کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
توجه به خواسته ها و گرایش های فرزند
توجه به خواسته ها و گرایش های فرزند کودک آنلاین: احتمالاً تاکنون تلاش داشته اید فرزندتان را به چیزهایی که خودتان دوست دارید، علاقه مند کنید ولی آیا هرگز فکر کرده اید به آنچه او دوست دارد، توجه و علاقه پیدا کنید؟ این کار فرصت های کاملاً متفاوتی را برای اینکه وقت خود را با وی بگذرانید، در اختیارتان می گذارد.

توجه به خواسته ها و گرایش های فرزند
کودک آنلاین: احتمالاً تاکنون تلاش داشته اید فرزندتان را به چیزهایی که خودتان دوست دارید، علاقه مند کنید ولی آیا هرگز فکر کرده اید به آنچه او دوست دارد، توجه و علاقه پیدا کنید؟ این کار فرصت های کاملاً متفاوتی را برای اینکه وقت خود را با وی بگذرانید، در اختیارتان می گذارد.
اینکه فرزندتان را با تمایلات و علایق خود آشنا سازید، برای خودتان بسیار خوب است. همین کار برای هر دوی شما فرصت هایی را خلق می کند تا با هم ارتباط برقرار کنید، دلایلی برای با یکدیگر بودن بیابید و صمیمیتی ایجاد شود که در نتیجۀ سهیم شدن در هر موضوع معین ایجاد می گردد.
فرقی نمی کند که این موضوع نوعی کار ذوقی، یا ساز موسیقی، کاردستی، ورزش یا حتی چیزی به سادگی خواندن کتاب های معین یا گفتگو ضمن راه رفتن در پارک باشد، فقط به آنچه شما می خواهید، علاقه ایجاد کند و هر دوی شما را خوشحال کند.
راه بسیار متفاوت برای ایجاد ارتباط با فرزند این است که به آنچه او دوست دارد، شما علاقه مند شوید. این کار فرصت هایی برای بیشتر با هم بودن و ایجاد پیوند قوی تر با یکدیگر فراهم می کند.
همچنین احساس متفاوتی نسبت به اینکه او را درگیر خواست ها و علایق خودتان کنید، در او به وجود می آورد. بچه ها آنقدر که به پیروی از والدین خویش عادت دارند با هدایت آنها آشنا نیستند و معکوس کردن گاه به گاه این نقش برایشان خوشایند است.
بچه ها بزرگتر که می شوند، ممکن است حتی چیزهایی را به والدینشان یاد بدهند. این وارونه شدن نقش باعث می شود آنان احساس شایستگی و رشد یافتگی کنند (البته این واقعیتی است که وقتی کودک به سنین قبل از نوجوانی می رسد چیزهای زیادی دارد که به شما یاد بدهد).
به چند دلیل والدین از اینکه در تمایلات و خواست های فرزندشان درگیر شوند غافل می مانند. گاهی اوقات بچه ها دوست دارند کارهایی بکنند که والدین آن کارها را دوست ندارند.
همان پدر یا مادری که از فرزندش انتظار دارد در قبال فعالیت انتخابی خودش صبور باشد، وقتی فعالیت مربوط به انتخاب فرزندش باشد، ناشکیبا می شود.
مثلاً اگر فرزندتان تماشای فیلم های علمی – تخیلی را دوست دارد، ولی این گونه فیلم ها شما را بسیار کسل می کند، در هر حال چند فیلم از این نوع را با او تماشا کنید، و وقتی تماشای فیلم به پایان رسید، از او بخواهید توضیح دهد بیشتر چه چیزی را در آنها دوست دارد.
سپس بار دیگر که با او فیلمی از این قبیل تماشا می کنید، به دنبال چیزهایی باشید که او پسندیده – مثلاً شاید جلوه های ویژۀ معینی را دوست دارد یا طرفدار هنرپیشۀ خاصی است – آنگاه ببینید ایا شما هم می توانید از آن نوع فیلم به همان علتی که فرزندتان خوشش می آید خشنود بشوید.
گاهی نیز والدین به این علت درگیر آنچه بچه ها دوست دارند نمی شوند که بچه ها خیلی کوچکند و به چیزهایی از قبیل عروسک بازی با تصاویر متحرک علاقه مندند که به صورت طبیعی برای بزرگترها جذابیتی ندارد.



اگر در چنین موقعیتی هستید دو خط مشی وجود دارد که می تواند کارساز باشد. یکی اینکه بتوانید مدتی فراموش کنید بزرگ هستید و شما نیز از کارهایی که فرزندتان دوست دارد خوش باشید. ممکن است خودتان هم از برداشتن ممنوعیت هایی که برای خود ایجاد کرده اید، در واقع خشنود هم بشوید.
اگر از عهدۀ این کار برنمی آیید، فقط او را همراهی کنید و با تماشای فرزندتان در تعامل با جهان به کسب تجربه بپردازید. مثلاً ببینید چه نوع داستان هایی ابداع می کند. اگر دارد چیزی می سازد، ببینید چگونه آن را می سازد. شما با تماشای دقیق فرزندتان می توانید دربارۀ او چیزهای زیادی بیاموزید و چه بسا که از مهارت ها و توانایی های او جا بخورید.
والدین اغلب در صورتی برای بودن با فرزندشان فرصتی در نظر می گیرند که فعالیت مربوطه را خودشان انتخاب کرده باشند و در حین انجام آن فرصتی برای آموزش به فرزند نیز پیدا کنند. ولی باید دانست هر فرصتی که با فرزندتان دارید نباید لزوماً تجربۀ آموزشی باشد.
والدین بیش از حد وقت برای آموزش دادن به فرزندانشان صرف می کنند. در چنین شرایطی یگانه زمینه های مشترک با فرزندشان فقط چیزهایی می شود که خودشان در آن استاد هستند و فرزندشان شاگرد.
تلاش برای آموزش خوب است به خصوص وقتی که خود کودک برای یادگیری اشتیاق نشان می دهد (ای کاش می دانستم چگونه ...) یا آشکار برای یادگیری درخواست کند (به من یاد می دهی که ...؟) در هر حال در این کار افراط نکنید. مهم ترین هدف آن است که وقتی با فرزندتان هستید به هر دوی شما خوش بگذرد.
در بعضی خانواده ها والدین طوری سرگرم آموزش به فرزندانشان هستند که بچه های بی نوا همواره خود را در کلاس می بینند. به خاطر داشته باشید فرزندتان بیشترِ هفته را در مدرسه گذرانده است.
او به فرصت هایی نیاز دارد که بدون نگرانی از عملکرد صحیح یا مطابقت با استانداردها و شیوه های دیگر، بازی کند و اشیا را به کار ببرد. بچه ها دوست دارند در کنار والدین شان بدون تصحیح شدن یا آموزش دیدن برای "صحیح / غلط" کارها را انجام دهند.
اگر نمی خواهید فرزندتان علاقه اش را به آنچه شما دوست دارید از دست بدهد، نباید هر کاری را که با هم انجام می دهید مبدل به درس کنید. به جز در مواردی که کار مورد نظر، مستلزم یادگیری مهارت فنی باشد. (مثلاً قلاب بافی یا پیاده کردن موتور ماشین)
بگذارید او برای خودش و به روش خودش و بدون آموزش دیدن تلاش کند؛ فقط تا وقتی که حس می کنید خودش می خواهد، آموزش بدهید.
وقتی کاری را غلط انجام می دهد اگر نمی توانید بدون سخنرانی و آوردن دلیل و برهان بگذرانید، لااقل سعی کنید به او سخت نگیرید. همواره می توانید میزان علاقۀ او را به چیزی که خودش مشتاق آن است افزایش دهید طوری که بتوانید با هم به آن بپردازید.
سعی نکنید که گذراندن اوقات با فرزندتان را به نحوی ترتیب دهید که همیشه مطابق میل خودتان باشد.
منبع: ده اصل ثابت فرزندپروری
توجه به خواسته ها و گرایش های فرزند

درگیر و دست اندرکار زندگی فرزندتان بشویددرگیر و دست اندرکار زندگی فرزندتان بشوید

درگیر و دست اندرکار زندگی فرزندتان بشوید قوی ترین و با ثبات ترین پیش بینی کنندۀ سلامت فکر، تعادل و خوشبختی و رفاه فرزندان، میزان مشارکت والدین در زندگی آنهاست. این قبیل کودکان در مدرسه موفق ترند، در مورد خودشان احساس بهتری دارند و احتمال ایتکه گرفتار مشکلات عاطفی شوند یا خود را به خطر اندازند، نیز کمتر است.


ایجاد فضای روان شناختی برای کودکان – بخش اولایجاد فضای روان شناختی برای کودکان – بخش اول

ایجاد فضای روان شناختی برای کودکان – بخش اول کودک آنلاین: کمک به رشد و پرورش حس استقلال سالم در فرزند، مستلزم دو عملکرد متفاوت ولی متعادل از جانب والدین است. اولین راه حل، یافتن آمیزه ای صحیح از برقراری حدود و اعطای آزادی است.


پاسخ دادن والدین به نیازهای عاطفی کودکانپاسخ دادن والدین به نیازهای عاطفی کودکان

پاسخ دادن والدین به نیازهای عاطفی کودکان والدین نیازهای فیزیکی فرزندشان را برآورده می سازند، برای کودکان پوشاک و پاکیزگی و مصونیت از بیماری ها یا آسیب ها را تامین می کنند. آنان از راه تعیین حدود، شرح موازین خردورزی، بازگو کردن ارزش ها و ارائۀ مشاوره و توصیه، دست به راهنمایی و هدایت کودکان می زنند.


فرزندتان را با دلیل متقاعد کنیدفرزندتان را با دلیل متقاعد کنید

فرزندتان را با دلیل متقاعد کنید کودک آنلاین: بهترین روشِ وضع هر نوع مقرراتی برای کودکان ، ارائۀ توضیح و دلیل کافی است، زیرا وقتی بچه ها بپذیرند که باید مقرراتی منصفانه در بین باشد احتمال اینکه از آن پیروی کنند بیشتر می شود. فرزندتان را با دلیل متقاعد کنید

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران