کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
مرزهای تربیتی – قانون انگیزه (3)
مرزهای تربیتی – قانون انگیزه : درونی‌سازی فرآیند روحی عمیقی است که خداوند از طریق آن زندگی، عشق و ارزش‌ها را به ذهن تلقین می‌کند. درونی‌سازی مبنای توانایی ما برای عشق ورزیدن، کنترل خود و برخورداری از اصول اخلاقی و اعتقادی است.

مرزهای تربیتی – قانون انگیزه (3)
در قسمت اول مقاله، هر مرحله و اشتباه رایج را که باید از آنها اجتناب کرد به طور مختصر شرح دادیم، در قسمتِ دوم، مرحله اول یعنی ترس از پیامدها را توضیح دادیم و در این قسمت مرحله دوم که خودآگاهی خام بود را توضیح می دهیم.
•    آگاهی ناپخته
والدین دِرو نگران بودند؛ آن‌ها سعی کرده بودند تعادل خوبی بین عشق و محدودیت‌های فرزند سه‌ساله‌شان ایجاد کنند؛ اما اخیرا او رفتار تازه‌ای را در پیش گرفته بود که اصلا نمی‌توانستند آن را درک کنند.
دِرو یک دوندۀ واقعی بود، به این معنی که او با آخرین سرعتی که می‌توانست در خانه می‌دوید، به اسباب و اثاثیه می‌خورد؛ زمین می‌افتاد و معمولا آشوب به پا می‌کرد. والدینش به سختی مدتی طولانی دربارۀ این موضوع با او سر و کله زدند.
آن‌ها در مورد این مشکل با پسرشان صحبت کردند، عواقب این کار را به او گوشزد کردند و پاداش‌هایی برای آرام راه رفتن او در خانه در نظر گرفتند و متوجه پیشرفت او در این زمینه شدند. درو زمانی که در خانه بود، محتاط‌تر و با دقت‌تر رفتار می‌کرد.
یک روز درو داشت از بازی بیرون به خانه برمی‌گشت. و بدون آنکه سرعتش را کم کند وارد خانه شد. او داشت مثل برق در اتاق نشیمن می‌دوید و وقتی پدرش مرز را به او یادآوری کرد، گفت:بس کن، درو! ای دروی بد! والدینش نگران شدند و نمی‌دانستند که چرا او خود را مورد خشونت قرار داده است.
کودکانی که ترسی منطقی از عواقب کارهایشان در آن‌ها در حال شکل‌گیری است، اغلب وقتی رفتار نامناسبی دارند، مثل یک پدر یا مادر خشن با لحنی تند و خشمگین با خودشان حرف می‌زنند. این امر در مورد اغلب کودکانی که از ارتباط بین رفتارهایشان و عواقب آنها باخبر هستند، صادق است.
درو درگیر فرآیندی بود که درونی‌سازی نامیده می‌شود؛ فرآیندی که در تمام طول زندگی جریان دارد. او تجربه‌هایش را با روابط مشخص درون‌سازی می‌کرد و در مورد خودش به کار می‌گرفت. این تجربه ها با حفظ خاطرات عاطفی در ذهنش مرور می‌شدند و با این کار آنچه که بیرونی بود به معنای واقعی کلمه درونی می‌شد. به مفهوم دیگر کودک تجربه‌هایش را « هضم » می‌کرد؛ تجربه‌هایی که بخشی از نحوۀ نگاه او به زندگی و واقعیت را تشکیل می‌دادند.
درونی‌سازی فرآیند روحی عمیقی است که خداوند از طریق آن زندگی، عشق و ارزش‌ها را به ذهن تلقین می‌کند. درونی‌سازی مبنای توانایی ما برای عشق ورزیدن، کنترل خود و برخورداری از اصول اخلاقی و اعتقادی است. این موضوع باعث می‌شود که هشیاری ما شکل بگیرد و به ما کمک می‌کند تا درست و غلط را از یکدیگر تشخیص دهیم.
به طور مثال شاید متوجه شده باشید که ممکن است وقتی در یک موقعیت پر اضطراب قرار می‌گیرید یا با بعضی از مشکلات درگیر می‌شوید، شخصی که در ارتباط با آن موضوع برایتان اهمیت دارد در ذهنتان مجسم شود. شاید صورتش را ببینید یا کلمات هدایتگر او در ذهنتان مرور شود.
 این ابتدایی‌ترین مرحلۀ درونی‌سازی است؛ یعنی مرحله‌ای که هنوز روابط موثر را به عنوان آنچه که برایتان ارزش دارد، درک می‌کنید. به طور مثال دِرو به حرف‌های والدینش در ارتباط با خطرات و عواقب دویدن در خانه گوش کرده بود و به همین دلیل به محض آنکه در کنار آنها قرار گرفت ، نه تنها گفته‌ها را به یاد آورد، بلکه تصوری از لحن صدایشان در ذهنش شکل گرفت. او توصیۀ والدین خود را در مورد رفتارش درونی‌سازی کرده بود.
بنابراین همچنان که به فرزندتان عشق می‌ورزید و دائما محدودیت‌هایی را برای او در نظر می‌گیرید و به مرحلۀ اجرا می‌گذارید، در ذهن او یک «والد» درونی شروع به شکل‌گیری می‌کند که وظایف شما را برایتان انجام می‌دهد. تصویر اولیۀ این «والد» با آگاهی اولیه از کلمات و نگرش‌های شما شکل می‌گیرد و این همان تصویری است که کودک همچنان آن را به عنوان شخص دیگر تجربه می‌کند و نه «من» وجود خویش.
به همین دلیل است که کودک خردسالی مانند درو گاهی با خودش با ضمیر سوم شخص صحبت می‌کند. او نسبت به همۀ خاطرات عاطفی خود که مربوط به موارد مسئولیت‌پذیری است و با شما گره خورده است، واکنش نشان می‌دهد.
گاهی اوقات ممکن است والدین بسیار سخت‌گیر، سلطه‌جو یا حتی بدرفتار باشند. این وضعیت می‌تواند باعث به وجود آمدن حسی بسیار خشن و ناپخته در کودک شود. گاهی اوقات ممکن است این کودکان افسرده یا مجرم شوند؛ در موارد دیگر با نشان دادن رفتارهای خشن نیز بر علیه پدر یا مادر خشن واکنش نشان خواهند داد و با دیگران نیز رفتاری زشت و خشونت آمیز را در پیش خواهند گرفت.
 در این مورد گاهی فرد راه خطا در پیش می‌گیرد و آنچه را که خداوند به شکل کاملا ساختاریافته در وجود ما خلق کرده است تا در ایجاد انگیزه به ما کمک کند، ما را از خودش، از عشق و مسئولیت پذیری دور می‌کند. اگر با چنین موردی مواجه شده‌اید با یک مشاور با تجربه گفت‌وگو کنید. مشاوری که در موردمسائل دوران کودکی تجربه دارد، می‌تواند به شما بگوید که آیا بیش از حد سخت‌گیری می‌کنید یا خیر.
در این مرحله نباید در هیچ یک از جنبه‌ها افراط کنید؛ یعنی نباید در رعایت مرزها بیش از اندازه سخت‌گیری کنید و نه از موضع خود در حفظ مرزها عقب‌نشینی کنید و این همان کاری است که والدین درو انجام دادند.
ما پیش از این به نتایج خشونت بیش از حد اشاره کرده‌ایم؛ و گفته‌ایم که ثمرۀ از میان برداشتن مرزهای گناه یا ترس نیز می‌تواند متقابلا به همان اندازه مخرب باشد. اگر کودک از همان ابتدا دریابد که مادر و پدر به فکر او نیستند، ممکن است دربارۀ آنچه که محدودیت‌ها و ساختار ذهنی او را شکل داده‌اند، دچار تردید شود.
 شاید او بخواهد وانمود کند که از یک محدودیت خارجی عصبانی یا خشمگین است تا به خود کمک کند به احساس امنیت برسد. همچنین ممکن است حس برتری یا مستحق بودن در او رشد کند و فکر کند که او از همۀ قوانین برتر است و می‌تواند کنترل همه چیز را به دست بگیرد.
به خاطر داشته باشید که شما می‌خواهید رفتار فرزندتان با قوانین واقعی سازگار باشد و نه با تعریف تحریف‌شدۀ شما از واقعیت. با افرادی که از کودکان شناخت دارند در ارتباط باشید و به فرزندتان کمک کنید تا به سوی مرحلۀ سوم انگیزه گام بردارد.
منبع: کودک و حد و مرزهایش

مرزهای تربیتی – قانون انگیزه (1)مرزهای تربیتی – قانون انگیزه (1)

مرزهای تربیتی – قانون انگیزه : بسیاری از شما با کودکان خارج از کنترل، گستاخ، منفعل و بی‌اعتنا، یا اهل جروبحث و فریبکار دچار مشکل هستید. شما به‌دنبال یافتن انگیزه‌های خوب نیستید. شما سعی می‌کنید راهی پیدا کنید که فرزندان‌تان به‌شما توجه کنند و مسئولیت‌پذیری بیشتری داشته باشند.


مرزهای تربیتی – قانون انگیزه (2)مرزهای تربیتی – قانون انگیزه (2)

مرزهای تربیتی – قانون انگیزه : همچنان که محدودیت‌هایی برقرار می‌کنید و پیامدهایی را برای کارهای فرزندتان در نظر می‌گیرید، او تقریباً به‌طور قطع در معرض آزمایش، اعتراض و تنفر قرار می‌گیرد. هیچ‌کس دوست ندارد با چنین وضعیتی روبه‌رو شود!


مرزهای تربیتی – قانون ارزشیابیمرزهای تربیتی – قانون ارزشیابی

مرزهای تربیتی – قانون ارزشیابی : درس شماره یک در پرورش کودک و زندگی این است که رشد مستلزم رنج است. درس شمارۀ دو آن است‌که همۀ رنج‌ها منجر به‌رشد نخواهند شد. درک بازگویی تفاوت‌ها، کلید دستیابی یا از دست دادن جایگاهی است که کودک در آن قرار دارد.


مرزهای تربیتی – قانون صراحت (1)مرزهای تربیتی – قانون صراحت (1)

مرزهای تربیتی – قانون صراحت : قانون اعتراف می‌گوید که زندگی صریح و آشکار، زندگی بهتری است. کارها در یک فضای شفاف بهتر پیش می‌رود؛ حتی اگر جنبۀ منفی داشته باشد. اخبار چه‌خوب باشند چه بد، نیاز داریم از آنها باخبر باشیم.

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران