کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
تعیین حد و حدود کودکان – بخش دوم
تعیین حد و حدود کودکان بنشینید و واقعاً به‌رفتاری که از فرزندان‌تان انتظار دارید، فکر کنید. شرح مختصر یا فهرستی از آنچه به‌طور خاص از کودکان‌تان توقع دارید، بنویسید. در نظر داشته باشید که میتوان طرح‌های متفاوتی در نظر گرفت، مثلاً انتظارات شما وقتی فرزندان‌تان با دوستان‌شان هستند، در رستورانی نشسته‌اند، میزبان دوستان خود هستند.

تعیین حد و حدود کودکان – بخشِ دوم
•    تعیین آنچه برای شما قابل قبول است
برای ایجاد مؤثرتر و دفاع از حد و مرزها، ابتدا لازم است چند دقیقه در مورد اینکه چه موضوعات یا رفتارهایی واقعاً برای شما مهم هستند، فکر کنید.
بنشینید و واقعاً به‌رفتاری که از فرزندان‌تان انتظار دارید، فکر کنید. شرح مختصر یا فهرستی از آنچه به‌طور خاص از کودکان‌تان توقع دارید، بنویسید. در نظر داشته باشید که میتوان طرح‌های متفاوتی در نظر گرفت، مثلاً انتظارات شما وقتی فرزندان‌تان با دوستان‌شان هستند، در رستورانی نشسته‌اند، میزبان دوستان خود هستند.
مجسم کنید که فرزندان‌تان در هر یک از این سناریوها چه‌کاری انجام می‌دهند و چه می‌گویند. احساس آنها در این سناریوی ایده‌آل چگونه است؟ چه چیزی تغییر کرده و چرا آنها احساس بهتری دارند؟
اکنون آنچه را که شما می‌گویید و انجام می‌دهید و احساس می‌کنید، در یک تصویر ایده‌آل مجسم کنید. تغییراتی را که در این تصویر به‌وجود آورده‌اید و احساس خود از اینکه به‌آسانی آن تغییرات اندک را ایجاد کرده‌اید، تصور کنید. مزیت‌های ایجاد آنها را تصور کنید. از احساس فوق‌العادۀ موفقیت و خوشحالی خود وقتی این سناریو اتفاق می‌افتد، لذت ببرید.
هر خانواده تا حدودی متفاوت است و این چیز بدی نیست؛ اما اگر شما خودتان ندانید چه چیزی برای شما قابل قبول است و چه چیزی پذیرفتنی نیست، کودکان‌تان شانسی ندارند. ایده‌های خود را با پرسیدن سؤالات زیر از خودتان ارزیابی کنید:
- آیا انتظارات من برای سن فرزندم معقول است؟
والدین گاهی اوقات قوانینی تعیین می‌کنند که به‌سادگی هماهنگ با واقعیت‌های کودک بودن نیست. مثلاً بردن یک بچۀ کوچک به‌رستورانی مجلل و توقع اینکه مدتی بی‌سروصدا تکان نخورد، موجب نادیده گرفتن و سرپیچی او می‌شود.
- آیا انتظارات من متناسب با سن کودکم است؟
والدین اغلب فراموش می‌کنند قوانین را با سن فرزندان‌شان به‌روز کنند. مثلاً از نوجوان خود توقع دارند هنگام عبور از خیابان دستشان را بگیرد که چندان کار شایسته‌ای نیست.
با همسر خود گفتگو کنید و عقاید خود را در مورد اینکه چگونه می‌توانید در یک جهت پیش بروید، با هم در میان بگذارید.



•    تعیین آنچه برای شما قابل قبول نیست
برای یافتن اینکه چه رفتارهایی را ناشایست در نظر بگیرید، فهرستی از چیزهایی بنویسید که قطعاً برای شما به‌عنوان پدر و مادر قابل قبول نیستند. سناریوهای خاص را مجسم کنید (در اتومبیل، فروشگاه، مدرسه، اتاق نشیمن) و اقدامات خاصی را مشخص کنید که غیرقابل قبول می‌دانید. این تمرین را با همسرتان نیز انجام دهید. به‌این ترتیب می‌توانید وقتی رفتار فرزندان‌تان را هدایت می‌کنید، باهم باشید.
از نوشتن فهرست بی‌پایانی از رفتارهای منع شده بپرهیزید زیرا این کار میتواند بسیار کنترل کننده و محدود کننده باشد. در مورد چیزهایی که قطعاً نمی‌پذیرید، صریح باشید. رفتار غیرقابل قبول از نظر ما یعنی آب دهان پاشیدن، گاز گرفتن، دشنام دادن و آسیب جسمی به‌کسی رساندن.
اگر این فهرست را با اقدامات و رفتارهایی که در بخش قبلی (تعیین آنچه برای شما قابلِ قبول است) آمد، ادغام کنید؛ مجموعه‌ای لز لرزش‌هایی دارید که میتواند هنگامی که حد و مرزها را ایجاد می‌کنید، به‌شما کمک کند.
فهرست شما می‌تواند مختصر یا طولانی باشد. هدف، روشن کردن ارزش‌های اصلی شماست، چیزهایی که حاضر به‌متزلزل شدن آنها نیستید. داشتن فهرست به‌شما کمک می‌کند تا انرژی خود را برای پرداختن به‌رفتارهایی که واقعاً برایتان مهم هستند، متمرکز کنید.
•    ایجاد قوانین خانگی
- این هفته با خانوادۀ خود بنشینید و گفتگویی در مورد قوانین خانه داشته باشید: توضیح دهید که می‌خواهید برخی قوانین خانگی برای کمک به‌بهبود فضای خانه تعیین کنید. توجه داشته باشید که قوانین خانگی یک خانواده را قادر می‌سازد که به‌آرامی پیش برود. به‌اهمیت پیشنهادها و شمارکت تمام اعضای خانواده تاکید کنید.
- از هر یک از اعضای خانواده بخواهید تا در مورد حداقل یک قانون خانگی فکر کنند و آن را یادداشت کنید: نظرات را مطرح کنید، همکاری کنید و راه‌حلهای عملی مفرحی برای ایرادهای خانوادگی‌تان بیابید. به‌حرفهای یکدیگر گوش دهید و به‌تمام نظرات احترام بگذارید و سپس به‌عنوان پدر و مادر، مفیدترین و قابل قبول‌ترین آنها را تدوین کنید.
- هفته بعد در همان زمان گفتگویی دیگر ترتیب دهید تا ببینید پیروی از قوانین چطور پیش می‌رود: ارزیابی کنید که این هفته چگونه گذشت، چه انجام شده و چه انجام نشده است؟ حالا می‌توانید هماهنگی بیشتری ایجاد کنید.
منبع: شاد بارآوردن کودکان
تعیین حد و حدود کودکان – بخش اولتعیین حد و حدود کودکان – بخش اول

تعیین حد و حدود کودکان یکی از ناکامی‌های بزرگ والدین بودن، درگیری روزانۀ واداشتن کودکان است تا به‌شیوه‌هایی رفتار کنند که مورد قبول شما و جامعه است.


گذاشتن حد و مرز برای کودکانگذاشتن حد و مرز برای کودکان

گذاشتن حد و مرز برای کودکان هدف از وظیفه پدر و مادری این است که وقتی بچه ها بزرگ شدند بتوانند از پس زندگی واقعی برآیند. اگر شما درست به وظیفه تان عمل کرده باشید ، فرزندانتان در آینده می دانند که چطور به یک لیوان نوشیدنی که برای آنها مضر است نه بگویند ، چگونه موقعیتی را که باعث آسیب جسمی و جنسی شان می شود ترک کنند چه زمانی به خواب و چه وقت به غذا احتیاج دارند. گذاشتن حد و مرز برای کودکان


ایجاد محدودیت های متناسب با ویژگی های ذاتی کودکایجاد محدودیت های متناسب با ویژگی های ذاتی کودک

ایجاد محدودیت های متناسب با ویژگی های ذاتی کودک محدودیت ها را متناسب با ویژگی های ذاتی کودک در نظر بگیرید. هنگام تنظیم محدودیت ها به خاطر داشته باشید که تمام کودکان یکسان آفریده نشده اند. خواهرزاده ی شما ممکن است به قدری رام و آرام باشد که خواهرتان بتواند با خیال آسوده او را در اتاقی مملو از اشیای چینی شکستنی تنها بگذارد. ایجاد محدودیت های متناسب با ویژگی های ذاتی کودک


شناساندن مقررات و حد و مرزها به کودکانشناساندن مقررات و حد و مرزها به کودکان

شناساندن مقررات و حد و مرزها به کودکان کودک آنلاین: مهمترین چیزهایی که بچه ها از والدینشان می خواهند اول محبت و سپس نظم است. یکی از اصلی ترین روش های ایجاد نظم در زندگی کودکان انتظارات مربوط به رفتار مناسب و نیز محدودیت هایی است که برای آزادی آنان نیاز دارند. شناساندن مقررات و حد و مرزها به کودکان

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران