کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
اصول بنیادی رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم – بخش اول
اصول بنیادی رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم – بخش اول کودک آنلاین: نحوه برخورد و رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم بسیار متفاوت از نوع رفتار با همسالان عادیشان می باشد. بسیاری از روش ها و استراتژی های رفتاری با این گروه از کودکان حاصل سال ها تجربه و تلاش مربیان و والدین آنها می باشد.

اصول بنیادی رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم – بخش اول
کودک آنلاین: نحوه برخورد و رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم بسیار متفاوت از نوع رفتار با همسالان عادیشان می باشد. بسیاری از روش ها و استراتژی های رفتاری با این گروه از کودکان حاصل سال ها تجربه و تلاش مربیان و والدین آنها می باشد. به واسطۀ اجرای این شیوه های رفتاری است که شاید بتوان مسیر کار با این کودکان را کمی تسهیل بخشید.
در آموزش و رفتار با این کودکان، اصول و شیوه های اساسی و بنیادینی وجود دارد که مبنایی است برای هر نوع مواجهه آموزشی، رفتاری که در هر زمان و مکان و توسط هر فردی می تواند استفاده شود.
- از آنها توقع اندکی نداشته باشید. به عبارتی تصور نکنید چون کودک مبتلا به اوتیسم است، نمی تواند بسیاری از کارها را انجام دهد. این به آن معنا نیست که کودک را باید تحت فشار قرار داد، بلکه به آن معنا است که آنها استعداد و ظرفیت انجام کارهای بسیاری را دارند.
هرگز فریب نمرات هوشی آنها را نخورید. ارزیابی دقیق بهره هوشی در آنها دشوار است. از طرفی آنها ممکن است به وقت و زمان بیشتری برای پاسخگویی و یا انجام تکالیف هوشی نیاز داشته باشند.
تفکر ناشی از دلسوزی و تاسف نسبت به آنها و یا اینکه آنها قربانی و یا ناکام هستند را نداشته باشید. همواره به خاطر داشته باشید آنها انسان هستند و از نیازها، علائق و استعدادهای خاص خود برخوردار می باشند. آنها به توجه، تقویت، عشق، طرد، تنبیه، بی اعتنایی یا محبت و همۀ تجربه ها پاسخ می دهند، اما ممکن است به طریق متفاوت واکنش نشان بدهند.
- صاحبنظران علم رفتار درمانی بر این عقیده اند که رفتارها اعم از مطلوب یا نامطلوب به دلیل تقویتی که از محیط پیرامون دریافت کرده اند ایجاد شده و رشد پیدا کرده اند.
چنانچه این رویکرد را حتی به صورت نسبی نیز بپذیریم پس ضرورت دارد به صورت مدیریت شده رفتارهایی را که مایل به ایجاد و یا توسعۀ آن در کودک هستیم را تقویت کنیم و رفتارهایی را که قصد کاهش و یا حذف آن را داریم بدون تقویت بگذاریم.
هیچ والدینی قصد تقویت رفتار نامطلوب در کودک را ندارند، ولی به صورت ناخواسته این رفتار را در خطر تقویت قرار می دهند. برای مثال، سیروس کودک 6 ساله مبتلا به اوتیسم است که با والدینش زندگی می کند. یکی از دوستان خانوادگیشان پس از مدت ها به منزل می آید.
خرس عروسکی پشمالویی را برای کودک هدیه آورده است. او از نظر دریافت های حس لامسه بسیار تند است. از مشاهده و لمس عروسک دچار اضطراب می شود و به رفتار مورد علاقه اش که همان زیر میز رفتن است، پناه می برد.
والدین به رفتار رفتن زیر میز بی اعتنایی کرده و به این وسیله اجازه می دهند تا او همان جا برای مدتی بماند. بی اعتنایی آنها، رفتار ماندن زیر میز را که برایش لذت بخش است، تقویت می کند.



- زمانی که تقاضایی می کنید و یا کاری را می خواهید که انجام دهند به آنها فرصت پاسخگویی بدهید. بسیاری از آنها مشکل پردازش شنیداری و درک نشانه های بینایی را دارند و به زمان بیشتری برای رمزگشایی از آنچه شما می گویید نیاز دارند.
چنانچه در مدت زمان ده ثانیه پاسخ نداد، با دادن نشانه های کلامی و یاژست های مربوط، در دادن پاسخ به او کمک کنید. سؤالی را که از او می پرسید هرگز بدون جواب و یا ناقص رها نکنید، یا همان سؤال را از کودک دیگر نیز نپرسید، زیرا در آن صورت یاد می گیرد از پاسخ دادن طفره برود و یا تلاشی برای پاسخ دادن نکند و این نقش را به دیگران بسپارد.
- در مواجهه با کودک به طور کلی از یک رویکرد مثبت استفاده کنید. در همۀ زمان ها مثبت باقی بمانید. به رفتارهای مناسب آنها هرچند کوچک، توجه نشان داده و آنها را مورد تشویق کلامی و یا غیر کلامی مانند تقویت کننده های مادی و اولیه و یا آنچه که برای کودک می تواند برانگیزاننده، جذاب و مورد علاقه باشد قرار دهید.
دسترسی به یک اسباب بازی خاص، دادن وقت بازی به کودک و یا اجازۀ انجام برخی فعالیت های مورد علاقه اش به او از جمله مواد برنگیزاننده می تواند باشد.
همچنین رفتارهای نامناسب را به ویژه چنانچه برای کودک و دیگران آسیبی نداشته باشد مورد بی اعتنایی قرار بدهید. توجه به رفتار نامطلوب احتمال تقویت آن رفتار را افزایش می دهد. در حضور دیگران به ضعف های او اشاره ای نداشته باشید و توصیه ها و تقاضاهایتان را به شکل مثبت بیان کنید. برای مثال، به جای گفتن اینکه دور این صندلی نچرخ، بگویید: روی صندلی بنشین.
- به خنده های بی موقع، گفتار نامربوط و یا صداهای غیر عادی او بی توجهی، و در عوض به رفتارها و گفتارهای مناسب او توجه کرده و آنها را مورد تشویق قرار دهید.
- یکی از عوامل مهم دیگر که والدین باید به آن توجه نشان دهند تعیین جایگزین های رفتاری هم برای خود و هم برای کودک است. برای مثال زمانی که کودک را وادار می کنید که دست از تلویزیون نگاه کردن یا بازی کامپیوتری بردارد، برای او چه جایگزین بهتری را در نظر گرفتید و به جای رفتار رفتن زیر میز، چه جایگزین دیگری را برای کاهش اضطراب به او ارائه می دهید. کودک را به دلیل استفاده از جایگزین های مطلوب دیگر مورد تشویق قرار دهید.
منبع: کودکان مبتلا به اوتیسم
اصول بنیادی رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم – بخش اول

اصول بنیادی رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم – بخش دوماصول بنیادی رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم – بخش دوم

اصول بنیادی رفتار با کودکان مبتلا به اوتیسم – بخش دوم برای مثال رفتار صدا در آوردن کودک را هنگامی که گرسنه می شود مورد بی اعتنایی، و زمانی که نزد شما می آید و از طریق اشاره و یا گرفتن دست شما وانمود می کند که گرسنه هست مورد توجه و تشویق قرار دهید.


ویژگی های رفتاری کودک مبتلا به اوتیسم در بازیویژگی های رفتاری کودک مبتلا به اوتیسم در بازی

ویژگی های رفتاری کودک مبتلا به اوتیسم در بازی کودک آنلاین: بر همه روشن و آشکار است که فراهم نمودن دنیایی از تجربه، تعامل، گفتگو، ایفای نقش توسط کودک در گوشه هایی از یک اتاق تا چه اندازه می تواند مبنایی بر رشد و تعامل اجتماعی، همکاری، رشد زبان و قوای شناختی، هوش و تکامل شخصیت او قرار گیرد.


فعالیت هایی برای رشد مهارت های بینایی کودک مبتلا به اوتیسمفعالیت هایی برای رشد مهارت های بینایی کودک مبتلا به اوتیسم

فعالیت هایی برای رشد مهارت های بینایی کودک مبتلا به اوتیسم جایگاه هایی چون نقطه ای روی دیوار، سوراخی روی زمین یا سبد و دروازه ای را به عنوان هدف برگزینید. ضمن ترغیب کودک، به او کمک کنید تا توپ ها، تیله ها و یا تیرهای پلاستیکی را در هدف بیندازد.


کودک درخودمانده ( اوتیسم )کودک درخودمانده ( اوتیسم )

کودک درخودمانده ( اوتیسم ) والدین تیزبین قبل از سن 30 ماهگی متوجه نشانه های اوتیسم ( درخودماندگی) می شوند. احتمالا کودک علاقه ای به برداشتن و بغل کردن خود نشان نمی دهد. ممکن است یکی از آن کودکان (( خوبی)) باشد که آرام دراز می کشد و به ندرت گریه می کند و مقدار زیادی هم می خوابد. کودک درخودمانده ( اوتیسم )

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران