کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
مرزهای تربیتی – قانون صراحت (2)
مرزهای تربیتی – قانون صراحت : کودک نمی‌تواند در خانه‌ای که قوانین و انتظارات در آن به‌وضوح تعریف نشده‌اند، شخصیتی ساختار یافته را در وجود خود پرورش دهد.

مرزهای تربیتی – قانون صراحت (2)
•    قانون شمارۀ 2: مرزها را مشخص کنید
کودک نمی‌تواند در خانه‌ای که قوانین و انتظارات در آن به‌وضوح تعریف نشده‌اند، شخصیتی ساختار یافته را در وجود خود پرورش دهد. زمانی‌که انتظارات و قوانین را برای فرزندان خود در نظر می‌گیرید، اطمینان پیدا کنید که آنها را می‌دانند. این کار فرصتهایی برای لحظه‌های تربیتی را در اختیارتان قرار خواهد داد.
در لحظه‌های تربیتی، زمانی به‌وجود می‌آید که هم والدین و هم کودکان، وظیفه‌شان را انجام دهند. وظیفۀ والدین ایجاد قوانین است و وظیفۀ کودک، زیرپا گذاشتن قوانین. از آن پس والدین رفتارهای کودک را اصلاح و او را تربیت می‌کنند.
کودک بازهم قانون را می‌شکند و والدین پیامدها را برایش در نظر می‌گیرند و با او همدردی می‌کنند. سپس قانون تبدیل به‌واقعیت و ساختار درونی کودک می‌شود.
اما اگر قانون مشخص نباشد، تربیت انجام نمی‌شود و فرآیند از هم می‌پاشد. مطمئن شوید فرزندان‌تان می‌دانند کار غلط کدام است؟ تا بتوانید به‌آنها نحوۀ انجام درست آن کار را یاد دهید.
•    قانون شماره 3: ترس‌های‌شان را آرام کنید و گفتگو کردن را به‌رابطه‌ای امن تبدیل نمایید
دلیل آنکه ما، در گفتگوی مستقیم شرکت نمی‌کنیم، ترس ماست. به‌طور کلی دو نوع ترس ما را از صادق بودن باز میدارد: ترس از دست دادن عشق و ترس از انتقام.



ما می‌ترسیم که اگر به‌خشم یا آزردگی خود صادقانه اعتراف کنیم، شخص دیگر از ما دوری کند یا نسبت به‌ما خشمگین شود. علاوه بر آن کودکان فکر می‌کنند که خشم‌شان قوی‌تر از آن چیزی است که باید باشد؛ خشمی که قدرتش میتواند شما را نابود کند. آنها نیاز دارند یاد بگیرند شما قوی‌تر از احساسات آنها هستید. بنابراین آنها هم می‌توانند یاد بگیرند که قوی‌تر از احساسات‌شان باشند.
این دو نوع ترس در همۀ جای دنیا وجود دارد، اما در خانواده‌هایی که ترس‌ها حقیقتاً تشخیص داده می‌شوند، کودکان برای مقابله با آنها تقویت می‌گردند.اصول کلیدی این قانون شامل موارد زیر است:
- همۀ احساسات قابل قبول هستند و بیان احساسات شیوۀ خوبی است.
- با این همه، بیان این احساسات، محدودیتهای خاصی به‌همراه دارد. به‌طور مثال: من از دست تو عصبانی‌ام قابل قبول است. اما تو احمقی قابل قبول نیست. ضربه زدن و پرت کردن اشیاء هم قابل قبول نیست.
- ابتدا و هنگام برقراری ارتباط، همدردی کنید. ابتدا ظرفیت شنیدن حرفهای کودک را پیدا کنید، آنها را بپذیرید و به‌احساسات کودکان عشق بورزید، سپس درصدد درک مسئله برآیید.
- کنترل خود، مهمترین اصل است. کودکان در ابتدا خارج از کنترل هستند و نیاز دارند که شما برای آنها ساختاری در نظر بگیرید.
- مراقب تمایز بین عشق و محدودیتهای خود باشید. مهربان باشید، اما بکوشید به‌اندازۀ کافی استوار باقی بمانید و به‌آنها نشان دهید که احساسات‌شان شما را از پای درنیاورده یا به‌عقب نرانده است.
- بعد از مشاجره، اوقات خوبی را در کنار هم بگذرانید، حتی اگر فقط گفتگوی‌تان تصنعی باشد. این کار باعث می‌شود که آنها بدانند در ارتباط شما امنیت برقرار است، حتی اگر مشاجره‌ای رخ داده باشد.
- کلمات را در کنار احساسات به‌کار برید. کودکان مسئول احساسات خود هستند؛ بیان کلمات در قالب احساسات، ساختار آنها را تقویت می‌کند و آنها را کوچکتر از واقعیت نهایی نشان میدهد. اگر ما بتوانیم احساسات خود را بیان کنیم و آنها را شرح دهیم، صرفاً در حد احساسات باقی می‌مانند. آنها دیگر واقعی نیستند. غمگین شدن با این احساس که گویی دنیا به‌آخر رسیده است، تفاوت دارد.
منبع: کودک و حد و مرزهایش
مرزهای تربیتی – قانون صراحت (1)مرزهای تربیتی – قانون صراحت (1)

مرزهای تربیتی – قانون صراحت : قانون اعتراف می‌گوید که زندگی صریح و آشکار، زندگی بهتری است. کارها در یک فضای شفاف بهتر پیش می‌رود؛ حتی اگر جنبۀ منفی داشته باشد. اخبار چه‌خوب باشند چه بد، نیاز داریم از آنها باخبر باشیم.


مرزهای تربیتی – قانون صراحت (3)مرزهای تربیتی – قانون صراحت (3)

مرزهای تربیتی – قانون صراحت : مشکلات را بیان کن جمله‌ای است که بعضی از والدین آن را در مورد کودکان خردسالی که ناراحتیهای خود را شرح نمی‌دهند، مفید می‌دانند. رفتار کودک یک روزه تغییر نخواهد کرد. دو اصل را به‌خاطر داشته باشیم: ابراز علاقه و نیاز به‌گفتگو.


مرزهای تربیتی – قانون کاشت و برداشت (2)مرزهای تربیتی – قانون کاشت و برداشت (2)

مرزهای تربیتی : هدف این نیست که کودکان را کنترل کنید تا هر آنچه را که شما می‌خواهید انجام دهند. هدف این است که به‌آنها حق انتخاب بدهیم تا آنچه را که می‌خواهند انجام دهند و انجام کار اشتباه برایشان چنان ناراحت کننده باشد که دیگر نخواهند آن کار را انجام دهند.


مرزهای تربیتی – قانون تاثیرگذاری (1)مرزهای تربیتی – قانون تاثیرگذاری (1)

مرزهای تربیتی – قانون تاثیرگذاری : کودکان طبیعتاً از رفتاری سنجیده و متفکرانه برخوردار نیستند. آنها چیزی را که با راحتی همراه نباشد، نمی‌پذیرند و به‌سرعت تسلیم می‌شوند، با اوقات تلخی از کاری که برایشان زجرآور است، دست می‌کشند و از انجام کاری که لازمۀ آن تلاش بیشتر است، دوری می‌کنند.

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران