کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

1
چند توصیه جهت کمک به ابراز وجود در کودک توسط نقاشی ها
چند توصیه جهت کمک به ابراز وجود در کودک توسط نقاشی ها آویزان کردن نقاشی های کودک بر روی دیوار اتاقش نوعی تشویق است.خوب نقاشی کردن اهمیت چندانی ندارد. آنچه مهم است استفاده کودک از رنگ های مختلف و توانایی او در به کارگرفتن مداد برای رسم خطوط برروی کاغذ سفید است. چند توصیه جهت کمک به ابراز وجود در کودک توسط نقاشی ها

چند توصیه جهت کمک به ابراز وجود در کودک توسط نقاشی ها
آویزان کردن نقاشی های کودک بر روی دیوار اتاقش نوعی تشویق است.خوب نقاشی کردن اهمیت چندانی ندارد. آنچه مهم است استفاده کودک از رنگ های مختلف و توانایی او در به کارگرفتن مداد برای رسم خطوط برروی کاغذ سفید است. دکتر VOLPI روانشناس اطفال می گوید : باید کودک را به هنگام کشیدن اولین نقاشی هایش مورد تحسین و تشویق قرار داد.
حتی اگر خطوطی که کشیده هیچ شباهتی به آنچه که قصد کشیدن آن را داشته است ندارد. هرگز او را مورد انتقاد و یا سرزنش قرار ندهید.
-کودک را با سوالات خود گیج و خسته نکنید
نباید تصور کرد که همیشه نقاشی های او معنی و مفهومی خاص دارند. اگر از یک کودک سه ساله بخواهیم که در مورد نقاشی هایش که با خطوطی در هم برهم و عجیب کشیده شده اند توضیح بدهد او به محض تمام شدن نقاشی پاسخ دقیقی خواهد داد.
اما کودک خیلی زود فراموش میکند که چه موضوع جالب توجهی او را وادار به کشیدن نقاشی کرده است. به هرحال آنچه که باید مورد توجه والدین قرار گیرد موقعیت شناس بودن و نه اصرار کردن است. یعنی اگر بخواهند بفهمند که در ذهن فرزندشان چه می گذرد باید کنار او بنشینند و نظاره گر نقاشی کشیدن او باشند.
-نقاشی کودکان هدف دار نیست آنها را آزاد بگذارید.
برای یک کودک سه ساله مشکل است که مداد را بردارد و با هدف کشیدن یک شیء خاص نقاشی کند. او در واقع از این کار لذت می برد. سوالات پی در پی و یا درخواست های بیشمار بزرگسالان برای کشیدن سوژه های مورد نظر آنها کودک را دچار سردرگمی و نوعی محرومیت میکند.
به عبارت دیگر این رفتار سبب آن می شود که او احساس کند آزاد نیست در برخی از موارد والدینی که توقع زیادی از فرزندشان دارند با دیدن نقاشی نامفهوم کودک احساس ناامیدی کرده و حتی آن را ابراز نیز میکنند : (( این چیه که کشیدی؟ اصلا قشنگ نیست معلوم نیست چی میخواستی بکشی و...)) این عبارات ممکن است آنچنان کودک را نسبت به کشیدن نقاشی زده و بی میل کند که حتی تا مدت های طولانی حاضر به گرفتن مداد در دستش نشود.
بنابراین باید کودک را کاملا آزاد بگذاریم تا هر آنچه که خودش میخواهد با هر رنگی بکشد و آزادانه احساسات و هیجانات روحی خود را روی کاغذ رسم کند.



-با چند خط در هم شروع می شود و به شکل و طرح ختم میگردد.
هیچگاه نباید سعی کنیم از همان ابتدا به کودک بفهمانیم که برای کشیدن آدم و یا درخت و هر چیز دیگری باید طرح کاملا دقیق باشد. او از همان آغاز قادر به کشیدن اشکال مشخص و واضح نیست. کشف و تسلط کودک در نقاشی به تدریج و با گذشت ماه ها به دست می آید.
اولین عکس العمل کودک به هنگام گرفتن مداد با هدف نقاشی کردن شبیه به آنچه که در اولین برخوردش با غذا داشته است می باشد. از همان حدود 8-9 ماهگی او را در می یابد که
با تغییر واقعیاتی که در برابر او قرار گرفته اند قادر به دخالت بر روی آنها است. زمانی که مقداری از غذا از بشقابش بیرون ریخته و سفره را لک می کند اشکالی نقش میبندد که برای کودک قابل توجه است. مادر ممکن است از کثیف شدن سفره ناراحت شده و حتی کودک را مورد سرزنش قرار دهد اما اگر بداند که همین لکه هاست که نخستین اشکال را به او می آموزند برخوردش تغییر کرد.رنگ غذای مختلف نیز شروعی برای آشنایی با رنگ هاست.
-در سن یک سال و نیمگی کودک نقطه و خط می کشد.
در حدود یکی دو سالگی او فقط مداد را فشار میدهد. گاه آنقدر این عمل را تکرار میکند که ورق سوراخ سوراخ می شود. کودک در واقع شروع به اثر گذاشتن از طریق نقاط ، خطوط و علامات می کند. با ضربه زدن بر روی کاغذ ، شو و شعف خاصی در خود احساس میکند.
طبیعی است که او پس از این کشف جالب فقط به ورق و دفتری که مادر در اختیارش قرار داده بسنده نمیکند.میخواهد بر روی هر سطحی که پیدا میکند نقاشی و خط بکشد. مشکل از اینجا شروع می شود با او چه باید کرد؟ راه حل مناسب آن است که چند جای خاص را برای نقاشی او آزاد بگذاریم.
مثلا میتوان چند مقوا و یا کاغذ بزرگ سفید را بر روی دیوار اتاقش و یا دیواره ی کمد چسباند طوری که به راحتی بتواند بر روی آنها خط بکشد. بعد از مدتی باید مقوا و یا کاغذ را عوض کرده و مجددا کاغذ سفید بچسبانید.
معمولا نمیتوان سن خاصی را که از آن زمان بتوان به کودک دفتر و مداد رنگی (با نوک گرد و نه تیز) داد مشخص نمود. اما در حدود 18 تا 24 ماهگی اغلب کودکان نسبت به این امر تمایل نشان می دهند. طبیعی است که والدین کودک تنها کسانی هستند که میتوانند زمان شروع نقاشی را برحسب علاقه او تعیین نمایید.
-در سن  3 تا 4 سالگی کودک شروع به کشیدن چهره میکند.
بعد از اولین نقاشی هایی که به شکل خطوط دایره وار و فنر مانند می کشد رسم دایره آغاز می شود. کودک به زودی می فهمد که دایره شبیه به صورت است و به همین دلیل داخل آن چشم و دهان می کشد و در ادامه برای آن دست و پا رسم میکند. چهره از نظر کودک محور اصلی شخصیت وجودی یک نفر است.
-در سن 5-6سالگی جزئیات در نقاشی کودکان بیشتر به چشم میخورند.
دراین سن کودکان میتوانند جزئیات چهره را به اندازه کافی در نقاشی هایشان مشخص کنند. با این حال آنان هنوز قادر به کشیدن چهره به صورت نیم رخ نیستند.
منبع : کتاب کودک من
چند توصیه جهت کمک به ابراز وجود در کودک توسط نقاشی ها

تقویت قوه ی تخیل کودک با نقاشی کردن تقویت قوه ی تخیل کودک با نقاشی کردن

تقویت قوه ی تخیل کودک با نقاشی کردن بسیار مفید خواهد بود که کودک شما بتواند الگوهایی از وقایع زندگی ، اعم از الگوهای برنامه ریزی و سیاست گذاری و نیز الگوهای طراحی و راهبردی ، استنتاج و ترسیم کند. تقویت قوه ی تخیل کودک با نقاشی کردن


تحلیل خانه در نقاشی کودکانتحلیل خانه در نقاشی کودکان

تحلیل خانه در نقاشی کودکان کودکان از سنین خردسالی در نقاشی خود خانه می کشند. ترسیم درخت و آدمک معرف (( من )) کودک است. بنابراین کودک ممکن است خانه ای بکشد که بام آن شاخه های درخت باشد. خانه در دو سطح تحلیل می شود : تحلیل خانه در نقاشی کودکان


تحلیل عوامل پیرامونی در نقاشی کودکانتحلیل عوامل پیرامونی در نقاشی کودکان

تحلیل عوامل پیرامونی در نقاشی کودکان بیانگر امنیت ، خوشحالی ، گرما ، قدرت و نماد پدر مطلوب است. اگر کودک از پدرش بترسد رنگ خورشید قرمز تند یا سیاه که مضطرب کننده است میشود. همچنین خورشید نماد باروری و تعالی شناخت و مبین اقتدار و خلاقیت مردانه است. شیوه ی ترسیم خورشید در نقاشی ، چونگی رابطه با پدر و پذیرش اقتدار او را نشان می دهد تحلیل عوامل پیرامونی در نقاشی کودکان

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران