کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
پنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت اول
پنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت اول پژوهش‌های ما نشان داده‌اند که پدر و مادر در صورتی می‌توانند احساس‌های فرزندانشان را حس کنند که نسبت به عواطف هوشیار باشند؛ ابتدا در خود و سپس در فرزندان. اما هوشیار عاطفی شدن به چه معناست؟ پنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت اول

پنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت اول
•    گام اول: نسبت به عواطف کودک هوشیار باشید.
پژوهش‌های ما نشان داده‌اند که پدر و مادر در صورتی می‌توانند احساس‌های فرزندانشان را حس کنند که نسبت به عواطف هوشیار باشند؛ ابتدا در خود و سپس در فرزندان. اما هوشیار عاطفی شدن به چه معناست؟
هوشیاری عاطفی فقط به این معناست که وقتی عاطفه‌ای را احساس می‌کنید، آن را تشخیص می‌دهید، یعنی احساس‌هایتان را شناسایی می‌کنید و به حضور عاطفه در اشخاص دیگر حساس هستید.
والدهایی که نسبت به عواطف خود هوشیار هستند، می‌توانند با استفاده از حساسیت خود، به احساس‌های فرزندانشان – هراندازه ظریف یا شدید باشد – توجه کنند. اما اگر شخصی حساس و ازنظر عاطفی هوشیار باشید، الزاماً همیشه درک احساسات فرزندتان برایتان ساده نیست. کودکان اغلب عواطف خود را غیرمستقیم و به شیوه‌هایی که برای بزرگسالان گیج‌کننده به نظر می‌رسد، ابراز می‌کنند. البته اگر با دقت و قلب گشوده گوش کنیم، معمولاً می‌توانیم پیام‌هایی را که کودکان به‌طور ناخودآگاه در رفتارهای متقابل، بازی و رفتار هرروزشان پنهان می‌کنند، رمزگشایی کنیم.
نکته این است که کودکان – مانند همۀ آدم‌ها – برای عواطفشان دلایلی دارند؛ چه بتوانند آن دلایل را به کلام بیاورند، چه نتوانند. هر وقت می‌بینیم فرزندمان بر سر موضوعی ظاهراً بی‌ربط عصبانی یا ناراحت می‌شوند، شاید مفید باشد که خود را کمی عقب بکشیم و به تصویر بزرگ‌تر نگاه کنیم و ببینیم در زندگی آن‌ها چه می‌گذرد. یک کودک سه‌ساله نمی‌تواند بگوید: مادر از اینکه تازگی خیلی بداخلاق بوده‌ام، معذرت می‌خواهم. علت ناراحتی‌ام این است که از وقتی به مهدکودک جدیدم رفته‌ام زیر فشار زیادی قرار دارم.
اگرچه همۀ پیام‌های کودکان به این سادگی رمزگشایی نمی‌شوند، اما معمول است که کودکان ترس‌هایشان را از طریق بازی‌هایی با موضوعات جدی، مانند رها کردن فرزند، بیماری، آسیب‌دیدگی یا مرگ ظاهر می‌کنند. والدین هوشمند می‌توانند از ترس‌هایی که فرزندانشان در بازی‌هایشان ابراز می‌کنند، سرنخ‌ها  را بگیرند و سپس دربارۀ این ترس‌ها صحبت کنند و به فرزندانشان اطمینان خاطر بدهند.
هنگامی‌که احساس می‌کنید قلبتان به‌سوی فرزندتان پر می‌کشد، هنگامی‌که می‌دانید همان احساسی را دارید که فرزندتان دارد، شما همدلی را که اساس راهنمایی عاطفی است، تجربه می‌کنید. اگر بتوانید با این احساس با فرزندتان باقی بمانید ، اگرچه  گاهی دشوار یا ناراحت باشد، می‌توانید گام بعدی را بردارید؛ یعنی تشخیص دهید که هرلحظۀ عاطفی فرصتی برای ساختن اعتماد و ارائه راهنمایی است.



•    گام دوم: عاطفه را فرصتی برای صمیمیت و آموزش ببینید.
می‌گویند که در زبان چینی نماد فرصت در احاطۀ نمادِ بحران است. در هیچ کجا ارتباط این دو مفهوم دقیق‌تر از نقش ما به‌عنوان والد مشاهده نمی‌شود. چه این بحران ترکیدن یک بادکنک باشد یا نمرۀ بد ریاضی یا خیانت یک دوست.این تجربه‌های منفی می‌توانند فرصتی عالی برای همدلی و ایجاد صمیمیت با فرزندانمان و آموزش روش‌های ادارۀ احساسات به آن‌ها باشد.
والدین بسیاری با تشخیص این نکته که عواطف منفی کودکشان می‌تواند فرصتی برای نزدیکی و آموزش باشد، احساس آسودگی و رهایی می‌کنند. می‌توانیم خشم فرزندمان را مقاومت در برابر اقتدارمان نبینیم. ترس‌های کودکان گواهی بر ناتوانی ما به‌عنوان والد نیستند؛ و اندوه آن‌ها الزاماً نشانۀ یک‌چیز خرابی دیگر که امروز باید درست کنم، نیست.
اگرچه برخی پدرها و مادرها با این امید احساسات منفی فرزندانشان را نادیده می‌گیرند، که به‌خودی‌خود برطرف شود، معمولاً عواطف بدین گونه عمل نمی‌کنند؛ بلکه احساسات منفی زمانی برطرف می‌شوند که کودکان بتوانند دربارۀ عواطفشان صحبت کنند، آن‌ها را نام‌گذاری نمایند و احساس کنند که درک می‌شوند. بنابراین معقول است که عاطفه را از همان ابتدا و پیش از آنکه به بحران بزرگی تبدیل شود، تشخیص دهیم و بپذیریم.
بررسی کردن احساس‌ها درزمانی که هنوز شدید نشده‌اند، به خانواده‌ها فرصتی می‌دهد تا مهارت‌های حل مسئله و گوش دادن را درزمانی که هنوز بردوباخت خیلی شدید نیست، تمرین کنند. هنگامی‌که به شکسته شدن اسباب‌بازی فرزندتان یا خراش کوچکی بر پای او توجه و علاقه نشان می‌دهید، بنا را از زیر محکم می‌کنید. فرزندتان یاد می‌گیرد که شما حامی او هستید و دونفری یاد می‌گیرید که چگونه همکاری کنید.
•    گام سوم: با همدلی به گفته‌های کودک گوش کنید و به احساسات او اعتبار ببخشید.
پس‌ازآنکه بتوانید وضعیتی را به‌عنوان فرصتی برای ایجاد صمیمیت و آموزش حل مسئله ببینید، برای آنچه شاید مهم‌ترین گام در روند راهنمایی عاطفه باشد، آماده هستید: گوش دادن همدلانه.
گوش دادن در این چارچوب چیزی بسیار بیشتر از جمع‌آوری اطلاعات از طریق گوش دادن است. گوش دهندگان همدل از چشمانشان استفاده می‌کنند تا شواهد جسمانی عواطف فرزندشان را ببینند؛ از کلامشان استفاده می‌کنند تا شواهد جسمانی عواطف فرزندشان را ببینند؛ از تجسمشان استفاده می‌کنند تا وضعیت را از دیدگاه فرزندشان ببینند؛ از کلامشان استفاده می‌کنند تا به شیوه‌ای آرامش‌بخش و غیر انتقادی آنچه را می‌شنوند، سنجیده به فرزندشان بازبگویند تا به او کمک کنند عاطفه‌اش را نام‌گذاری کند؛ اما از همه مهم‌تر از قلبشان استفاده می‌کنند تا آنچه را فرزندانشان احساس می‌کنند، احساس کنند.
هنگامی‌که در یک موقعیت عاطفی به فرزندتان گوش می‌دهید، هوشیار باشد که در میان گذاشتن مشاهدات ساده معمولاً مؤثرتر از طرح پرسش برای ادامۀ گفتگو است. شاید از فرزندتان بپرسید: چرا غمگین هستی؟ و او اصلاً علت را نداند. او کودک است و از فرصت سال‌ها درون‌نگری برخوردار نبوده است و درنتیجه ممکن است پاسخ نوک زبانش نباشد. شاید از جروبحث‌های پدر و مادر غمگین باشد. شاید هم خستگی بیش‌ازحد یا مسابقه‌ای که قرار است در مدرسه برگزار شود، او را مضطرب و غمگین کرده است.
در این شرایط، سؤال کردن می‌تواند کودک را آرام کند. بهتر است که فقط آنچه را متوجه می‌شوید، بیان کنید. می‌توانید بگویید: امروز کمی خسته به نظر می‌رسی یا متوجه شده‌ام هر وقت حرف مسابقه را می‌زنم اخم می‌کنی و منتظر پاسخ او بمانید.
منبع: کلیدهای پرورش هوش عاطفی در کودکان و نوجوانان
پنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت اول
پنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت دومپنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت دوم

پنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت دوم گام چهارم: به کودک کمک کنید تا بر عواطفش نام بگذارد. یک گام ساده و بسیار مهم در راهنمایی عاطفه این است که به کودکان کمک کنید تا هر احساسی را که دارند نام‌گذاری کنند. پنج گام اصلی برای راهنمایی عاطفه – قسمت دوم


راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – حدود سه‌ماهگیراهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – حدود سه‌ماهگی

راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – حدود سه‌ماهگی کودک آنلاین: چه کسی می‌تواند بگوید که رابطۀ عاطفی کودک با پدر و مادر از چه زمانی آغاز می‌شود؟ برخی حدس می‌زنند که این رابطه در رحم شروع می‌شود؛ همان هنگام که جنین به حالات نسبی استرس یا آرامش مادر پاسخ می‌دهد. راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – حدود سه‌ماهگی


راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – 6 تا 8 ماهگیراهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – 6 تا 8 ماهگی

راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – 6 تا 8 ماهگی کودک آنلاین: این دورۀ اکتشاف‌های فراوان برای نوزادان است؛ دوره‌ای که آن‌ها دنیایی از اشیاء، آدم‌ها و مکان‌ها را کشف می‌کنند. در ضمن آن‌ها به شیوه‌های جدیدی برای ابراز و مشارکت احساس‌هایی مانند شادی، کنجکاوی، ترس و سردرگمی، با محیط دست می‌یابند. راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – 6 تا 8 ماهگی


راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – 9 تا 12 ماهگیراهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – 9 تا 12 ماهگی

راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – 9 تا 12 ماهگی کودک آنلاین: در این دوره کودک شروع به درک این نکته می‌کند که آدم‌ها می‌توانند عواطف و افکارشان را با یکدیگر سهیم شوند. برای نمونه، کودک اسباب‌بازی شکسته‌ای را به پدر می‌دهد و پدر می‌گوید: اوه شکسته. خیلی بد شد، تو احساس غم می‌کنی، مگر نه؟ راهنمایی عاطفه همراه با رشد فرزند – 9 تا 12 ماهگی

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران