کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
آموزش همدلی – کودکان نوپا و پیش دبستانی (1)
آموزش همدلی – کودکان نوپا و پیش دبستانی مال منه! این دو واژه را اغلب زمانی که نوپایان با دوستانشان بازی می‌کنند، می‌شنوید. مالِ منه ترکیب نیرومندی است، که کودک حتی وقتی اسباب بازی مال کس دیگری است، آن را به کار می‌برد. آموزش همدلی

آموزش همدلی – کودکان نوپا و پیش دبستانی (1)
مال منه! این دو واژه را اغلب زمانی که نوپایان با دوستانشان بازی می‌کنند، می‌شنوید. مالِ منه ترکیب نیرومندی است، که کودک حتی وقتی اسباب بازی مال کس دیگری است، آن را به کار می‌برد. درک آنچه مالِ من است و آنچه نیست، نخستین گام در یادگیری سهیم‌شدن است.
کودکان با تمام وجودشان می‌خواهند از دارایی‌های خود نگه‌داری کنند، و نپذیرفتن کودک نوپا برای سهیم‌شدن با دیگران واکنشی طبیعی است. در معنای ظاهری،سهیم شدن در واقع رفتاری اجتماعی است؛ اما در معنای عمیق‌تر، یعنی توجه به نیازهای دیگران.
با هر مرحله‌ای که کودک نوپا یا پیش دبستانی پشت سر می‌گذارد، توانایی‌سهیم شدن را در خود افزایش میدهد. عناصر درگیر در رشد این فرآیند چنین است:
1- مال‌منه! کودک باید ابتدا دریابد چیزی به او تعلق دارد. این تعلقات احساس او را نسبت به خودش گسترش میدهد. او باید دریابد تعلقات فردی – پیش از آغاز سهیم‌شدن – در امنیت کامل هستند.
2- جهان او گسترش می‌یابد؛ مال توئه! کودک کم‌کم می‌فهمد تمام چیزهای دور و برش مال او نیستند. او به آگاهی جدیدی نسبت به دیگران دست می‌یابد.
از این پس، جمله‌هایی، چون کلیدِ مامان، ماشین بابا را بیشتر از او می‌شنوید؛ زیرا دیگر درمی‌یابد برخی چیزها مال او و برخی مال دیگران هستند.
3- زمان بسیار اهمیت دارد؛ مامان چقدر دیگه؟ برای کودک، یک روز به اندازۀ بی‌نهایت طول می‌کشد؛ اما کم‌کم عبارات زیر را می‌فهمد: تا چند دقیقۀ دیگر یا وقتی تا ده شمردم.
درک ابتدایی از زمان به کودک توانایی میدهد دارایی‌های ارزشمندش را برای مدت کوتاهی با دیگران سهیم شود؛ البته گاهی با تردید و بداند آن چیز باز هم از آن خودش خواهد بود.
4- وجود دوستان، با ارزش است؛ یکی می‌آد و با هم بازی می‌کنیم. کودکان نوپا و سه ساله‌ها دوست دارند در کنار هم بازی کنند،  که به آن بازیهای موازی گفته می‌شود؛ اما به ندرت هنگام بازی با هم همکاری دارند.
در دوران پیش دبستانی کم‌کم کودکان به دوستی‌ها گرایش می‌یابند. در حالی که کودکان جهان اجتماعی‌شان را گسترش میدهند، کم‌کم مفاهیم متضادی را همچون بی‌عدالتی/ بی‌انصافی، دادن / گرفتن، می‌شناسد.
آنان دادنها و گرفتنها را در همنشینی‌های اجتماعی یاد می‌گیرند. کودک می‌فهمد اگرچه اسباب بازی مال خودش است، میتواند با قرض دادن آن به دوستش تنها برای مدتی اسباب بازی‌اش را برمی‌دارد؛ و پس از بازی آن را به او برمی‌گرداند.
سهیم شدن‌در این مرحلۀ رشد، برآگاهی کودک از دیگران گواهی میدهد. کودکانی که از آغاز نیازها و شخصیتشان محترم دانسته شده باشد، در گذر رشد، خودمحوری‌شان کمتر است.



آموزش سهیم‌شدن به کودکان
شما نمی‌توانید کودک را وادارید، که دارایی‌هایش را با کسی سهیم شود؛ اما می‌توانید نگرش‌ها و محیطی پدید آورید، که کودک نسبت به دیگران سخاوتمند باشد.
در ذهن داشته باشید، که در فرآیند رشد نوپایان، در آنان خودخواهی پیش از سهیم شدن‌وجود دارد؛ و نوپایان نیاز دارند پدر و مادر برای احساس مالکیت آنان، وقتی می‌گویند:مال منه! احترام قائل شوند؛ اما شما می‌توانید زمینۀ سهیم شدن‌را با دیگران به کمک نشان دادن کارآیی آن برایشان فراهم سازید.
- برای کودک الگوی سخاوتمندی باشید؛ برای نمونه، مادر به کودک نشان دهد چگونه کتاب آشپزی‌اش را به دوستش قرض میدهد. چیزهای خودتان را با او شریک شوید: از شیرینی من میخوای؟
- بازیهای شراکتی انجام دهید؛ یکی از کودکان را روی یک زانوی‌تان و دیگری را روی زانوی دیگر بگذارید و با هم بازی کنید. شریک شدن در غذاهایی که چندین تکه دارد، نیز خوب است. هر تکه‌ای که به یکی از آنان میدهید، همان اندازه هم به دیگری بدهید.
- سهیم‌شدن در زمان؛ واکنش شما نسبت به دعواهایی که سر اسباب‌بازیها رخ میدهد، نخستین درس همدلی و عدالت به کودکان است. اگر هر دو کودک میخواهند با یک اسباب بازی بازی کنند، برایشان زمان بگذارید؛ و وقتی زمان اولی تمام شد، آنم را به کودک دیگر با همان مقدار زمان بدهید؛ اما زمان تعیین شده چندان دراز نباشد زیرا زمان دراز از درک آنان بیرون است.
- کودک بزرگتر را الگویی برای کوچکترها بشمارید؛ از کودک بزرگتر بخواهید سهم شیرینی کودک کوچکتر را بدهد. بدین ترتیب، کودک کوچکتر از بزرگتر یاد می‌گیرد اهدا کردن وسهیم شدن کار درستی است.
آموزش همدلی از راه بازی
نوپایان اغلب درک خود را از روابط انسانی از راه بازی نشان میدهند. آنان ممکن است نخستین بار سخاوت را با نگه‌داری از عروسک‌شان آشکار سازند. برای آنان رفتارهای عروسک بسیار مطمئن‌تر از کودک دو سالۀ دیگر است.
پدر و مادر می‌توانند مسیر یادگیری را در کودک با شرکت دادن در بازی آنان و یافتن راههایی برای گسترش آن پی بگیرند: عروسک گشنه شه؟ میخوای یه کم از کیکت رو به اون بدی؟
همین که کودک بازی را با دیگران آغاز می‌کند، شیوۀ همکاری را با دیگران می‌آموزد. به کمک تعامل با دیگران یاد می‌گیرد دوستی به دادن‌ها و گرفتن‌ها نیاز دارد، و هیچ کودکی نباید تمام مدت رییس گروه باشد.
اگر کودک‌تان شخصیت رهبری دارد، او را برانگیزانید با رهبران دیگر نیز بازی کند؛ نه اینکه تنها در کنار اعضای گروهش باشد.
در این هنگام، آنان واژه‌هایی را مانند مال من، مال تو و مال ما می‌آزمایند. او کم‌کم یاد میگیرد فایده‌هایی در سهیم شدن و شکیبایی وجود دارد. همچنین سازگاری را با ناکامی‌ها می‌آموزد؛ یعنی هنگامی وضعیت آنگونه که گمان می‌کرده، پیش نمی‌رود.
منبع: دنیای کودکان موفق
آموزش همدلی
کودکان نوپا
آموزش همدلی – نوزادآموزش همدلی – نوزاد

آموزش همدلی – نوزاد دانه‎‌های همدلی رادر دوران نوزادی بکارید؛ و در سراسر دوران کودکی آن را پرورش دهید؛ سپس شکوفه‌های زیبای آنرا در نوجوانی و بزرگسالی ببینید. آموزش همدلی – نوزاد


حس همدلی در کودکانحس همدلی در کودکان

حس همدلی در کودکان همدلی یعنی فکر کردن در مورد دیگران و اینکه اگر دیگری احساس خاصی دارد آن احساس به ما نیز دست دهد. کودکان سالم از همان اوایل زندگی همدلی نشان می دهند. در طی سال اول متوجه خواهید شد که کودک شما به شیوه ای فراگیر نسبت به آنچه در اطراف او رخ می دهد واکنش نشان می دهد. حس همدلی در کودکان


بازی هایی برای آموزش همدلی به کودکانبازی هایی برای آموزش همدلی به کودکان

بازی هایی برای آموزش همدلی به کودکان احوالپرسی بدون کلام گروه سنی 5 سال به بالا، مدت بازی ده دقیقه، گروه‌های بزرگ، گفتگوی کم مهارت‌ها: همدلی، ارتباط غیرکلامی، حافظه، تمرکز، مشاهده بازی هایی برای آموزش همدلی به کودکان

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران