کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش دوم
نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش دوم بسیاری از مردم، این توجه خواستن را معادل محبت و مهربانی می دانند. بسیاری از آنها که در کودکی مورد بی توجهی قرار گرفته اند و امروز فقط توجه را می خواهند و آن زمانی که از جانب همسر که چه بسا سخت او را دوست دارد، اگر آن توجه لازم را نگیرد، احساس می کند که دوستی در میان نیست.

نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش دوم   
•    توجه خواستن
بسیاری از مردم، این توجه خواستن را معادل محبت و مهربانی می دانند. بسیاری از آنها که در کودکی مورد بی توجهی قرار گرفته اند و امروز فقط توجه را می خواهند و آن زمانی که از جانب همسر که چه بسا سخت او را دوست دارد، اگر آن توجه لازم را نگیرد، احساس می کند که دوستی در میان نیست.
بنابراین بسیاری به دلیل آسیب کودکی، توجه را که جزئی از عشق و محبت است، نه تمام عشق و محبت، با هم یکی و مخلوط می کنند.
فرزند شما، فقط شما را دارد. خدای او شما هستید. در چنین شرایطی فکر نداشتن شما، نبودن با شما و بی اعتنایی و بی توجهی از شما می تواند کاملاً او را از پا درآورد. به همین علت برخی از بچه ها حتی دست به کاری می زنند که تنبیه شوند اما توجه شما را جلب کنند. حتی کارهایی می کنند که دائماً این تنبیه ادامه پیدا کند، اما بتوانند شما را با خودشان و برای خودشان داشته باشند.
کودک با توجهِ شما، به اعتماد و اطمینان می رسد و به این نتیجه می رسد که دوستم دارند و موجود با ارزش و مهمی هستم که مادر و پدرم به من توجه می کنند. به همین دلیل است که اگر نتواند توجه شما را جلب کند، برخی از اوقات بهانه می گیرد.
اگر فرزند ما توجه می خواهد، باید بدانیم که نگاهی، گفت و گویی، آغوشی، دوای درد است و مانند ریختن آب بر روی آتشی است که می تواند خاطر او را آسوده کند. کودکی که این توجه را داشته باشد، در بزرگسالی گدای این توجه و محبت نخواهد بود.
•    بیشتر خواستن
انسان باید بیش از آنچه که دارد، بخواهد تا بیش از آن بشود که هست. بیشتر خواستن نه نشانۀ پر رویی است، نه نشانۀ پر مدعایی است؛ نه نشانۀ بدی است و نه نشانۀ عدم رضایت.
متاسفانه ما حاضر نیستیم با این واقعیت مواجه شویم که میل کودک به رشد، از خواستن او باید به دست بیاید نه از وحشت نداشتنش. در جوامعی که اساس تربیت بر وحشت است، ما کودک را می ترسانیم که اگر درس نخوانی و کار نکنی، فقیر می شوی، بدبخت می شوی، گرفتار می شوی.
در صورتی که برعکس، باید به کودک گفت: خانه ای را که می خواهی، زندگی ای را که می خواهی، اتومبیلی را که می خواهی، دوستی را که می خواهی، میلی که در تو به وجود آمده تا بدانی و بشناسی و حرکت کنی و سفر کنی و انتخاب دوست کنی؛ همه و همه در گرو کار و تحصیل تو و رفتاری است که بعد از آن در محیط کارت انجام می دهی.
به بیان دیگر، روزی که به فرزندمان بگوییم که تو می توانی بیشتر بخواهی و بهتر بشوی، در این مسیر قدم بر می دارد؛ تا بهانه کردن و برخی اوقات او را سرزنش کردن، که او را گرفتار خواهد کرد.
کودک ما باید پرندۀ دور پروازی شود که افق های تازه و مزارع و مناظر تازه ای را مشاهده کند و زیر پای خود داشته باشد، تا این که با محدود و مقید کردن او، دست و پایش را قطع کنیم و پر و بالش را بشکنیم و آن را کنار خودمان بیندازیم و دل خوش داریم که نه خطر صیاد را دارد و نه نگرانی در دل ما به وجود می آورد.
امیدواریم که خواسته های فرزندمان را، آنگونه که شایسته است، پاسخ دهیم و به زیاده خواهی آنها نه اعتراضی داشته باشیم و نه نگرانی پیدا کنیم که همۀ عمرش ناراحت و ناراضی خواهد بود. تنها کسانی حریص و ناراضی هستند که به موقع و در کودکی نیازهای آنها برآورده نشده است.
بنابراین نیازها را باید برآورده کرد و زیاده خواهی آنها را در حد ممکن جوابگو بود و یا با توضیح و توجیهی، متناسب با سن و سال آنها به آنها تفهیم کرد، اما زیاد خواستن و بیشتر خواستنِ فرزندانِ ما عیب و ایراد آنها نخواهد بود.



•    متوسط بودن
پدر و مادر باید قبول کنند که فرزندشان را مانند فرزند دیگران بدانند. این تصور که من و خانوادۀ من موجودات استثنایی و متفاوتی هستیم؛ این که فرزند من کسی است که تا به حال هرگز هیچ پدر و مادری نداشته؛ چه در خوبی که با اغراق و غلو درباره اش صحبت می کنیم.
 چه آن را به صورت بد و منفی می گوییم که خدا کند که هیچ کس مانند تو پسری و دختری نداشته باشد؛ یا برخی از اوقات به او حمله می کنیم که امیدوارم خودت گرفتار پسر و دختری مانند خودت بشوی تا ببینی و بدانی که بر من چه گذشته؛ پیامی را می فرستیم که ما یا تو یا خانوادۀ ما مختلف و متفاوت هستیم و حال آنکه در بسیاری از موارد نه تنها مانند دیگران هستیم، بلکه این متوسط بودن و مانند دیگران بودن، نه تنها عیب نیست بلکه حسن زندگی است.
روزی که شما چنین امتیازی را برای فرزندتان قائل شدید، مشکلات و مسائلی را برای او به وجود می آورید و آن زمانی که به استثنایی بودن خودتان یا رابطه تان با فرزند رسیدید، متاسفانه او را با مسائل و مشکلات بسیاری همراه می کنید.
از یک طرف او را از دیگران جدا می کنید و از جانب دیگر او را تنها و بی کَس و به نوعی مختلف و متفاوت از دیگران رشد می دهید. گرچه بعضی از اوقات شاید او را کمک کند اما در بسیاری از موارد مفید نخواهد بود.
•    آغازگری و خلاقیت
به کودک قرار است این فرصت داده شود که برخی از کارها را برای اولین بار انجام بدهد. بعضی از رفتار را خودش شروع کند. به گونه ای که هیچ کس نکرده و در حقیت به او فرصت بدهیم که به هرکاری که می کند چیزی اضافه کند.
بچه هایی هستند که به آشپزخانه می آیند و مایلند به شما کمک کنند. آنها را آزاد بگذارید تا به نوعی که مایل هستند، کارشان را انجام دهند. اگر احتمالاً اشکال و اشتباهی پیدا شد با مهربانی می شود با آنها در میان گذاشت و اگر احتمالاً دیدید که می شود موضوعی را به گونۀ دیگری انجام داد، به آنها این فرصت را بدهید.
تعجب نکنید برخی از اوقات ما که به راه و روالی عادت کرده ایم، بعد از اینکه به فرزندمان آزادی عمل می دهیم، این امکان و اجازه را حتی به خودمان می دهیم که راه و روش تازه ای را انتخاب کنیم و قابلیت انعطاف بیشتری داشته باشیم.
•    رها نکردن، اصرار کردن و پافشاری کردن
برخی از اوقات تصور می کنیم فرزند ما که هم اکنون چیزی را می خواهد و یا مایل است که کاری را انجام دهد، یا وقتی که به او گفتیم " نه " باید با یک " نه گفتن " ما از صحنه خارج شود و آن را بپذیرد، متوجه نیستیم که اگر چنین موجودی را این چنین رشد دهیم، در زندگی با اولین " نه " ، با اولین مخالفت، با اولین شکست از هر راهی برمی گردد.
به همین دلیل قبل از اینکه از خانه خارج شوید، به فرزندتان هشدار بدهید که: 10 دقیقۀ دیگر یا 20 دقیقۀ دیگر ما خواهیم رفت. بنابراین هر بازی ای که می کنی آن را تمام کن. و اگر به شما گفت که: وسط بازی هستم و یا کارم ناتمام است و 5 دقیقه یا 10 دقیقۀ دیگر وقت احتیاج دارم؛ هر کاری حتی اگر قرار دکتر هم دارید، آن را به تاخیر بیندازید تا این پیام را به فرزندتان بدهید که او باید کارش را شروع کند و به آخر برساند.
•    تغییر کردن و دگرگونی خواستن
بسیاری از بچه ها مایل هستند کاری را که تا به حال می کرده اند را دگرگون کنند. میل آنها به تغییر و دگرگونی است و حال آنکه بسیاری از مردم به ثبات و قرار، بیشتر عادت دارند. کودک مایل است که برخی از اوقات کار را به صورت دیگر انجام بدهد.
همیشه از این مسیر به مدرسه نرود، همیشه اینجا ننشیند و غذای خودش را نخورد. بلکه مایل به یک مقدار تغییر و دگرگونی است.
دگرگونی ای که با ملاک ها، به صورتی مثبت و خوب، خودش را نشان می دهد، تکامل است و ما باید این فرصت را به فرزندانمان بدهیم زیرا قاعدۀ طبیعت که کودک در یک سال اول با آن به دنیا می آید، متاسفانه چرخش و دور زدن است.
منبع: فلسفه و هدف های پرورش، تعلیم و تربیت و دوران بارداری مادر
نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش دوم
نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش سومنکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش سوم

نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش سوم انسان سالم به دنبال تفاوت ها و اختلاف هاست. زیرا تفاوت و اختلافات برای او آزاردهنده و گرفتار کننده نیست. تفاوت و اختلاف برای او تنوع است، زیبایی است. چالشی است و مبارزه ای است که در مقابل خود دارد و فرصتی است که به جهت تحقق خود پیدا می کند، پس به همین دلیل باید به فرزندانمان اجازه بدهیم که مختلف و متفاوت باشند.


نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش اول  نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش اول

نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش اول امروزه می دانیم که احتیاج و نیاز انسان، بیش از هر چیز دیگر، تعریف کنندۀ انسان است. شما به ما بگویید که به چه چیزهایی محتاج هستید و آنها را چگونه برآورده می کنید؟ ما بیش از هر زمان دیگر شما را می شناسیم. نکاتی در مورد تعلیم و تربیت کودکان – بخش اول


یک روش تربیتی مدرن و بدون ضرر برای کودکانیک روش تربیتی مدرن و بدون ضرر برای کودکان

یک روش تربیتی مدرن و بدون ضرر برای کودکان بعضی پر و مادرها ، به دلیل هر حرکت کودک که مورد نظرشان نباشد ، او را تنبیه می کنند و عده بیشتری از پدر و مادرها مخالف هر گونه تنبیه کودک هستند . در حالی که روانشناسان به اصل تنبیه درست اهمیت زیادی می دهند و معتقدند کودک از دوره خردسالی باید یاد بگیرد چه کاری درست و چه کاری غلط است ، تا این امر در ضمیرش نهادینه شود. یک روش تربیتی مدرن و بدون ضرر برای کودکان


ده قانون اصلی تربیت کودکده قانون اصلی تربیت کودک

ده قانون اصلی تربیت کودک ده قانون تربیت ، مهمترین اصول تربیتی هستند که بیشترین کارآمدی را دارند و در اکثر موارد صدق می کنند. ده قانون اصلی تربیت کودک

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران