کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
والدین آسان گیر - بخش اول
والدین آسان گیر بسیاری از والدین از روش های سخت گیرانه دست کشیده اند. آنها به اهمیت گوش دادن واقفند اما از نقش مهم رئیس بودن بی اطلاعند. این والدین به سخن کودکانشان گوش می دهند و بعد دقیقا به دلخواه آنها رفتار میکنند. معتقدند که این گونه ، فرزندشان را خوشحال میکنند. والدین آسان گیر

والدین آسان گیر – بخش اول
بسیاری از والدین از روش های سخت گیرانه دست کشیده اند. آنها به اهمیت گوش دادن واقفند اما از نقش مهم رئیس بودن بی اطلاعند. این والدین به سخن کودکانشان گوش می دهند و بعد دقیقا به دلخواه آنها رفتار میکنند. معتقدند که این گونه ، فرزندشان را خوشحال میکنند.
این والدین تحمل دیدن ناخشنودی فرزندانشان را ندارند. و به همین جهت برای راضی کردن فرزندانشان از خودگذشتگی میکنند. اما این روش موثر واقع نمیشود و بسیاری از والدین را به اثر بخش بودن شیوه تربیت مثبت بدگمان می کند.
خوشبختانه مهارت های تربیت مثبت بلافاصله اثر می کند. شیوه تربیتی مثبت هم در کوتاه مدت و هم در بلندمدت موثر است.
ناکام ماندن آسان گیری و ملایمت بیش از اندازه سبب گردیده که بسیاری از والدین به شیوه های تربیت مثبت بدگمان شوند.
والدین بیشتر از حد ملایم و آسان گیر گاه تسلیم خواسته ها و آمال فرزندانشان می شوند ، زیرا برای برخورد با غرولند و اعتراض فرزندانشان راه و روشی سراغ ندارند.
این والدین میدانند که خجالت دادن فرزندان و مجازات کردن آنها روش مناسبی نیست ، اما روش مناسبی را هم سراغ ندارند. در این شرایط بچه ها به اشتباه گمان می کنند که بدخلقی کردن و یا متوقع ظاهر شدن راه مناسبی برای رسیدن به خواسته های خود است .
والدین بیش از اندازه ملایم در اندیشه راضی کردن فرزندان خود هستند. آنها به هر اقدامی دست می زنند تا از رویارویی با فرزندانشان خودداری کنند.
 آنها نمیدانند که با مقاومت فرزندانشان چگونه برخورد کنند و نمیدانند چگونه همکاری آنها را جلب نمایند. به جای آن ، این پیام را مخابره می کنند که مقاومت کردن بی اشکال است ، اما این باور را ایجاد نمی‌کنند که در هر حال رئیس و اختیار دار آنها هستند .
بسیاری از صاحب نظران امور تربیتی به والدین توصیه می‌کنند که برای کاستن از میزان مقاومت فرزندانشان به آنها فرصت انتخاب بدهند. دادن امکان انتخاب از مقاومت می کاهد ، اما به همکاری منتهی نمیشود . این روش در نهایت روش دیگری است که به کودک قدرت بیش از اندازه می دهد اما از قدرت والدین می کاهد.

والدین آسان گیر


والدین آسان گیر

دادن فرصت انتخاب از مقاومت کودک می کاهد اما همکاری او را سبب نمیشود.
تا سن نه سالگی ، کودک نیازی به انتخاب ندارد. داشتن امکان انتخاب بیش از اندازه سببی است که کودک زیر فشار قرار بگیرد تا به رشد بیش از اندازه برسد. یکی از بزرگترین استرس های بالغ های زمان ما داشتن گزینه های مختلف است.
وقتی مستقیما از کودک می پرسیم چه میخواهد او را زیر فشار می گذاریم . والدینی که همیشه از فرزندانشان سوال می‌کنند که چه می خواهند و چه احساسی دارند از توانایی و احاطه خود می کاهند.
آزادی و مسئولیت بیشتر اضطراب بیشتری تولید می کند ، مگر اینکه آمادگی پذیرش آن وجود داشته باشد. بچه های زیر نه سال فاقد این آمادگی هستند . آنها والدین قدرتمندی می خواهند که صلاح آنها را تشخیص دهند.
اما در ضمن به والدینی نیازی دارند که آمادگی پذیرایی مقاومت آنها را داشته باشند و از خواسته های آنها آگاه شوند. والدین بعد از اطلاع از خواسته های فرزندانشان میتوانند درباره ی کاری که باید بکنند تصمیم بگیرند . این گونه به این شکل اختیار و احاطه والدین حفظ میشود.
بچه ها به والدین قدرتمندی نیاز دارند که صلاح آنها را تشخیص دهند. بچه ها به امکان انتخاب های بیشتر نیاز ندارند.
منبع : کتاب بچه ها بهشتی هستند
والدین آسان گیر
والدین آسان گیر
والدین آسان گیر – بخش دوموالدین آسان گیر – بخش دوم

والدین آسان گیر والدین‌بیش‌از اندازه آسان گیر متوجه نیستند که فرزندانشان به مقاومت نیاز دارند. بچه‌ها به این نیاز دارند‌که محدوده ها را آزمون کنند ، میخواهند مطمئن شوند انتظاراتی که شما از آنها دارید به راستی مهم هستند. در غیر این صورت بچه‌ها کارهایی‌دارند که‌بکنند ، کارهایی که در نظرشان بسیار مهم تر است. والدین آسان گیر


سبک های چهارگانه فرزند پروری – والدین آسان گیرسبک های چهارگانه فرزند پروری – والدین آسان گیر

سبک های چهارگانه فرزند پروری – والدین آسان گیر کودک آنلاین: بعضی از والدین موردمطالعۀ ما، برخلاف والدین بی‌توجه و والدین ناراضی، هیجانات فرزندان خود را می‌پذیرفتند و با اشتیاق و صرف‌نظر از احساسات و هیجانات فرزندانشان، آن‌ها را در آغوش می‌گرفتند. سبک های چهارگانه فرزند پروری – والدین آسان گیر


سخت گیری و انضباط مناسب کودکسخت گیری و انضباط مناسب کودک

سخت گیری و انضباط مناسب کودک بچه های خیلی کوچک (نوزادان) نیازی به سخت گیری و انضباط ندارند. آنها با آگاهی و از روی عمد کار بدی را انجام نمی دهند. آنها با انجام برخی کارها، قصد عصبانی کردن شما را ندارند و نمی خواهند با گریه کردن، شما را تحت کنترل خود درآورند.


تفاوت میان سختگیری و تنبیه کودکتفاوت میان سختگیری و تنبیه کودک

تفاوت میان سختگیری و تنبیه کودک کودک آنلاین: سختگیری و انضباط به کودک می آموزد که چگونه عمل کند. کودک باید معنای سختگیری را درک نموده و با مفهوم آن آشنا شود. باید یک ارتباط منطقی میان سختگیری و کار غلطی که کودک انجام داده، وجود داشته باشد.

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران