کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
بیشتر خواهی کودکان – بخش اول
بیشتر خواهی کودکان وقتی بچه‌ها ندانند چه میخواهند در برابر امیال و خواسته‌های دیگران آسیب‌پذیر میشوند. فرصت آن را از دست میدهند که خودشان را بشناسند، بدانند کی هستند و چه خواسته‌ای دارند. بیشتر خواهی کودکان

بیشتر خواهی کودکان – بخش اول
وقتی بچه‌ها ندانند چه میخواهند در برابر امیال و خواسته‌های دیگران آسیب‌پذیر میشوند. فرصت آن را از دست میدهند که خودشان را بشناسند، بدانند کی هستند و چه خواسته‌ای دارند.
این‌گونه، به خواسته‌های دیگران توجه میکنند و از خواسته‌ها و توقعاتشان می‌کاهند. وقتی بچه‌ها ندانند چه میخواهند، نمی‌توانند چیزهای مفید زندگی را تشخیص دهند.
اغلب اوقات بچه‌ها این پیام را دریافت می‌کنند که در اشتباهند و به‌خاطر بیشتر خواستن، لوس و زیاده‌ستان هستند. در گذشته بچه‌ها با چیزهای ساده و بی‌اهمیت راضی بودند. آنها را می‌دیدند اما به حرفهایشان توجهی نداشتند.
 در مراحل بعدی زندگی هم نادیده انگاشته می‌شدند و کسی به آنها بهای لازم را نمی‌داد. بچه‌ها در گذشته مجاز نبودند بیش از آنچه به‎‌آنها میدهند، بخواهند.
سرکوب خواسته‌های فرزندان بخش مهمی از مهارت تربیتی پدر و مادر بود زیرا آنها نمی‌دانستند که با احساسات منفی فرزندان‌شان چگونه باید برخورد کنند. اجازه دادن به فرزندان برای اینکه بیشتر بخواهند،به آنها قدرتی میدهد که پدر و مادر روزگار گذشته توان کنترل آن را نداشتند.
اما امروزه به‌کمک مهارتهای مثبت تربیتی برای برخورد با احساسات منفی، بچه‌ها میتوانند بیشتر بخواهند. با بیشتر خواستن، اطلاعات بیشتری از خود به‌دست می‌آورند. میدانند کی هستند و چرا هستند.
ترس از میل و آرزو
اغلب عنوان می‌شود اگر به‌بچه‌ها اجازه بدهیم که بیشتر بخواهند آنها را متوقع می‌کنیم و اداره کردن آنها دشوارتر میشود. مسلماً نگهداری از کودکی که خواسته‌ها و آرزوهایش را در حد توقع پدر و مادر محدود کند بسیار ساده‌تر است.
اما کودک در این شرایط نمیتواند به‌خواسته‌هایش برسد و به امکانات بالقوه‌اش دست یابد. وقتی بچه‌ها مهر و حمایتی را که به آن احتیاج دارند دریافت می‌کنند، دادان اجازۀ بیشتر خواستن به آنها، آنها را متوقع و زیاده‌خواه نمی‌کند.



بعضی از والدین معتقدند که اگر به بچه‌ها اجازۀ بیشتر خواهی بدهیم، خودخواه می‌شوند. این حرف در صورتی مصداق پیدا میکند که پدر و مادر همیشه تسلیم خواسته‌های فرزندان‌شان بشوند.
پدر و مادر باید متوجه باشند که بچه‌ها با سلطه‌جویی و بدخلقی کردن نباید به همۀ خواسته‌هایشان برسند. اگر پدر و مادر نیازهای خودشان را انکار کنند تا برای راضی کردن فرزندان‌شان کاری صورت داده باشند، اقدامی در جهت لوس کردن آنها انجام داده اند.
وقتی پدر و مادر برای فرونشاندن غرولند فرزندان‌شان به آنها باج میدهند و همۀ خواسته‌های آنها را برآورده می‌سازند، بچه‌ها لوس میشوند.
وقتی بچه‌ها غرولند و بدخلقی می‌کنند پدر و مادر باید محکم در برابر آنها بایستند و در صورت لزوم آنها را به اتاق خودشان بفرستند. این‌گونه، بچه‌ها به آرامش بیشتری می‌رسند.
پدر و مادر با خارج کردن کودک از میان جمع به او فرصت فکر کردن میدهند و سبب می‌شوند تا فرزند‎شان به اعتماد به نفس بالاتری برسد و همکاری بیشتری نشان دهد.
تربیت نسبت فرزندان با توجه به‌ایجاد همکاری به‌جای اطاعت کورکورانه به علائق و خواسته‌های درونی بچه‌ها توجه میکند و اختیاردار بودن و احاطه پدر و مادر را به‌نمایش میگذارد.
برای ایجاد همکاری نیازی به درهم شکستن ارادۀ بچه‌ها نیست. بدین معناست که حتی اگر بخواهند تا دیروقت بیدار بمانند باید به‌گفتۀ پدر و مادرشان عمل کنند و در وقت تعیین شده به‌رختخواب بروند.
پدر و مادر باید با به‌کار بردن پنج مهارت تربیت مثبت به فرزندان‌شان امکان می‌دهند که خواسته‌های خود را داشته باشند، اما در نهایت بدانند که اختیاردار پدر و مادر هستند.
اشکال اجازه دادن به بیشتر خواهی کودکان این است که در مواقعی از سرعت کارها می‌کاهد. بچه‌‌ها لزوماً همیشه مطیع نیستند. ممکن است بخواهند کاری سوای آنچه شما توصیه می‌کنید انجام دهند و این را خیلی زود به‌اطلاع شما می‌رسانند.
پدر و مادر با صرف وقت و گوش دادن به‌حرفهای فرزندانشان به‌پرورش روح و روان آنها کمک میکنند. وقتی کودک احساس کند که در اغلب مواقع می‌تواند حرفش را بزند و گوش شنوایی برای حرفهایش وجود دارد، اگر موقعیتی پیش بیاید که پدر و مادر فرصت گوش دادن نداشته باشند، کودک به راحتی این شرایط را می‌پذیرد.
همۀ بچه‌ها با پشتکار فراوان متولد می‌شوند. وقتی بیشتر خواهی آنها را بپذیریم، به تقویت اراده‌شان کمک کرده‌ایم. اما اگر به‌بچه‌ها فرصت رشد کردن ندهیم این توانمندی آنها به تدریج کاهش می‌یابد. پشتکار و اشتیاق کودک کاهش می‌گیرد و علاقۀ او به زندگی، دوست داشتن، آموختن و رشد کردن کمتر می‌شود.
بچه‌ها با آموختن حس کردن خواسته‌های خود و با احترام گذاشتن به‌خواسته‌های پدر و مادرشان مهارتهای مهم احترام، در میان گذاشتن احساسات، همکاری، مصالحه و مذاکره را می‌آموزند.
بچه‌ها اگر اجازۀ بیشتر خواستن پیدا نکنند، می‌آموزند که به خاطر دیگران از خودگذشتگی کنند. وقتی‌به بچه‌ها اجازۀ بیشتر خواستن داده شود نیازی پیدا نمی‌کنند که در دوران نوجوانی اقدام به تمرد و سرکشی نمایند.
منبع: بچه‌ها بهشتی هستند.
بیشتر خواهی کودکان
بیشتر خواهی کودکان
بیشتر خواهی کودکان – بخش دومبیشتر خواهی کودکان – بخش دوم

بیشتر خواهی کودکان در بسیاری از موارد پدر و مادر به‌جای اینکه به فرزندان‌شان اجازه بیشتر خواستن بدهند، آنها را به‌سپاسگزاری و قدرشناسی دعوت می‌کنند. وقتی کودکی بیشتر می‌خواهد، پدر و مادر در مقام توصیه به او می‌گویند: قدر آنچه را که داری بدان. بیشتر خواهی کودکان


بیشتر خواهی کودکان – بخش سومبیشتر خواهی کودکان – بخش سوم

بیشتر خواهی کودکان صرفاً اینکه به بچه‌ها اجازۀ بیشتر خواستن می‌دهیم بدین معنا نیست که باید به‌همۀ خواسته‌های آنها جواب آری بدهیم. پدر و مادر ضمن آنکه به بچه‌ها اجازۀ بیشتر خواستن میدهند باید نه گفتن را هم تمرین کنند. بیشتر خواهی کودکان


نحوه رسیدن کودک به خواسته اشنحوه رسیدن کودک به خواسته اش

نحوه رسیدن کودک به خواسته اش کودک آنلاین: هنگامی که کودک خواسته ای دارد، ابتدا به کودک اجازه دهید تقاضا کند، سپس خواسته اش را طبق این فرمول اجابت کنید. نحوه رسیدن کودک به خواسته اش


رسیدن کودکان به تمام خواسته هایشان – بخش دومرسیدن کودکان به تمام خواسته هایشان – بخش دوم

رسیدن کودکان به تمام خواسته هایشان – بخش دوم وقتی کودک فحش می دهد یا به اطرافیان می گوید: بد، مطمئناً معنی و مفهوم آن را متوجه نمی شود و نمی توان با توضیح، سخنرانی، تذکر، نصیحت، تهدید و ... این مفهوم و معنی را به او فهماند یا در او ایجاد کرد. پس بهترین رفتار، بی تفاوتی است.

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران