش برود و از ترس‌هایی حرف بزند که با فشارهای پیرامون او تناسب نداشته باشد.
والدین برای کمک به این کودک می‌توانند به‌طور همزمان در دو راستا کار کنند: ابتدا رسیدگی بیشتری به خرج دهند و امنیت، محبت و نیز فرصت ابراز عواطف بیشتری را برای او فراهم کنند. سپس به او کمک کنند تا به‌تدریج ثبات و اطمینان خود را به دست آورد.



•    رفتارهای ازهم‌گسیخته
بسیاری  از کودکان در مواجهه با فشارهای روحی رفتاری ازهم‌گسیخته در پیش می‌گیرند و از یک اسباب‌بازی یا فعالیت به اسباب‌بازی یا فعالیت دیگری روی می‌آورند. ظاهراً از الگوی رفتاری منظمی پیروی نمی‌کنند تا حدودشان را بفهمند و رفتارشان را طوری جهت دهند که به هدف خود برسند. بی‌تردید ترس و فشار این الگو را بدتر می‌کند.
در این شرایط راهکار اساسی این است که حدود و مقررات اکید، اما ملایمی را برای رفتارهای بی‌نظم کودک تعیین کنیم و به‌تدریج او را به‌سوی نظم و هدفمندی سوق دهیم. چنین کودکی برای آنکه بر روی فعالیتی تمرکز داشته باشد و از فکر خود استفاده کند به تعامل و تشویق زیادی نیاز دارد.
•    انجماد عاطفی
وقتی کودک دچار انجماد عاطفی می‌شود، مانند کناره‌گیری از دیگران مشهود نیست. چنین کودکی می‌ترسد احساسات خود را با حرکات دست و صورت نشان دهد. حالات صورت او تغییر نمی‌کند. خوشحالی، ناراحتی، غم، هیجان یا کنجکاوی در ظاهر او مشخص نمی‌شود.
والدین برای کمک به چنین کودکی باید به ارکان اساسی امنیت متوسل شوند و نه‌تنها باید کودک را با رفتاری محبت‌آمیز وارد حلقۀ روابط کنیم، بلکه باید کاری کنیم که احساسات خود را هم با ما در میان بگذارد، حتی با ساده‌ترین روش آن یعنی لبخند زدن و بعدازآن با علائم عاطفی دیگر. هر نوع بازی دونفره یا چندنفره‌ای که در آن تعامل برقرار شود برای ایجاد مهارت‌های ارتباطی مفید است، مانند قل دادن توپ به‌طرف یکدیگر یا برای هم شکلک درآوردن.
•    کناره‌گیری
اگر کودک به تجربه دریابد که دیگران نمی‌توانند همواره یا در اغلب موارد در دسترس باشند، کم‌کم از دیگران کناره می‌گیرد. اگر مورد بدرفتاری یا بی‌مهری قرار گیرد، ممکن است از سرپرستان خود بیمناک شود. وقتی کودکان به‌ویژه اطفال و کودکان نوپا با احساسات سنگین و گیج‌کننده‌ای روبه‌رو می‌شوند، احتمال می‌رود در شرایط حاد خود را از دنیای بیرونی کنار بکشند و تنها به بدن خود توجه کنند.
در این موارد برای کمک به کودک به برنامه‌ای جامع و فراگیر نیاز داریم. جلب کودک در حلقۀ روابط بخشی مهم از چنین برنامه‌ای است. اگر کودک مشکلات خاصی داشته باشد و مثلاً نسبت به صدا یا لمس شدن خیلی حساس باشد، باید به نحوی به او نزدیک شویم که او را آزار ندهد و احساس امنیت کند.
•    اجتناب از بعضی از احساسات
بعضی از کودکان هنگام رویارویی با فشارهای روحی عواطفی را که دوست دارند با کلام، بازی یا حالات و حرکات بدن ابراز کنند، سرکوب می‌کنند. مثلاً خیلی راحت دربارۀ دوست داشتن پدر یا دوستشان حرف می‌زنند، اما از اینکه خشم یا رنجش خود را مطرح کنند، خودداری می‌کنند.
بعضی از کودکان می‌توانند ترس خود را ابراز کنند، اما نمی‌توانند دربارۀ غم و ناراحتی، ناامیدی یا احساس طرد شدن خود حرف بزنند. آن‌ها می‌توانند ترس خود را از آسیب دیدن یا ربوده شدن بیان کنند، اما حرفی دربارۀ ترسِ از دست دادن مادرشان نمی‌زنند.
والدین یا سرپرستان دیگر کودک برای توسعه به احساسات کودک می‌توانند از طریق بازی وارد عمل شوند، والدین می‌توانند بعد از گذشت چند هفته و ایجاد روالی ثابت در بازی با کودک با رفتاری که احساس واپس زدۀ کودک را برانگیزد، به او پاسخ دهند.
منبع: کلیدهای پرورش احساس امنیت در کودکان و نوجوانان
علائم شایع فشار روانی در دوره کودکی
ویژگی های کودک برخوردار از امنیت روانیویژگی های کودک برخوردار از امنیت روانی

ویژگی های کودک برخوردار از امنیت روانی احتمالاً این ویژگی مهم‌ترین مشخصۀ کودکی است که احساس امنیت می‌کند. احساس اعتماد کافی در روابط، طوری که بتواند در تنش‌ها و مشکلات برای بهتر شدن و پیدا کردن راه‌حل از آن استفاده کند. ویژگی های کودک برخوردار از امنیت روانی


مشکلات کودکان تحت فشار مشکلات کودکان تحت فشار

مشکلات کودکان تحت فشار کودک به اوقات فراغت نیازمند است. او نیاز دارد که به بازی هایی بدون برنامه ریزی قبلی بپردازد و به این صورت فشار درونی خود را کاهش داده و به آرامش روانی برسد. در واقع وجود اوقات فراغت کودکان سبب میشود که آنها خلاق شوند ، مستقل بیندیشند و از قدرت تفکر خود به نحو احسن استفاده کنند. مشکلات کودکان تحت فشار


نیاز کودک به روانشناس – بخش اولنیاز کودک به روانشناس – بخش اول

نیاز کودک به روانشناس – بخش اول کنار آمدن با مشکلات روحی و روانی بچه ها کار دشواری است . والدین نمیتوانند به این راحتی به مشکلات روحی و روانی فرزندشان پی ببرند و راه حل مناسبی برای آنها پیدا کنند. بعضی از مشکلات کودکان موقتی است و برطرف میشود. نیاز کودک به روانشناس – بخش اول


ایجاد فضای روان شناختی برای کودکان – بخش اولایجاد فضای روان شناختی برای کودکان – بخش اول

ایجاد فضای روان شناختی برای کودکان – بخش اول کودک آنلاین: کمک به رشد و پرورش حس استقلال سالم در فرزند، مستلزم دو عملکرد متفاوت ولی متعادل از جانب والدین است. اولین راه حل، یافتن آمیزه ای صحیح از برقراری حدود و اعطای آزادی است.

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران