کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش دوم
راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش دوم این شیوه در موقعیت‌هایی که همدلی با کودکان مشکل است، مفید واقع می‌شود. مواقعی پیش می‌آید که فرزند شما از مسئله‌ای که به نظر شما بچگانه و بی‌اهمیت است ناراحت و غمگین است. راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش دوم

راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش دوم
•    تجارب فرزند خود را با موقعیت‌های مشابه در دنیای بزرگسالان قیاس کنید.
این شیوه در موقعیت‌هایی که همدلی با کودکان مشکل است، مفید واقع می‌شود. مواقعی پیش می‌آید که فرزند شما از مسئله‌ای که به نظر شما بچگانه و بی‌اهمیت است ناراحت و غمگین است. از اینکه وقتی در کلاس مشغول خواندن انشای خود بوده یکی از بچه‌ها عینکش را مسخره کرده ناراحت است، یا بابت اینکه قرار است به اردوی تابستانی برود احساس نگرانی می‌کند.
چون شما می‌دانید که او این مشکلات و بسیاری از مشکلات دیگر را پشت سر خواهد گذاشت، ممکن است وسوسه شوید که احساس ناراحتی یا نگرانی او را کوچک بشمارید یا نادیده بگیرید.
درحالی‌که این واکنش ممکن است به شما آرامش خیال بدهد ولی کمکی به فرزندتان نمی‌کند. در حقیقت، او از اینکه می‌فهمد مادر یا پدرش فکر می‌کنند که رفتارش احمقانه است، بیشتر ناراحت می‌شود.
یک راه برای اینکه والدین بهتر بتوانند با احساسات فرزندانشان همدلی کنند این است که موقعیت او را با موقعیتی مشابه در دنیای بزرگسالان قیاس کنند. تصور کنید در جلوی جمعی ایستاده‌اید و مشغول ارائۀ گزارش فروش هستید و در همان حال، یکی از همکارانتان زیر لب چیزی راجع به وضعیت ظاهرتان می‌گوید و پوزخند می‌زند. چه احساسی پیدا می‌کنید؟
آدل فابر و الن مازلیش، در کتاب خواهر و برادرهای سازگار می‌گویند برای اینکه حس حسادت یک بچه را در موقع به دنیا آمدن خواهر یا برادر کوچولویش درک کنید تصور کنید: همسرتان روزی از سر کار برمی‌گردد و همسر جدیدی را با خود می‌آورد و او را به شما معرفی می‌کند.
•    با فرزند خود روراست باشید.
به نظر می‌رسد بیشتر بچه‌ها حس ششم دارند و هنگامی‌که والدینِ آن‌ها – به‌ویژه پدرشان – حرفی می‌زند راست بودن یا نبودن آن را به خوبی متوجه می‌شوند. بنابراین، پرورش هیجان باید چیزی فراتر از تکرار طوطی‌وار عباراتی مثل آره، می‌فهمم یا من هم مثل تو از این بابت ناراحتم، باشد.
ممکن است حرف شما درست باشد، ولی اگر حرف دلتان نباشد، ذره‌ای بر صمیمیت رابطه‌ای که با فرزند خود دارید، نمی‌افزاید. در حقیقت، روراست نبودن شما با کودک سبب می‌شود که اعتبار خود را نزد او از دست بدهید.
این مسئله می‌تواند شکافی را در رابطه‌تان ایجاد کند. بنابراین سعی کنید قبل از آنکه به فرزند خود بگویید که دَرکَت می‌کنم، واقعاً او را درک کنید. اگر مطمئن نیستید که او را درک کرده‌اید یا خیر، فقط آنچه را دیده و شنیده‌اید برای او بازگو کنید.
چند سؤال دیگر برای او مطرح کنید. سعی کنید ارتباط میان خود و فرزندتان را حفظ کنید. اما به‌هیچ‌وجه سعی نکنید او را فریب دهید.



•    از انتقاد بیش‌ازحد، سخنان تحقیرآمیز یا مسخره کردن فرزند خود اجتناب کنید.
پژوهش‌های ما به‌وضوح نشان می‌دهند که این‌گونه رفتارهای توهین‌آمیز تأثیر مخربی بر روابط میان والدین و فرزندان و عزت‌نفس کودکان دارد.
در مطالعات آزمایشگاهی که بر خانواده‌ها انجام دادیم، مشاهده کردیم که والدین به طرق مختلف، از جمله تکرار کلمه به کلمۀ گفته‌های بچه‌ها به شیوه‌ای تحقیرآمیز (مثلاً بچه می‌گوید آن ماجرا را به یاد نمی‌آورم. مادر یا پدر با لحنی تحقیرآمیز می‌گوید: یادت نمیاد؟) چنین رفتارهایی را از خود بروز می‌دهند.
برخی از والدین به هنگام انجام بازی‌های رایانه‌ای، بیش‌ازحد به اشتباهات فرزندشان حساس‌اند و با بروز هر خطا به او تذکر می‌دهند و کودک را در زیر رگبار ایرادات و انتقادات خود قرار می‌دهند. بعضی دیگر، بازی را از دست بچه می‌گیرند و خودشان آن را ادامه می‌دهند.
وقتی‌که سه سال بعد دوباره سراغ همین خانواده‌ها رفتیم، مشاهده کردیم کودکانی که با چنین رفتارهای توهین‌آمیزی از جانب والدین خود مواجه شده بودند، در تحصیل و ارتباط با دوستان خود مشکلات بیشتری داشتند.
در بدن این بچه‌ها میزان هورمون‌های مربوط به استرس بیشتر بود. معلمانشان می‌گفتند که این بچه‌ها در مقایسه با سایرین، مشکلات رفتاری بیشتری دارند، و مادرانشان می‌گفتند که آن‌ها خیلی مریض می‌شوند.
این شیوۀ فرزند پروری منفی و توهین‌آمیز، در عالم واقع و خارج از آزمایشگاه نیز مشاهده می‌شود. این والدین که البته نیتشان خیر است، با ایرادگیری مداوم از رفتار بچه، گوشزد کردن اشتباهاتش به او، دخالت‌های بی‌مورد به هنگام انجام ساده‌ترین کارها از سوی کودک، هرلحظه از اعتمادبه‌نفس او می‌کاهند.
آن‌ها با بی‌فکری تمام، بچه‌های خود را با القابی مورد خطاب قرار می‌دهند که مثلِ چسب به خود پندارۀ کودک می‌چسبند. همچنین دیده می‌شود که بسیاری از والدین رفتار بچۀ خود را به‌عنوان لطیفه برای دیگران تعریف می‌کنند؛ یا غم و اندوه فرزند خود را با گفتن این جمله که مگه بچه شده‌ای، مورد تمسخر قرار می‌دهند.
حتی والدینِ مربی هیجان نیز بعضی‌اوقات، بدون هیچ قصد و منظوری، با فرزندان خود رفتاری توهین‌آمیز دارند. به همین علت است که اصرار داریم همۀ والدین مراقب باشند که به عیب‌جویی و انتقاد، تمسخر و توهین عادت نکنند.
همواره توجه داشته باشید که فرزندانتان را مسخره نکنید. برای یادگیری مهارت‌های جدید به آن‌ها مجال بدهید، حتی اگر برای این کار لازم باشد که مرتکب چند اشتباه شوند.
منبع: پرورش هوش هیجانی در کودکان
راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش دوم

راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش اولراهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش اول

راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش اول ممکن است بچه‌ها برای ابراز هیجانات خود مهارت کافی نداشته باشند. ممکن است فرزند شما روزی ناراحت به نظر برسد ولی نتواند به شما بگوید چه احساسی دارد و چرا آن احساس را دارد. راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش اول


راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش سومراهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش سوم

راهبردهای تربیتی در فرآیند پرورش هیجان – بخش سوم با استفاده از این روش می‌توانید با روحیات فرزندتان بیشتر آشنا شوید و راحت‌تر با او همدلی کنید. این کار، به‌ویژه زمانی که تمایلات و خواسته‌های فرزندتان فراتر از توانایی‌ها و امکانات شماست، مفید واقع می‌شود.


پرورش هیجان همپای رشد کودک – 4 تا 7 سالگیپرورش هیجان همپای رشد کودک – 4 تا 7 سالگی

پرورش هیجان همپای رشد کودک – 4 تا 7 سالگی کودک آنلاین: در چهار سالگی، بچه ها معمولاً از خانه بیرون می آیند، دوستان جدیدی پیدا می کنند، اوقات خود را در محیط های مختلف می گذرانند و چیزهای جدید و هیجان انگیز بسیاری یاد می گیرند. پرورش هیجان همپای رشد کودک – 4 تا 7 سالگی


اثرات رویکرد پرورش هیجان در کودکاناثرات رویکرد پرورش هیجان در کودکان

اثراتِ رویکرد پرورش هیجان در کودکان کودک آنلاین: داشتن والدینِ مربی هیجان چه فایده‌ای به حال کودکان دارد؟ بچه‌های این قبیل والدین در مقایسه با بچه‌های دیگر، ازنظر سلامت جسمانی و پیشرفت تحصیلی وضعیت بهتری دارند. آن‌ها با دوستان خود بهتر کنار می‌آیند، مشکلات رفتاری کمتر و گرایش کمتری به پرخاشگری و خشونت دارند. اثراتِ رویکرد پرورش هیجان در کودکان

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران
    به کانال تلگرام کودک آنلاین بپیوندید