کودک آنلاین

موضوع مقاله : تربیت و روانشناسی

دسته بندی : تربیت و روانشناسی

0
کمک به کودکان برای کسب استقلال – بخش اول
استقلال، توانایی انجام کارها برای خود است. وقتی فرزندان شما کوچک هستند، خواستن اینکه کارهایی برایشان انجام دهید، طبیعی است، اما باید بدانید که اگر به‌کودکان یاد ندهید تا از نظر جسمی و احساسی و روانشناسی مراقب خود باشند، هرگز به‌هیچ مرتبه‌ای از استقلال دست نمی‌یابند.

کمک به کودکان برای کسب استقلال – بخش اول
استقلال، توانایی انجام کارها برای خود است. وقتی فرزندان شما کوچک هستند، خواستن اینکه کارهایی برایشان انجام دهید، طبیعی است، اما باید بدانید که اگر به‌کودکان یاد ندهید تا از نظر جسمی و احساسی و روانشناسی مراقب خود باشند، هرگز به‌هیچ مرتبه‌ای از استقلال دست نمی‌یابند.
اگر شما، زیادی کارهای فرزندتان را انجام دهید، احساس درماندگی، بیهودگی، سرخوردگی، تنفر و حتی خشم را در آنها برمی‌انگیزید.
به‌عنوان والدین، شما درفرآیند دائمی آزادسازی فرزندتان هستید؛ پذیرفتن این موضوع اغلب دشوار است. لازم است بگذارید فرزندان‌تان اشتباهات خود را مرتکب شوند، زیرا به‌آنها کمک می‌کند تا فشارها و واقعیت‌های جهان را درک کنند.
در عین حال انتظار نداشته باشید به‌طور ناگهانی مستقل شوند. این فرایند را باید تدریجأ و از کودکی شروع کنید. بچه‌ها باید بدانند که استقلال به معنی مواجه شدن با شکست و نامیدی و خطرپذیری است.
یاد دادن مهارت‌های روزانه به‌کودکان تحمل می‌خواهد و وقت گیر است، اما توصیۀ مفید، آموزش مهارت ها از آخر است: هرکاری را تا مرحله ی آخر برای فرزندانتان انجام دهید. بعد بگذارید مسئولیت کامل کردن آن‌را به‌عهده بگیرد.
بنابراین اجازه دهید بند کفش خود را گره بزند، یا بشقابی برای ساندویچ به او بدهید. به‌تدریج، طی روز‌ها، هفته‌ها و ماه‌ها، مراحل بیشتری از کار را اضافه کنید تا از ابتدای هر فرایندی آغاز کند: بند کفش خود را خودش ببندد یا ناهارش را خودش آماده کند. این فرایند تضمین می‌کند که آموزش های شما همیشه و برای هردو شما، به‌موفقیت بینجامد.
درس‌های زندگی که شما برای کودکانتان فراهم می‌کنید، باید به تجربیاتی ملایم تبدیل شود. تشویق به استقلال، توازنی بین محافظه کاری افراطی و آزادمنشی بیش از حد است.
 درس استقلال از هنگامی شروع می‌شود که شما انتخاب می‌کنید؛ از اجازه دادن به کودکتان که سعی کند دکمه های لباسش را بندد تا اجازه دادن به فرزند نوجوان خود که برای رفتن به یک مهمانی، خودش رانندگی کند.



•    توجه نشان دادن به پیشرفت آن‌ها
پیشرفت فرزندان، بی‌نهایت متغیر است، زیرا از نظر ذهنی، جسمی و اجتماعی، با قابلیت‌های خود رشد می‌کنند. با آن‌که معیار‌های متعارفی در مورد پیشرفت وجود دارد، اما محدوده‌ی متغیری هم پیرامون این معیارها هست.
شما نمی‌توانید فرزندان را از هیچ‌یک از مراحل پیشرفت با عجله عبور دهید. فقط فکر کید یک بچه ‌ی شش ساله چه احساسی ممکن است داشته باشد، وقتی از پدر و مادرش می‌شنود: "نخودفرنگی‌هات را ته بخور"؛ "بزار زیپت رو بالا بکشم"؛"خسته ای، برو بخواب" ؛"فکر کنم باید بری دستشویی!" .
اگر همسرتان یا یک دوست، تمام کارهایی را که طی روز باید انجام دهید به شما یادآوری کند، چه کار می‌کنید؟ واکنش شما احتمالأ قابل چاپ نیست.
اگر تلاش فرزند برای استقلال مورد احترام و توجه قرار گیرد، استواری و عزت نفس را در او پرورش میدهد.
برای آن‌که فرزندانتان قادر باشند وقتی بزرگ می‌شوند از پس مسائل خود برآیند، باید آن‌ها را با حل مشکل آشنا کنید. همچنین می‌توانید به آن ها کمک کنید تا بتوانند دلایل موفق و مخالف موقعیت‌ها را ارزیابی کرده، به مسائل از هر دو جهت نگاه کنند.
تربیت انعطاف پذیر قادر است با جریان موقعیت‌هایی که ناگزیر پیش می‌آیند همراه شود؛ دوران بلوغ فرزندانتان را در نظر بگیرید. در حالی که فرزند شما بزرگ و بالغ می‌شود،توانایی ها،نگرانی ها و نیازهای او تغییر می‌کنند. بنابراین باید روش‌های تربیتی شما هم در طول زمان تغییر کند.
 تربیت خوب، انعطاف پذیر است، زیرا متناسب با رشد و بلوغ فرزند شماست. تربیت خوب یعنی شناسایی نقطهۀ تعادل، جایی که به فرزندانتان اجازه می‌دهد در زمان مناسب، قوانین خود را جایگزین قضاوت وی کنید.
دقیقأ معلوم نیست چه‌وقت استقلال واقعی شروع به رشد می‌کند،زیرا سرعت رشد بچه‌ها منحصربه‌فرد است.آن‌ها در زمان خاص خود و به‌روش خود عهده‌دارمسئولیت می‌شوند.
بهترین راه برای دریافتن این‌که چگونه فرزندتان به بلوغ می‌رسد و چه اندازه می‌تواند عهده‌دار مسئولیت شود، گذراندن مدت زمان زیادی برای شناخت اوست؛ سپس به‌طور طبیعی می‌فهمید چگونه این مرحله‌ی واگذاریِ مسئولیت ها را مدیریت کنید.
برای پی بردن به این موضوع که آیا آماده‌ی انتقال مسئولیت ها واستقلال فرزندتان که دارد بزرگ می‌شود، هستید یا نه، قلم و کاغذ بیاورید و پاسخ سوالات زیر را بنویسید:
- چه‌چیزهایی باید در شما تغییر کند تا به‌آسانی، واگذاری برخی مسئولیت‌ها به کودکانتان را تقبل کنید؟
- چه‌موانعی ممکن است سد راه شما شوند؟ برای غلبه برآن‌ها باید چه‌کارکنید؟
- نیاز به‌تغییر، رشد یا پرورش چه‌روش‌هایی دارید تا راهی برای رسیدن فرزندتان به استقلال ایجاد کنید؟ آیا راه انداختن یک سرگرمی تازه، پیدا کردن شغلی جدید یا یادگیری یک مهارت جدید در این راه به‌شما کمک می‌کند؟
منبع: شاد بارآوردن کودکان به‌زبان آدمیزاد
استقلال خواهی کودکاناستقلال خواهی کودکان

استقلال خواهی کودکان کودک شما اکنون در حال کسب مهارت های جسمانی جدیدی است ، مانند غلتیدن ، چهار دست و پا رفتن ، نشستن ، یا حتی راه رفتن . بهتر شدن قدرت عضلانی و مهارت های مربوط به هماهنگی دست ها با چشم ها ، امکان حرکت بسیار مستقل تر را به او می دهد. استقلال خواهی کودکان


حمایت‌از احساس استقلال کودکحمایت‌از احساس استقلال کودک

حمایت‌از احساس استقلال کودک - بی قید و شرط به کودک خود عشق بورزید، بدون توجه به‌اینکه رفتار یا انتخابی درست یا غلط داشته است. مراقب عشق و علاقه ای که تنها در قبال رفتاری خاص‌به او ابراز می‌کنید، باشید. حمایت‌از احساس استقلال کودک


حس استقلال کودکانحس استقلال کودکان

حس استقلال کودکان کودک در سنین شش تا دوازده سالگی از منیت و غرور خاصی برخوردار میشود.به طوری که استنباط جدیدی از خویش به صورت ((من فاعلی)) یعنی تواناییها و خصوصیات اجتمای و شخصیتی و متعلقات مادی.و دیگر ((من مفعولی)) یعنی مجموعه چیزهایی که کودک می تواند آن را متعلق به خود بداند،دارد. حس استقلال کودکان

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران