کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

1
هشت روش ایجاد حریم شخصی برای فرزندتان
هشت روش ایجاد حریم شخصی برای فرزندتان کودک آنلاین: اگر آماده‌اید که نگرانی خود را فروبنشانید و حریم بیشتری برای فرزند خود در نظر بگیرید، به چند روش عملی برای این کار توجه کنید. این توصیه‌ها راهکارهایی نیست که فرزندان را وادار به رفتار صحیح کند، بلکه تمرینی است برای شما تا با در نظر داشتن هدف غایی، کار خود را شروع کنید و درعین‌حال به نتایج نهایی کاری نداشته باشید. هشت روش ایجاد حریم شخصی برای فرزندتان

هشت روش ایجاد حریم شخصی برای فرزندتان

کودک آنلاین: اگر آماده‌اید که نگرانی خود را فروبنشانید و حریم بیشتری برای فرزند خود در نظر بگیرید، به چند روش عملی برای این کار توجه کنید. این توصیه‌ها راهکارهایی نیست که فرزندان را وادار به رفتار صحیح کند، بلکه تمرینی است برای شما تا با در نظر داشتن هدف غایی، کار خود را شروع کنید و درعین‌حال به نتایج نهایی کاری نداشته باشید.

·        خلوت و حریم خصوصی آن‌ها را محترم بشمارید.

هر چه زودتر نگرانی خود را از بسته بودن در برطرف کنید، در زدن و اجازه گرفتن را آن‌قدر تمرین کنید که به‌صورت عادت درآید، در ضمن اگر به شما «نه» گفتند، به آن‌ها بگویید بعداً م آیید.

·        نگرانی خود را از نامرتب بودن اتاق آن‌ها مرتفع سازید.

اگر اتاق مال آن‌ها است پس بگذارید مطابق میل خود آن را نگهدارند. به آن‌ها بگویید سالی دو بار به دلایل بهداشتی کل خانه باید تمیز شود که شامل اتاق آن‌ها هم می‌شود. در فاصلۀ این دو برنامه اجازه دهید اتاق آن‌ها مال خودشان باشد. هر وقت از نامرتب بودن اتاق آن‌ها ناراحت شدید به اتاق خود بروید و آنجا را تمیز کنید. البته اشکالی ندارد آن‌ها بدانند شما دربارۀ روال تمیز نگه‌داشتن اتاق آن‌ها چه فکر می‌کنید و حتی می‌توانید دعوت آن‌ها را برای داخل شدن به اتاقشان، به علت آنکه می‌ترسید روی خرت‌وپرت‌های کف اتاق پا بگذارید، رد کنید. اما بیشتر از این پیش نروید.

·        به انتخاب‌های آن‌ها احترام بگذارید.

متناسب با سن فرزندتان به او پول‌توجیبی بدهید و بگذارید هر طور دوست دارد آن را خرج کند. کم بودن پول مهم نیست، مهم این است که او به میل خود آن را استفاده کند. پیش‌قدم شوید و دربارۀ راه‌های مختلف صرف کردن آن (پس‌انداز، خرج کردن و بخشیدن) با او صحبت کنید، اما انتظار نداشته باشید بهتر از شما از پولش نگهداری کند.

وقتی به فرزندمان پول می‌دهیم، حق تعیین روش استفاده از آن را از دست می‌دهیم. اگر قرار باشد ما به آن‌ها بگوییم با پول خود چکار کنند، دیگر این پول مال آن‌ها نیست. اگر می‌خواهید پول خود را به روش خاصی صرف کنید، خوب این کار را بکنید. اما وقتی آن را رد کردید، از خیر آن بگذرید. اگر می‌خواهیم فرزندمان قدر پول را بداند و سنجیده آن را صرف کند، باید اجازه دهیم واقعاً پول از آنِ خودش باشد.

·        با نادیده گرفتن لزوم دانستن احساس آن‌ها، نگرانی خود را فروبنشانید.

اغلب اوقات کودکان خودشان هم نمی‌دانند چه احساسی دارند (البته بزرگسالان هم همین‌طور هستند). نیاز ناشی از نگرانی شما برای دانستن احساس آن‌ها وضعیت را دشوارتر می‌سازد. برعکس هرچه شما کمتر بخواهید بدانید، آن‌ها بیشتر با شما صحبت می‌کنند. این به معنی نادیده گرفتن احساسات آن‌ها نیست، بلکه به معنی خونسردی و درعین‌حال مرتبط بودن است.

بنابراین جویای احساسات آن‌ها شوید، به آن‌ها نشان دهید که مایلید به آن‌ها کمک کنید تا احساسات خود را ابراز کنند. اما این ضرورت را که اطمینان حاصل کنید آن‌ها درست، فکر یا احساس می‌کنند، کنار بگذارید؛ زیرا این ضرورت اغلب برخاسته از نگرانی شماست که به احساسات خودتان مربوط می‌شود.

·        نیاز خود را برای دانستن چراها نادیده بگیرید.

اینکه از کودک، از طفل نوپا گرفته تا نوجوان، بخواهیم در زمان ارتکاب اشتباه دربارۀ انگیزه‌اش توضیح بدهد، کاری بیهوده است. او اکثر اوقات خودش هم نمی‌داند چه احساسی دارد و نیاز شما به دانستن بیشتر به خاطر خودتان است تا او. اما شما می‌خواهید بدانید که آیا او می‌تواند تا حدی استدلال کند، این‌طور نیست؟ چون به‌این‌ترتیب نگرانی شما دربارۀ شانس موفقیت او در دنیای بیرون و بازتاب آن بر شما برطرف می‌شود.

اگر پسر شما بتواند برای غفلت از تکالیف مدرسه، هوشمندانه قدرت استدلالش را به کار گیرد و با دروغ کار خود را توجیه کند، ترس و نگرانی شما نه‌تنها کمتر نمی‌شود، بلکه از هر زمان دیگری بیشتر می‌شود.

از هر طرف به قضیه نگاه کنید پرسش از علت و توضیح خواستن بی‌فایده است. کمترین اثرش این است که کودک را در حالت دفاعی قرار می‌دهد؛ زیرا شما از او می‌خواهید که در مقابل کاری که انجام داده است از خود دفاع کند.

·        اجازه دهید آن‌ها تقلا کنند.

اگر همیشه سؤالات فرزندتان را پاسخ دهید و به او بگویید برای حل مشکلات چه‌کار کند، فرصت رشد، مهارت، کشف و نوآوری را از او می‌گیرید. عبارتِ مامان من نمی‌توانم این کار را انجام بدهم، قدرت عجیبی برای برانگیختن نگرانی ما برای حل مشکل دارد. اما اگر دردادن پاسخ شتاب به خرج دهید این فرصت را از آن‌ها می‌گیرید که خود بتوانند جواب را پیدا کنند.

·        اجازه دهید فرزندانتان مخالفت خود را ابراز کنند و یاد بگیرند که برای استدلال خود ارزش و احترام قائل شوند.

انجام این کار برای والدین نگران بسیار دشوار است، اما اجازه دادن به فرزندتان ، حتی تشویق کردن به اینکه با شما مخالفت کند، احترام عمیقی در روابط شما با او ایجاد می‌کند. سؤال‌هایی نظیر من این‌طور فکر می‌کنم، نظر تو چیست؟ نشان‌دهندۀ احترام شایان توجه شما به فرزندتان به‌عنوان یک شخص مستقل است.

هرچه روش تربیتی شما بدون فریادتر شود، واقعاً می‌آموزید که از فرزندتان یاد بگیرید: با کنار گذاشتن واکنش بله، اما، ... در مقابل نقطه‌نظرهای فرزندتان و نیز تصدیق افکار و آنچه برای او در روابطش مهم است.

·        وقتی با فرزندانتان صحبت می‌کنید به چشم آن‌ها خیره نشوید.

می‌دانم که ممکن است این حرف به نظرتان مسخره و حتی موضوعی نوظهور برسد. گفت‌وگوی رودررو بسیار صمیمانه است اما آسیب‌پذیری زیادی به دنبال دارد. ازاین‌رو، این‌گونه گفت‌وگوها از الگوی تهدید و دفاع پیروی می‌کنند. البته مواقعی هم هست که نگاه کردن در چشم طرف مقابل بسیار مفید و مؤثر است؛ مانند مواقعی که می‌خواهیم مهر و محبت یا قاطعیت و جدیت خود را نشان دهیم. اما این فرصت‌ها نادرند. سعی کنید در استفاده از این روش زیاده‌روی نکنید.

اگر هدف شما این است که فرزندتان به کنکاش در حریم خود بپردازد و آن را با شما در میان بگذارد، بهتر است به کار مشترکی مشغول شوید که در عین مرتبط نگه‌داشتن شما با یکدیگر، مانع از رودررو قرار گرفتن شما شود؛ مثلاً برای پیاده‌روی یا ماشین‌سواری بیرون بروید، با قطعات لگو طرحی بسازید، بازی کنید یا هر کار دیگری که دوست دارید. این فعالیت مشترک نه‌تنها پرخاشگری و حالت تدافعی را از شما سلب می‌کند، بلکه فضای کافی برای حفظ خونسردی و درعین‌حال اتصال را فراهم می‌کند.

اگر خود تابه‌حال حدس نزده باشید، باید بگوییم که نکتۀ اصلی در ایجاد حریم برای فرزندتان همین است؛ این کار بدون فریاد ماندن را برای شما آسان‌تر می‌سازد. بدون فریاد شدن به شما کمک می‌کند تا برای فرزندتان فضا و حریمی از آنِ خودش ایجاد کنید و ایجاد حریم به شما کمک می‌کند بدون فریاد بمانید.

منبع: تربیت بدون فریاد

هشت روش ایجاد حریم شخصی برای فرزندتان

نیاز داشتن کودکان به حریم شخصینیاز داشتن کودکان به حریم شخصی

نیاز داشتن کودکان به حریم شخصی کودک آنلاین: آنچه کودکان بیش از همه نیاز دارند، والدینی است که به آن‌ها نیاز نداشته باشند. این جمله کمی آزاردهنده است، ازاین‌رو یک‌بار دیگر آن را بخوانید. حال اجازه دهید کمی آن را بازکنیم. نیاز داشتن کودکان به حریم شخصی


کودکان و حفظ حریم خصوصی خودکودکان و حفظ حریم خصوصی خود

کودکان و حفظ حریم خصوصی خود وقتی که کودکان بزرگتر می شوند ، علاقه ی آنها برای تنها ماندن بیشتر میشود . کودکان ده تا سیزده ساله گاهی اوقات دوست دارند تنها بمانند اما کودکان دوازده ، سیزده ساله وقت بسیاری را در تنهایی به سر می برند. کودکان و حفظ حریم خصوصی خود


زیر ذره بین قرار ندادن زندگی کودکزیر ذره بین قرار ندادن زندگی کودک

زیر ذره بین قرار ندادن زندگی کودک کودک آنلاین: در تمام سنین برای اینکه بچه ها بتوانند احساس کنند تا حدی کنترل دنیای خویش را در دست دارند و بتوانند بخشی از آنچه را که دوست دارند انجام دهند، به یک حداقل آزادی نیاز دارند. زیر ذره بین قرار ندادن زندگی کودک

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران