کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
بلوغ دیررس خطر ناشی از تک فرزندی
بلوغ دیررس خطر ناشی از تک فرزندی یکی از معایب تک فرزندی بودن تاثیر آن بر مراحل رشد کودک است. این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت کرده یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند لذا برخی از احساسات را تجربه نکرده و فرصتی برای عاقلانه کردن و کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت. بلوغ دیررس خطر ناشی از تک فرزندی

بلوغ دیررس خطر ناشی از تک فرزندی
یکی از معایب تک فرزندی بودن تاثیر آن بر مراحل رشد کودک است. این کودکان کسی را ندارند تا با او رقابت کرده یا بازی و دعوا کنند. آنها دوست و همدمی در منزل ندارند لذا برخی از احساسات را تجربه نکرده و فرصتی برای عاقلانه کردن و کنترل و مدیریت آنها نخواهند داشت.
بلوغ روحی و روانی پدیده ای کاملا ارثی نیست بلکه پدیده ای است اکتسابی. این بلوغ مواردی همچون شناخت خود میزان واقع بینی و انتخاب موثر را شامل می شود و به راحتی به دست نمی آید بلکه به تجربه هایی سخت و طاقت فرسا نیاز دارد.
کودکی که تک فرزند خانواده است کمتر با مشکلات مواجه می شود و در معرض تجربه کردن شکست و ناکامی و رانده شدن و... قرار نمیگیرد از این رو شرایطی را که لازمه ی بلوغ روحی – روانی است تجربه نمیکند.
تمایل والدین به حمایت از تنها فرزندی که دارند اغلب مانع از آن می شود تا فرزندشان عواقب اشتباهات خود را بیازمایند و مسئولیت عمل خود را بپذیرد. آنها هیچگاه در مقام انتقاد از فرزندشان برنمی آیند با او مخالفت نمیکنند و همواره تسلیم خواسته های او می شون تا از این طریق مانع ناراحت شدن او شوند.
این والدین می گویند : (( فرزندمان هم مثل ما دوست ندارد ناراحت شود بنابراین با هم معامله می کنیم تا هیچ یک از ما آزار نبیند.)) حمایت بیش از حد این والدین فرزند را با روحیه ی حساس و ضعیف تربیت می کند. هرچه حمایت آنها از تنها فرزندشان بیشتر شود قدرت تحمل وی در رویارویی با مشکلات کاهش می یابد و از این رو بسیار شکننده و آسیب پذیر می شوند : (( من از مردم بدجنس و بی ادب متنفرم و تحمل درگیری را ندارم)).






در چنین روابط حساس و پراضطرابی است که تک فرزند از آزمودن احساساتی که در روابطی از این دست پدید می آید :
•    مسابقه برای چیرگی یافتن بر دیگران
•    رقابت با خواهر یا برادر در جلب رضایت والدین
•    مسخره کردن دیگران برای تحقیر آنها
•    توهین به دیگران برای اثبات برتری خود
•    درگیری برای کسب حق تقدم و بهره مندی بیشتر از مزایا
•    درد دل کردن با خواهر یا برادر
•    مشاجره درباره ی اختلاف و تبعیضی که بین او و خواهر یا برادرش وجود دارد
•    درگیری با خواهر یا برادر برای تسکین فشارهای روحی
•    دفاع از منافع شخصی در ارتباط با دیگران
در خانواده های تک فرزند والدین و فرزندان هر دو احساس میکنند که نیاز شدیدی به یکدیگر دارند لذا ناگزیر به مراعات یکدیگر هستند ولی خانواده های چند فرزند چنین نیستند. دعواهای مکرر ، جریحه دار شدن احساسات و عصبانیت در خانواده های چند فرزندی رایج است و کودکان معمولا برای کنترل این احساسات راهی مناسب می یابند و بار دیگر با هم بازی میکنند.
کودکان تک فرزند هنگام ارتباط با دوستان خود و یا در سنین بزرگسالی به هنگام ازدواج احساسات و عواطف ویژه ای دارند :
•    آنها نمیتوانند ناامیدی ها و فشارهای روحی را تحمل کنند
•    چنانچه توهینی به آنها شود بی آنکه قصد و غرضی در کار باشد آنان این توهین را رفتاری عمدی و به پشتوانه ی نیتی خاص تفسیر میکنند.
•    چنانچه از مسأله ای رنجیده خاطر شوند این حالت رنجش را تا مدت های مدید در درون خود زنده نگاه می دارند.
•    آنها فقط به برقراری روابطی علاقه مندند که در برگیرنده ی منافع آنان باشد و احساسات شان را نیز جریحه دار نسازد.
•    آنها ممکن است ناراحتی های خود را برای دیگران بیان نکنند و فردی درون گرا شوند.
•    ممکن است تبحر لازم را نداشته باشند تا بتوانند دعواهای خود را با دیگران به گونه ای مدیریت کنند که در نهایت هر دو طرف راضی شوند.
این نوع احساسات ناپخته معمولا با تجربه هایی که فرد طی زندگی خود کسب می کند درمان میشود. فردی که تنها فرزند خانواده اش بوده می گوید : (( سالها طول کشید تا دریافتن که رفتار والدینم با من مناسب نبوده است. آنها به شدت از من حمایت کرده ، تمام خواسته هایم را تامین میکردند به همین دلیل نتوانستم میزان تحملم را دست نیافتن به  خواسته هایم تقویت کنم. اکنون دریافته ام ناراحت و ناامید شدن بخشی از مشکلات دوران رشد کودک است و کودک نیاز دارد که چنین احساساتی را تجربه کند.))
اگرچه کودکان تک فرزند اجتماعی تر از سایر کودکان به نظر می رسند و اعتماد به نفس بیشتری در برقراری ارتباط با بزرگسالان دارند اما به دلیل احساسات ناپخته خود ممکن است از همبازی های خود خجالت بکشند و ترجیح دهند با کودکان بزرگتر از خود دوست شوند.
والدین باید به فرزند خود کمک کنند تا او بتواند با کودکان هم سن و سالش بازی کند مدرسه یکی از مکان هایی است که چنین فرصتی را در اختیار کودکان قرار می دهد ولی کافی نیست و باید فرصت های دیگری را نیز مهیا کرد تا کودک بتواند با دوستان و هم سن و سالش ارتباط برقرار کند و به بلوغ و عاقلانه شدن احساسات خود کمک کند.
منبع : کتاب کلیدهای تربیتی برای والدین تک فرزند
بلوغ دیررس خطر ناشی از تک فرزندی
بلوغ زودرس و دیررس در پسرانبلوغ زودرس و دیررس در پسران

بلوغ زودرس و دیررس در پسران کودک آنلاین: جوانان در سنین مختلفی بالغ می شوند. پسری در پانزده سالگی ممکن است جثۀ کوچکی داشته باشد و علائم جسمانی بلوغ مثل اندام های تولید مثل یا موهای زهاری هنوز در او رشد کامل نکرده باشد.


بلوغ زودرس و دیررس در دخترانبلوغ زودرس و دیررس در دختران

بلوغ زودرس و دیررس در دختران کودک آنلاین: هرچند که بلوغ زودرس یا معمولی برای پسران امتیازی محسوب می شود، ولی این تفاوت ها در میان دختران شدت کمتری دارد و متنوع تر است. دختران زودرس، در مقایسه با دختران دیررس، کمتر از بدن خود تصویر ذهنی رضایت آمیزی دارند،


علائم و درمان بلوغ زودرس در کودکانعلائم و درمان بلوغ زودرس در کودکان

علائم و درمان بلوغ زودرس در کودکان هنگامی که بلوغ در سن پایین شروع میشود رشد قد بیشتر میشود و پس از 23سال بلوغ کامل میشود. رشد قد متوقف میشود و در نهایت در بزرگسالی منجر به کوتاهی قد می شود و از نظر روانی نیز مشکلاتی را در پی دارد. علائم و درمان بلوغ زودرس در کودکان


بلوغ زودرس در کودکانبلوغ زودرس در کودکان

بلوغ زودرس در کودکان کمتر دیده می شود و میتوان گفت که وقوع آن همیشه ناشی از غیرطبیعی بودن یک یا چند غده ی اصلی ست که ترشح کننده هورمون بدن هستند و باعث رشد و بلوغ به ویژه در دستگاه تناسلی می شوند و معمولا این نوع بلوغ زودرس در آخر دوران کودکی رخ می دهد و لازم است که علت آن به طور دقیق مشخص و درمان شود. بلوغ زودرس در کودکان

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران