کودک آنلاین

موضوع مقاله : روانشناسی بارداری

دسته بندی : روانشناسی بارداری

0
ایجاد دلبستگی با نوزاد – بخش اول
ایجاد دلبستگی با نوزاد – بخش اول کودک آنلاین: دلبستگی یا پیوستگی را می توان یک پیوند فیزیکی و عاطفی دانست که هنگام تولد بین والدین و نوزاد برقرار شده و رفته رفته محکمتر می شود. دلبستگی ادامۀ پیوندی است که در دوران بارداری، بین مادر و کودک به وجود آمده و در وجود مادر به کمک احساس و آگاهی از آنچه در درون او می گذرد، تقویت شده است

ایجاد دلبستگی با نوزاد – بخش اول
کودک آنلاین: دلبستگی یا پیوستگی را می توان یک پیوند فیزیکی و عاطفی دانست که هنگام تولد بین والدین و نوزاد برقرار شده و رفته رفته محکمتر می شود.
دلبستگی ادامۀ پیوندی است که در دوران بارداری، بین مادر و کودک به وجود آمده و در وجود مادر به کمک احساس و آگاهی از آنچه در درون او می گذرد، تقویت شده است. مادر با مشاهدۀ تغییرات فیزیکی و شیمیایی در بدن خود، حضور یک موجود آشنا را باور می کند.
عمل زایمان، که نوزاد را از بدن مادر جدا می سازد، این پیوند را از بین نمی برد، بلکه با واقعیت بخشیدن به نوزاد آن را محکم تر می کند. بعد از زایمان، مادر با موجودی ملاقات می کند که قبلاً با رشد و حرکات او آشنا شده و تپش قلب او را با به کمک گوشی شنیده است.
در اینجا عشق مادری شکل دیگری پیدا می کند و مادر نیازهای جدید نوزاد را می شناسد. قبل از تولد، نوزاد از خون مادر غذای خود را تامین می کرد و اکنون از شیر مادر تغذیه می کند و چشم و گوش و صدا و تمام وجود مادر را به خود جلب می نماید. این پیوستگی را با هیچ عذری نباید تضعیف کرد، مگر اینکه محدودیت پزشکی ایجاب نماید.
دربارۀ تاثیرات این پیوستگی روی مادر و فرزند سؤالاتی وجود دارد و تحقیقات پزشکی می کوشد تا احساسات و عواطف دلپذیر و شگفت انگیز مادر و نوزاد را به بیان در آورد.
در این تحقیقات، دو گروه از مادران با دو روش متفاوت نگهداری از فرزند، مقایسه شده اند. گروه اول، مادرانی هستند که با نوزادشان بلافاصله پس از تولد تماس داشته اند و گروه دوم، مادرانی هستند که نوزاد پس از تولد مدتی از آنها جدا و سپس به آنها ملحق شده است.
این بررسی ها نشان می دهد که مادران گروه اول، از نظر انجام وظایف مادری نسبت به گروه دوم امتیاز دارند. این مادران به فرزند خود بهتر شیر می دهند، با او راحت تر و ساده تر سخن می گویند و مدت بیشتری با او می نشینند و سر و روی او را نوازش می کنند.
این مطالعات همچنین نشان داده است که پس از تولد، دوره حساس و تاثیر پذیری وجود دارد که مدت آن یک ساعت است و در این مدت، نوزاد نسبت به مادر خود پذیرش و حساسیت بیشتری نشان می دهد. پیوند و دلبستگی در این دوره، انگیزه قویتری برای انجام وظایف مادری در مادران به وجود می آورد.
مادران گروه دوم، که نوزاد خود را پس از مدت کوتاهی ملاقات می کنند، اعتماد به نفس کمتری دارند و پیوستگی آنها با نوزاد ضعیف تر است. پدرانی که هنگام تولد نوزاد حاضرند و او را ملاقات می کنند نیز دلبستگی بهتر و عمیق تری به فرزند خود دارند و زمینۀ خوبی برای ایجاد رابطۀ عاطفی محکم بین پدر و فرزند را پدید می آورند.





نوزادانی که با عمل سزارین به دنیا می آیند، یا به علت نارس بودن مدتی از مادر جدا می مانند، ایجاد این پیوستگی را در دورۀ حساس از دست می دهند. همچنین نوزادانی که به فرزند خواندگی پذیرفته می شوند، از این فرصت محروم هستند.
آیا پیوستگی والدین و فرزند به علت از دست رفتن این فرصت یک ساعته بعد از تولد، خدشه دار می شود؟ آیا می توان این کمبود را به نحوی دیگر جبران نمود؟
بررسی های جدید تاثیر پایدار و دائمی پیوند اولیه را در یک ساعت پس از تولد، مورد تردید قرار می دهد. بنابراین والدینی که نتوانسته اند نوزاد خود را بلافاصله بعد از تولد ملاقات کنند و مدتی از وقت خود را در کنار او بگذرانند، نباید از احتمال سست شدن این پیوند نگران باشند.
پیوند اولیه را نباید چسبی به حساب آورد که والدین و فرزند را برای همیشه به هم مرتبط سازد، بلکه در دوران طفولیت و کودکی و نوجوانی، مراحل زیادی وجود دارد که در ایجاد و استحکام این پیوستگی تاثیر دارند.
در هر حال گرچه محرومیت، از پیوند اولیه ممکن است برای همیشه تاثیر نامطلوبی باقی نگذارد، ولی اهمیت این دوره کوتاه و حساس بیولوژیکی را در شکل گیری و استحکام روابط عاطفی بین والدین و فرزند نباید فراموش کرد.
در مورد مادران گروه دوم و نارسایی احتمالی در پیوستگی اولیه این گروه نیز می توان گفت که احساسات و عواطف شدید مادر به نوزاد در هنگام رسیدن به یکدیگر، می تواند محرومیت از ملاقات و پیوستگی اولیه را جبران نماید.
حتی در مورد فرزندخواندگی، والدین جدید هنگام گرفتن و ملاقات نوزاد یک هفته ای، چنان اشتیاقی از خود نشان می دهند که با شادی والدین بیولوژیکی در اتاق زایمان قابل مقایسه است.
دیدار والدین از نوزاد هنگام تولد، برای ایجاد دلبستگی اهمیت زیادی دارد و اگر مادر نتواند بلافاصله پس از تولد نوزاد را بپذیرد، باید از پدر دعوت کرد تا در اتاق زایمان یا اتاق نوزادان او را ملاقات کند.
بررسی ها نشان می دهد پدرانی که نوزادشان با عمل سزارین به دنیا می آیند و در دقایق اول، فرصت دیدار نوزاد خود را دارند، نسبت به پدرانی که از این ملاقات محروم اند یا چند ساعت بعد نوزاد را می بینند در ماه های بعد محبت و توجه بیشتری به فرزند خود پیدا می کنند.

منبع: آمادگی برای زایمان و مراقبت از نوزاد
ایجاد دلبستگی با نوزاد – بخش اول
ایجاد دلبستگی با نوزاد – بخش دوم ایجاد دلبستگی با نوزاد – بخش دوم

ایجاد دلبستگی با نوزاد – بخش دوم یکی از روش های عالی برای دلبستگی، در صورتی که محدودیت پزشکی نداشته باشد، قرار دادن نوزاد به طور عریان و در تماس مستقیم روی شکم مادر است، به طوری که سر نوزاد بین سینه مادر قرار بگیرد. برای جلوگیری از سرماخوردگی نوزاد، باید سر و پشت نوزاد را با حوله گرمی پوشاند.

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران
    به کانال تلگرام کودک آنلاین بپیوندید