کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

1
توانایی تصمیم گیری کودکان – بخش سوم
تصمیم گیری گودکان هرچه کودک بزرگتر می‌شود، می‌فهمد برای انتخاب آزادتر است؛ ابزاری نیرومند و مسئولیتی بزرگ! آزادی بسیار خوب اس، اما او باید یاد بگیرد آن را به‌شیوۀ درستی به‌کار ببرد.

توانایی تصمیم گیری کودکان – بخش سوم
•    کمک به کودک برای رشد مهارت تصمیم گیری
هرچه کودک بزرگتر می‌شود، می‌فهمد برای انتخاب آزادتر است؛ ابزاری نیرومند و مسئولیتی بزرگ! آزادی بسیار خوب اس، اما او باید یاد بگیرد آن را به‌شیوۀ درستی به‌کار ببرد. برای همین، به‌مهارتهای تصمیم گیری و تمرین فراوان نیاز دارد.
نوجوان با یادگیری مهارت تصمیم گیری در دوران کودکی برای تصمیم گیریهای درست در مسائل بسیار مهم بزرگسالی، چون انتخاب رشته در دانشگاه، شغل و همسر، آماده‌تر می‌شود. همچنین مهارتهایی را برای انتخاب خردمندانه دربارۀ مصرف مواد مخدر، الکل و رابطۀ جنسی در دوران نوجوانی و بزرگسالی یاد می‌گیرد.
کودکان پیوسته در حال پیشرفت هستند و در یادگیری بسیاری از درس‌های زندگی به کمک دیگران نیاز دارند. رشد بسیاری از مسائل در آنها به‌راهنمایی پدر و مادر بستگی دارد. پدر و مادر باید به‌آنها یاد بدهند، که رفتارهای خود را ارزیابی کنند و ببینند آیا در وضعیتهای گوناگون بهترین تصمیم را گرفته‌اند یا نه.
ما روش بس است/ ادامه بده را به‌کار می‌بریم، تا به کودکان ارزیابی رفتارشان را یاد دهیم. اگر در وضعیتی رفتار ناخوش‌آیندی دارد، به‌او تکه کاغذی میدهیم، که بالایش نوشته: بس است! در میانۀ کاغذ نوشته: ادامه بده. از او می‌خواهیم زیر تیترِ بس‌است، رفتار نادرست را توصیف کند و در زیر تیتر ادامه‌بده، دربارۀ آنچه از آن یاد گرفته است و رفتار جایگزینی که می‌توان داشته باشد، توضیح دهد. با به‌کارگیری این روش، کودک می‌تواند رفتارش را بهبود بخشد.
ما برای آموزش تصمیم گیری به کودک‌مان به‌او می‌گوییم، که جنبه‌های ناخوش‌آیند و ویرانگر تصمیم را با دست چپ و جنبه‌های سازنده و نیروبخش آن را با دست راست بشمارد و سپس آنها را باهم مقایسه کند.



•    کاربرد حل مسئله برای آموزش تصمیم گیری
اگر کودک با مانعی یا تصمیم مهمی روبه‌رو شود، زمان خوبی برای آموزش فرآیند حل مسئله است. اگر خودکان برای مشکلش راه حل بیابیم، ساده‌تر و سریعتر به‌نتیجه می‌رسد، اما فرآیند یافتن راه‌حل مهارتهای مهم زندگی را به‌کودک می‌آموزد. شیوۀ آموزش درست حل مسئله این‌گونه است:
- در جایی ساکت کنار کودک‌تان بنشینید. جایی که هیچ‌چیز در گفت و گویتان مزاحمت فراهم نکند. یک برگه کاغذ، یک مداد، کمی خوراکی و نوشیدنی هم بیاورید.
- مشکل را تا آنجا که می‌توانید بی در نظر گرفتن جنبه‌های عاطفی‌اش تعریف کنید.
- هر راه‌حلی را که به ذهنتان می‌رسد، بنویسید، چه خردمندانه باشد چه بی‌منطق.
- گزینه‌ها را بازبینی کنید و هرنتیجه‌ای را به نقد بکشید.
- بهترین راه‌حل را با کمک هم انتخاب کنید و برای انجام آن برنامه‌ای بریزید.
- راه‌حا را پیگیری کنید تا مطمئن شوید برنامه به‌دقت انجام شده و کارآمد و سازنده بوده است.
زمانی که کودکمان با مشکل پیچیده‌ای روبه‌رو می‌شود، دربارۀ مسئله‌اش بحث می‌کنیم و از پیامدهای گزینه منتخبش مثالهایی می‌آوریم. همچنین او را برمی‌انگیزانیم، پیش از اینکه تصمیم نهایی را بگیرد، تمام گزینه‌های ممکن را بازبینی کند. از سوی دیگر برایش روشن می‌سازیم، که زندگی همیشه منصف نیست و به او کمک می‌کنیم، اگر مسائل بر طبق برنامه‌اش پیش نرفت، توانایی پذیرش خود را افزایش دهد.
•    برانگیزاندن کودک به‌پرسیدن
برای کودکان در گذر زندگی دربارۀ چیزهایی که می‌بینند و می‌شنوند، پرسش‌هایی شکل می‌گیرد. اگر پدر و مادر کودکان را به‌پرسیدن بیشتر برانگیزانند، و برای پاسخ به‌آنها زمان بگذارند، کودکان اطلاعات لازم را برای تصمیم گیریهای آینده‌شان به‌دست می‌آورند.
پرسش‌های کودکان ممکن‌است بی‌منطق یا بی‌ارزش به‌نظر آید؛ اما هر پرسش، در واقع تکه‌ای از پازلی‌ست، که کودک می‌کوشد در ذهنش کامل کند. زمانی که پدر و مادر می‌گویند: پرسش خوبی‌ست، کودک باور می‌کند اندیشه‌هایش ارزشمند هستند و در مسیر درستی به‌حرکت افتاده‌اند.
پاسخ‌های صادقانه و متناسب با سن کودک، حقایقی را در اختیارش می‌گذارد که به‌بانک اطلاعاتی شخصی او می‌افزاید. تمام این تکه‌های کوچک و بخش‌های زندگی با هم جمع می‌شوند، تا تصویر کاملی از آنچه هستند و جایگاهشان در این جهان بیابند. هرچه کودکان جزئیات بیشتری جمع کنند، توانایی می‌یابند تصمیمات بهتری بگیرند.
•    بلند بلند اندیشیدن
گاهی کودک از پدر یا مادرش چیزی می‌پرسد و والد پس از اندیشیدن دربارۀ آن تصمیم می‌گیرد. کودک اگر فرآیند اندیشۀ پدر و مادر را برای رسیدن به‌تصمیم نهایی بشنود، می‌تواند از آن بهره ببرد.
وقتی کودکی ده ساله می‌پرسد: می‌تونیم امشب برای شما بریم بیرون؟ مادر ممکن است بگوید: نمیدونم بزار فکر کنم. ما دیروز نهار بیرون بودیم و من همبرگر خریدم که برای امشب درست کنم؛ و اگه امشب بیرون غذا بخوریم، همبرگر خراب می‌شه و این اسرافه؛ اما اگه بخوام اون رو توی فریزر نگه دارم، باید سه‌شنبه بخوریم، که سه‌شنبه مامان بزرگ شام اینجا میاد و این اندازه همبرگر کافی نیست.
همانگونه که می‌بینید کودک با شنیدن این گفته‌ها میتواند منطق روش تصمیم گیری را بیاموزد نه اینکه والد تنها بگوید: بله یا نه.
منبع: دنیای کودکان موفق
توانایی تصمیم گیری کودکان – بخش اولتوانایی تصمیم گیری کودکان – بخش اول

تصمیم گیری کودکان کودکان فرآیند تصمیم گیری را در مرحله‌های زیر می‌آموزند: - نخست می‌فهمند توانایی دارند خودشان انتخاب کنند و تصمیم گیری به آنان اهمیت می‌دهد. تصمیم گیری کودکان


توانایی تصمیم گیری کودکان – بخش دومتوانایی تصمیم گیری کودکان – بخش دوم

توانایی تصمیم گیری کودکان بی‌گمان کودک کوچک نمی‌تواند دربارۀ همه چیز تصمیم گیری کند. می‌توان در برابر انتخاب او برای نخوردن پلو تسلیم شد؛ اما در برابر نخوردن دارویش نه. تصمیم گیری کودکان


تصمیم گیری کودکان – بخش چهارمتصمیم گیری کودکان – بخش چهارم

تصمیم گیری کودکان حل مشکل و تصمیم گیری دو مهارت مهم و وابسته به هم هستند. برای یافتن راه حلی مناسب و موثر برای هر مشکلی ، لازم است چند مرحله ی زیر در نظر گرفته شود : تصمیم گیری کودکان

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران