کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
روش درست خارج کردن کودک از میان جمع - بخش دوم
بسیاری از والدین معتقدند که ازروش خارج‌کردن فرزندان خود از جمع استفاده می‌کنند اما مؤثر واقع‌نمی‌شود. از میانِ جمع خارج کردنِ بچه‌ها مؤثر واقع‌می‌شود مشروط بر آنکه‌از این روش به‌درستی استفاده شود.

روش درست خارج کردن کودک از میان جمع - بخش دوم
بسیاری از والدین معتقدند که از روش خارج‌کردن فرزندان خود از جمع استفاده می‌کنند اما مؤثر واقع‌نمی‌شود. از میانِ جمع خارج کردنِ بچه‌ها مؤثر واقع‌می‌شود مشروط بر آنکه‌از این روش به‌درستی استفاده شود. چهار اشتباه رایجی که والدین در این زمینه انجام می‌دهند، عبارتند از:
1- استفاده بیش از اندازه از روش فرستادن کودک به‌اتاق خود
استفاده تنها از روش فرستادن کودک به‌اتاق خود و استفاده نکردن از سایر روشهای تربیتی از اثربخشی این روش می‌کاهد.از روش فرستادن کودک به‌اتاقِ خود باید به‌عنوان آخرین راه چاره استفاده شود.
درست همانطور که بدن به ویتامین ث احتیاج دارد، نیازهای دیگری هم دارد. ویتامین ث به تنهایی برای سالم نگه‌داشتن انسان کافی نیست. اگر با کمبود ویتامینِ ث روبه‌رو باشید باید آنرا مصرف کنید زیرا بر سلامتی شما اثر می‌گذارد. در این شرایط اگر سایر مواد غذایی و سایر ویتامین‌ها به‌بدن شما برسد، تامین کمبود ویتامین‌ث می‌تواند بسیار مؤثر واقع‌شود.
اما اگر تنها مواد غذایی سرشار از ویتامینِ ث را مصرف کنید، این مصرف روی سالم نگه‌داشتن شما اثری برجای نمی‌گذارد. به‌همین شکل هریک از مراحل تربیت مثبت برای جلب همکاری کودک ضرورت دارد.
2- استفاده ناکافی‌از روشِ فرستادن کودک به‌اتاقِ خود
در حالی که بعضی از والدین‌از روشِ فرستادن کودک به اتاقِ خود بیش‌از اندازه استفاده می‌کنند به‌والدینی برمی‌خوریم که به‌اندازۀ کافی از این‌روش استفاده نمی‌کنند. می‌گویند فرزندانشان به‌حرف آنها گوش نمی‌دهند: از جمله مادری می‌گفت: به‌پسرم می‌گویم روی تختخواب پرش نکند، اما پسرم می‌خندد و به‌کارش ادامه میدهد.
این نشانۀ بارزی است که این مادر از روش فرستادن کودک به‌اتاق خود به‌اندازۀ کافی استفاده نمی‌کند. فرستادن کودک‌به اتاقِ خود،به پدر و مادر کنترل و اختیار میدهد.
اگر کودک شما می‌خندد و شما را نادیده می‌انگارد، به‌روشنی این کودک از کنترل شما خارج است و بیشتر از این‌به ‌خروج از جمع نیاز دارد. این والد باید فرزندش را از روی زمین بلند کند و او را به‌اتاق خودش بفرستد.
بعضی از والدین می‌گویند فرستادن کودک‌به اتاق خود بی‌تاثیر است زیرا کودک روز بعد رفتار قبلی‌اش را تکرار می‌کند. این والدین به‌اشتباه گمان می‌کنند اگر قرار باشد روش فرستادن کودک به‌اتاقِ خود مؤثر واقع شود، او دیگر نباید کار سابقش را تکرار کند، باید پیوسته همکاری کند و اقدامی به‌عنوان مقاومت انجام ندهد.
فرستادنِ کودک به اتاقِ خود قرار نیست ارادۀ کودک را بشکند و در او اطاعت و فرمانبرداری ایجاد کند. برعکس باید ارادۀ کودک را تقویت کند و میل او را به‌همکاری افزایش دهد.
بچه‌ها، بچه باقی می‌مانند و از کنترل خارج می‌شوند. استفادۀ منظم از روش‌فرستادن کودک‌به اتاق خود، به‌معنای بی‌تاثیر بودن این روش نیست. بچه‌های فعال و پرجنب و جوش بیش از سایر بچه‌ها به‌این روش احتیاج دارند. اگر کودک شما نیاز دارد که دفعات بیشتری از جمع خارج شود، این هرگز بدان معنا نیست که اشکالی در او و یا اشکالی در روش تربیتی شما وجود دارد، بلکه نیاز فرزند شما را می‌رساند.
تعداد فرستادنِ کودک به‌اتاق از یک کودک تا کودک دیگر متفاوت است. ممکن‌است برای یک کودک روزی دو بار، برای کودک دیگر هفته یا ماه یا سالی دو بار لازم باشد.
والدین بیش از اندازه ملایم، به‌قدر کافی از روش فرستادن کودک به‌اتاقِ خود استفاده نمی‌کنند. این والدین به‌جای اینکه بر فرزندانشان مسلط باشند به‌آنها آزادی عمل بیش از اندازه میدهند. نمی‌توانند جیغ کشیدن یا گریه کردن فرزندشان را تحمل کنند و به‌همین جهت برآنند که پیوسته آنها را آرام کنند.
ممکن‌است کودک به‌قدری در برابر خارج شدن از جمع مقاومت کند که پدر و مادر حاضر نباشند از این‌روش تحت هیچ شرایطی استفاده کنند. وقتی بچه‌ها بیش از حد معین از خود مقاومت نشان دهند، نشانۀ بارز آن است که پدر و مادر احاطه لازم را ندارند و از روش فرستادنِ کودک‌به اتاقِ خود به‌قدر کافی استفاده نمی‌کنند.
3- انتظار ساکت نشستن کودک
بعضی از والدین، فلسفۀ فرستادن کودک به اتاق خود را درک نکرده‌اند. انتظار دارند کودک ساکت و بی‌صدا بنشیند و اعتراض نکند. فرستادنِ کودک به اتاقِ خود از آن‌روست که می‌خواهیم احساسات منفی او تخلیه شود و از شدت ناراحتی او بکاهد.
فرستادنِ کودک‌به اتاق‌خود از آن‌رو مؤثر واقع‌می‌شود که به کودک امکان مقاومت بیشتری میدهد. از این‌رو تشویق کردنِ کودک به‌تسلیم شدن و مقاومت نکردن، با خارج کردن‌او از جمع منافات دارد. بچه‌ها باید بتوانند آزادانه در برابر خروج‌از میانِ جمع مقاومت کنند، قرار نیست‌از این کار خوششان بیاید، قرار هم نیست که ساکت و آرام باشند.
4- استفاده‌از روشِ خارج کردن کودک ازمیان جمع به‌عنوان یک مجازات
چهارمین اشتباه والدین این‌است که‌فرستادن کودک‌به اتاقِ خود را مجازات در نظر می‌گیرند. با آنکه ممکن‌است به‌خود بچه‌ها این احساس دست بدهد که مجازات می‌شوند، پدر و مادر باید مراقب باشند که‌از این روش‌به‌ عنوان یک مجازات استفاده نکنند.
همانطور که قبلاً گفتیم تربیت فرزندان با استفاده از ایجاد فضای رعب و هراس، برای رام کردن و به‌راه آوردن بچه‌ها، آنها را تهدید به‌مجازات می‌کند. ممکن‌است به‌سادگی خروج از میان‌جمع به‌اقدامی تهدیدآمیز تبدیل شود و پدر و مادر بخواهند از آن برای کنترل فرزندان خود استفاده کنند.
در بسیاری از موارد پدر و مادر از لحن تهدید استفاده می‌کنند: اگر از این‌کار دست برنداری تو را به اتاق خودت می‌فرستم. این طرز برخورد شبیه این گفتۀ مادران است که: اگر شیطنت بکنی، وقتی پدرت به‌خانه بیاید به او می‌گویم تا خدمتت برسد.
تهدید قرنها مورد استفاده داشته است، اما در یک جامعۀ آزاد، روش تربیتی مبتنی بر ایجاد فضای رعب و هراس کارایی خود را از دست داده است.
منبع: بچه‌ها بهشتی هستند

روش درست خارج کردن کودک از میان جمع - بخش اولروش درست خارج کردن کودک از میان جمع - بخش اول

درست خارج کردن کودک روش درست و ایده‌آل خارج کردن کودک ازمیان جمع این است که پدر و مادر او را به اتاق خود بفرستند و در اتاق را هم ببندند. طبیعی است که کودک برای خروج از اتاق تلاش کند.


مکان‌های محرومیت زمانمند برای کودکانمکان‌های محرومیت زمانمند برای کودکان

مکان‌های محرومیت زمانمند برای کودکان کودک آنلاین: یک مکان ایده آل برای محرومیت زمان مند، مکان یا اتاق کسل کننده ای است که کودک در آنجا هیچ گونه توجهی را از سوی شما یا دیگر اعضای خانواده دریافت نمی کند. کودک شما باید قادر باشد که سریعاً و ترجیحاً در عرض 10 ثانیه به آنجا برود. مکان‌های محرومیت زمانمند برای کودکان


محرومیت زمان مند کودکمحرومیت زمان مند کودک

محرومیت زمان مند کودک کودک آنلاین: سارا که روزی طولانی و خسته‌کننده را در اداره سپری کرده، ثمین کودک چهار ساله خود را از کودکستان گرفته و اکنون در حال آماده شدن برای صرف شام بود. سارا و ثمین هر دو خسته و گرسنه بودند. ثمین که چشمش به جعبه شیرینی داخل کابینت افتاده بود، بهانه آن را گرفت و بی‌وقفه می‌گفت: آن جعبه شیرینی را به من بده. محرومیت زمان مند کودک

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران