کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
هنگامی که فرزندتان به رشد کافی می رسد، از محدودیت ها بکاهید
هنگامی که فرزندتان به رشد کافی می رسد، از محدودیت ها بکاهید کودک آنلاین: یکی از رمزهای فرزندپروری مؤثر این است که به موازات توانمند شدن فرزندتان در ادارۀ زندگی خویش، به تدریج کنترل و تسلط خود را بر او کم کنید. در جریان رشد کودک هیچ مرحله ای نیست که شما حدود و نظمی اعمال نکنید.

هنگامی که فرزندتان به رشد کافی می رسد، از محدودیت ها بکاهید
کودک آنلاین: یکی از رمزهای فرزندپروری مؤثر این است که به موازات توانمند شدن فرزندتان در ادارۀ زندگی خویش، به تدریج کنترل و تسلط خود را بر او کم کنید.
در جریان رشد کودک هیچ مرحله ای نیست که شما حدود و نظمی اعمال نکنید. ولی باید همراه با بزرگ تر شدنش مقرراتی که وضع می کنید و محدودیت هایی که در نظر می گیرید تغییر کند.
بعضی ها هرچه فرزندشان بزرگ تر می شود در مورد او سختگیری بیشتری می کنند، زیرا نگران وخیم تر شدن مسائل هستند. به نظر آنها، اشتباه و سهل انگاری در دوره ای که هنوز برای کودک پوشک می بندند چندان خطایی نیست، ولی وقتی آنقدر بزرگ شده باشد که دچار مسائل پیچیدۀ اجتماعی بشود دیگر خطای کوچکی نیست.
باید گفت وقتی کودک بزرگ تر می شود دیگر نمی توان خیلی سخت گیر و انعطاف ناپذیر بود. برخی از والدین وقتی فرزندشان بزرگ می شود، طوری رفتار می کنند گویی از مسئولیت استعفا داده مقررات و محدودیت هایشان را به کلی از یاد برده اند.
در واقع آنها معتقدند این کار از درگیر شدن در جنگ قدرت بی وقفه با کودکی که آزادی بیشتری می خواهد بسیار ساده تر است.
باید به آنان گفت وقتی کودک بزرگ تر می شود فقط از نظم و انضباط خشک کاری برنمی آید، بنابراین در شرایطی که از اهمیت مقررات خشک کاسته می شود نباید با اصرار بر آنها، خوشبختی خانواده را به مخاطره انداخت.
دستۀ دیگری تلاش می کنند هیچ تغییری نکنند بنابراین علتی ندارد فقط به خاطر گذر فرزندشان از یک مرحله به مرحلۀ دیگر، آن را اصلاح کنند. به نظر آنها چیزی که در دوران کم سن و سال بودن فرزندشان خوب عمل کرده باید همچنان مؤثر واقع شود. آنها معتقدند وقتی روش تعلیم و تربیت آنها ناکام نبوده، نیازی به اصلاح و سر و سامان دادن به آن وجود ندارد.
هیچ یک از این سه توجیه کارساز نیست، بلکه نتیجۀ معکوس می دهد.
اگر وقتی کودک رشد می کند سختگیرتر شوید، او شورش خواهد کرد، زیرا وقتی کودک بزرگ شود بسیار طبیعی است که انتظار استقلال بیشتری دارد نه کمتر.
از طرفی اگر مقررات و انتظارات خود را کنار بگذارید، فرزندتان معاشرین لگام گسیخته ای پیدا می کند و دست به تجربه های پرمخاطره خواهد زد، زیرا اکثر نوجوانان و کودکان پیش نوجوانی تمایل به خطر کردن دارند؛ مگر اینکه والدینشان رفتارشان را مهار کنند.
اگر والدین تغییر رفتار ندهند، به احتمال زیاد در گرداب جر و بحث های بی وقفه با فرزندان فرو می افتند؛ مهم ترین استدلال او این است که شما نپذیرفته اید او بزرگ شده، و بنابراین از طریق جر و بحث با شما می خواهد نشان دهد بزرگ تر از آن است که شما تصور می کنید.



وقتی فرزند شما بزرگ می شود، عملکرد صحیح این است که بسیار تدریجی از محدودیت ها و قیود موجود بکاهید؛ البته به این شرط که او نیز مسئولیت پذیری بیشتری از خود نشان بدهد.
تغییر مقررات و محدودیت های موجود مانند رانندگی روی جادۀ یخ زده است؛ نباید یک باره و ناگهانی گاز بدهید یا ترمز کنید یا تغییر جهت بدهید. رمز کار این است که هر بار یک قدم کوچک بردارید و تغییر موازین و مقررات موجود را متناسب با توانایی فرزندتان برای اداره کردن خودش بسازید.
هر بار که از یک محدودیت می کاهید، باید ببینید او چگونه پاسخ می دهد. اگر از آن آزادی مسئولانه استفاده کند، تصمیم شما درست بوده است. قبل از دادن تغییرات بیشتر، حدود یک سال همه چیز را در موقعیت جدید (محدودیت کمتر) نگاه دارید.
اگر وضعی پیش نیاید که اصلاحات سریع تری را ایجاب کند، نیازی به عجله برای این کار نیست. مثلاً وقتی نوجوان شب ها چند ساعتی بیرون از خانه می ماند، باید برای بازگشت به خانه وقت معینی وجود داشته باشد؛ سپس اگر در خلال یک سال نشان داد که می تواند این وقت و ساعت را مسئولانه رعایت کند، می توانید مقررات را به این شکل تغییر دهید که بتواند با چند ساعت اعلامِ پیشاپیش، دیرتر به خانه برگردد و بداند این امتیاز تا وقتی برقرار می ماند که از آن سوء استفاده نکند.
اگر وقت معمول او برای به خانه آمدن ساعت یازده است، ولی می خواهد به کنسرتی برود که تا دیروقت طول می کشد، به شرطی که تا قبل از ساعت ده به شما تلفن کند و توضیح بدهد کجاست و چرا می خواهد دیرتر به خانه بیاید، می توانید موافقت کنید ساعت دوازده بعد از پایان کنسرت به خانه بیاید.
این تغییر قانون، جایزۀ او برای مسئولیت پذیر بودن است و نیز این فرصت را پیدا می کند که برای تصمیم دربارۀ اینکه پس از آن، چه وقت و چند وقت یک بار درخواست استثنا نماید، یک درجۀ استقلال دیگر به او اعطا شود.
اگر از یک محدودیت بکاهید و فرزندتان برخورد درستی با آن نکند، احتمال بدهید که خیلی تند رفته اید. مثلاً می خواهید برنامۀ بازگشت به خانه را تعدیل کنید، بنابراین به فرزندتان اجازه می دهید گاهی تماس بگیرد و درخواست تمدید کند، ولی می بینید از این امتیاز درست استفاده نمی کند (به جای اینکه زودتر خبر بدهد، در آخرین لحظه زنگ می زند یا فراموش می کند زنگ بزند).
می توان نتیجه گرفت که هنوز برای آسان گرفتن و یا کاستن محدودیت ها آمادگی ندارد. البته چنین نتیجه گیری بر مبنای فقط یک بار تخلف عادلانه نیست، ولی اِعمال سیاست دو ضربه ای فکر بدی نیست.
اگر فرزندتان دو بار نتواند مقررات جدید را رعایت کند، باید چند ماه به همان سیاست سختگیر سابق برگردید و سپس آزمایش را تکرار کنید؛ حتماً به فرزند خود توضیح بدهید که به چه دلیل این کار انجام می شود.
این سیاست کلی را می توان در مورد هر مقرراتی به کار برد. فراموش نکنید برای ایجاد امکان ارزیابی نحوۀ برخورد فرزندتان با آزادی بیشتر، گام های کوچک بردارید و اگر این کار بازدۀ مناسبی نداشت آمادۀ پس گرفتن امتیاز بشوید. در دام این باور نیفتید که وقتی امتیازی را دادید نمی توانید آن را به حالت اول برگردانید، بی تردید می توانید.
قبل از آغاز آزمایشِ اعطای استقلال، خوب است همراه با فرزندتان مقررات را بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که انتظارات شما را درست درک می کند و اگر آنها را نقض کند چه عواقبی در پی خواهد داشت.
غالب بچه ها وقتی احساس کنند که با آنها منصفانه و با احترام رفتار می شود، خیلی منطقی رفتار می کنند. کاهش به جا و مناسبِ محدودیت، به سرعت عادت و ملکۀ ذهن خواهد شد.
این هم حرکت جالبی است که گاه و بیگاه بدون درخواست او امتیازی پیشنهاد بشود؛ وقتی فرزند شما ببیند آنقدر به او اهمیت می دهید که خود آغازگر اعطای آزادی و استقلال به او می شوید، قدردانی عمیقی از شما پیدا می کند.
به این ترتیب یک بار هم به جای اینکه او شما را خوشحال کند، شما او را خوشحال و شگفت زده خواهید کرد.
منبع: ده اصل ثابت فرزندپروری
هنگامی که فرزندتان به رشد کافی می رسد، از محدودیت ها بکاهید

ایجاد محدودیت های متناسب با ویژگی های ذاتی کودکایجاد محدودیت های متناسب با ویژگی های ذاتی کودک

ایجاد محدودیت های متناسب با ویژگی های ذاتی کودک محدودیت ها را متناسب با ویژگی های ذاتی کودک در نظر بگیرید. هنگام تنظیم محدودیت ها به خاطر داشته باشید که تمام کودکان یکسان آفریده نشده اند. خواهرزاده ی شما ممکن است به قدری رام و آرام باشد که خواهرتان بتواند با خیال آسوده او را در اتاقی مملو از اشیای چینی شکستنی تنها بگذارد. ایجاد محدودیت های متناسب با ویژگی های ذاتی کودک



ویژگی محدودیت خوب برای کودکانویژگی محدودیت خوب برای کودکان

ویژگی محدودیت خوب برای کودکان حد و مرزهای خوب، واضح و مشخص هستند و به شکلی واضح و قابل فهم بیان می شوند. در صورتی که تقاضای خود را صریح بیان کنید، فرزندتان آن را درک می کند و نتیجۀ مثبت ناشی از همکاری برایش مستند می شود.

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران
    به کانال تلگرام کودک آنلاین بپیوندید