کودک آنلاین

موضوع مقاله : کودکان و خانواده

دسته بندی : کودکان و خانواده

0
رعایت اصل یکسانی توسط والدین در ارتباط با فرزندان – قسمت اول
رعایت اصل یکسانی ( Sameness ) توسط والدین در ارتباط با فرزندان – قسمت اول آنچه که اهمیت دارد این است که پدر و مادر تا آنجایی که ممکن است اصل یکسانی را در ارتباط با فرزندانشان ایفاء کنند و تا آنجایی که ممکن است نه برابری بلکه عین هم و مانند هم بودن و با هم تفاوتی نداشتن را رعایت کنند. رعایت اصل یکسانی ( Sameness ) توسط والدین در ارتباط با فرزندان – قسمت اول

رعایت اصل یکسانی ( Sameness ) توسط والدین در ارتباط با فرزندان – قسمت اول
آنچه که اهمیت دارد این است که پدر و مادر تا آنجایی که ممکن است اصل یکسانی را در ارتباط با فرزندانشان ایفاء کنند  و تا آنجایی که ممکن است نه برابری بلکه عین هم و مانند هم بودن و با هم تفاوتی نداشتن را رعایت کنند.
آنجا که مسئله عین هم بودن و مانند هم بودن ممکن نیست بدون تردید که موضوع برابری و عدالت و انصافی است که در کنار آن است. جز در موارد خاصی که امتیاز و یا تفاوتی اجتناب ناپذیر است و به خاطر مسئله ی سن و جنس ، باید آن را رعایت کرد .
هر جا که ممکن است باید به فرزندان این پیام را داد که شما کاملا در ظاهر و در باطن ، در مسائل مادی و غیرمادی ، در جزئیات و کلیات ، مانند هم هستید و برای ما هیچ تفاوتی شماها نخواهید داشت. این پیام حتما باید به زبان آورده شود و وقتی که بچه ها آن را در مسیر واقعی ببینند ، می پذیرند و اگر آن را با واقعیت نزدیک ندانند ، رد می کنند.
نکته :
فرزندان اصل یکسانی و برابری را در ارتباط با خودشان ، علاوه بر گفتار ما ، باید در رفتار ما نیز ببینند. وقتی که گفتار و رفتار ، یکدیگر را تایید کنند ، و این پیام بارها داده شود که همه ی شما برای ما یکی هستید ، یک اندازه شما را دوست داریم ، یک جور در خدمت شما هستیم ، یک جور به کمک شما می شتابیم ، توجه ما متوجه همه ی شماست ؛ این پیام ها آهسته آهسته در وجودشان می نشیند و از یک طرف رابطه ی شماها را با آنها بهتر می کند و از جانب دیگر آنها ، خواهر و برادران را به صورت مساوی می پذیرند و این زمینه و مایه ی اصلی و اساسی را فراهم می کند که در بزرگسالی بتوانند اصل برابری انسان و برابری انسان را در حقوقش ، در سهمش ، در مزایایش ، در حیثیت و شرافت انسانیش قبول کنند.
نکته :
بزرگترین آسیب و ضربه ی کودکی میتواند از تفاوت و تبعیض به وجود بیاید ، و اگر برایش کاری انجام نشود ، میتواند برای همه ی عمر فرزند ما را آزار بدهد. به همین دلیل پدر و مادر نباید گفت و گویی درباره ی شباهت فرزندشان نسبت به خودشان یا فامیل محترمشان داشته باشند.



نباید درباره ی تفاوت بچه ها از نظر هوش ، از نظر عقل ، از نظر زیبایی ، از نظر خوبی و مهربانی ، حرفی بزنند. این قضاوت را باید تا آنجا که ممکن است متوقف کرد و نه تنها بیان نکرد بلکه حتی به ذهن و ضمیر خود هم نیاورد زیرا به صورت آگاه و نا آگاه ممکن است ابراز شود.
این تفاوت و تبعیض کاملا میتواند فرزند فرزندان را از پای درآورد و در زندگی نگاهی کاملا مختلف و متفاوت و بدبین و منفی و حتی کور نسبت به جهان و جهانیان داشته باشند.
وقتی که شما از بچه های یک خانواده گزارشی درباره ی کودکیشان می شنوید ؛ اگر آنها را جدا جدا مورد این مصاحبه قرار دهید ، غالبا به این نتیجه میرسید که گویا آنها در خانواده های متفاوتی زندگی کرده اند !.
یعنی تقریبا گزارش هر کدام از آنها ( اگر از هم چیزی نشنیده باشند و مایل به نوعی همکاری و موافقت با هم نباشند ) آن چنان متفاوت از یکدیگر است که نتیجه این طور تداعی میشود که آنها در یک خانواده و فامیل بزرگ نشده اند. البته مطلب از نظر علمی هم بسیار روشن است.
آن زمانی که فرزند 3 ، 5 و 7 ساله ی ما شاهد موضوعی در خانه است حتما سه برداشت و دریافت بسیار متفاوت را از آن موضوع خواهند داشت. مخصوصا در آنچه که مربوط به خود آنها و یا خواهران و برادران آنها است ، نظری کاملا متفاوت از هم ، پیدا خواهند کرد.
بنابراین اگر از آنها گزارشی ، حتی چند دقیقه ای بعد از اتفاق گرفته شود ، کاملا معلوم است که آنچه را که بیان می کنند به سه حادثه ی بسیار متفاوت  ( گرچه از نظر کلیات با هم شبیه هستند ) میتواند مرتبط باشد. پس پدر و مادر باید اصل را برمبنای برابری و یکدستی و یکنواختی با فرزندشان قرار دهند.
در غیر این صورت بچه ها در این زمینه آسیب می بینند . مشخص است که امکان ندارد کسی از این مسیر بگذرد ( اعم از این که فرزند کوچک تر و یا بزرگ تر باشد ) و به انواع متفاوت آسیب نبیند. ولی کوشش ما به عنوان پدر و مادر کاستن از این آسیب و ایجاد شرایط و موقعیتی است که بعدا با کمی کمک و درک و فهم بیشتری که بچه ها خوشبختانه خودشان پیدا میکنند ، بتوانند موضوع را آن گونه که هست بفهمند و به راحتی از آن بگذرند.
کودک ما در دوران اول ( مثلا 2 ، 3 ، 4 سالگی ) توجه ما را بیشتر میخواهد و یا مایل است که با ما بازی کند. وقتی که کمی به 4 ، 5 و 6 سالگی می رسد ، موضوع لباس و محبت بیشتر توجه او را جلب می کند و یا وسایلی که برای او می خریم .
و حدود 6 – 7 سالگی و یا کمی بعد از آن مسئله ی آزادی و فرصت ها و یا امتیازاتی است که به عنوان پدر و مادر برای او قائل هستیم و احتمالا از دیگران سلب می کنیم ؛ یا او شاهد است و میبیند که برخی از اوقات پدر و مادر ، برای خواهران و برادران بزرگتر یا کوچک تر ، مزایای ویژه ای را قائل هستند.
به هر حال شکایت بچه ها از این که برابری نیست از اینکه شرایط ، منصفانه و عادلانه نیست ، حتی همیشه در خانه ای که موفقعیت و شرایط بسیار برابر برای افراد وجود دارد نیز شنیده میشود.
مبنع : کتاب پرورش ، تعلیم و تربیت 3 تا 7 سالگی
رعایت اصل یکسانی ( Sameness ) توسط والدین در ارتباط با فرزندان – قسمت اول
رعایت اصل یکسانی توسط والدین در ارتباط با فرزندان – قسمت دومرعایت اصل یکسانی توسط والدین در ارتباط با فرزندان – قسمت دوم

رعایت اصل یکسانی ( Sameness ) توسط والدین در ارتباط با فرزندان – قسمت دوم مهم این است که خاطر پدر و مادر آسوده باشد که آنها کار درست خودشان را انجام داده اند و از طرف دیگر با گفتار و رفتارشان ، آنچه را که اتفاق افتاده برای بچه ها روشن و تایید و تصویب کنند.


عادلانه نبودن رفتار والدین از دید فرزندان عادلانه نبودن رفتار والدین از دید فرزندان

عادلانه نبودن رفتار والدین از دید فرزندان معمولا کودکان در این دوران مدام رفتارهای خواهر یا برادرشان را زیر نظر می گیرند و اگر شما بین آنها فرق بگذارید ، مدام به شما می گویند که این کارتان عادلانه نیست. مثلا اگر شما برای دخترتان دو بلوز بخرید و برای خواهرش یک بلوز ، دختر بزرگترتان می گوید این کار شما اصلا عادلانه نیست. عادلانه نبودن رفتار والدین از دید فرزندان


اهمیت نظارت والدین بر کودکان – بخش اولاهمیت نظارت والدین بر کودکان – بخش اول

اهمیت نظارت والدین بر کودکان – بخش اول کودک آنلاین: از وقتی فرزندتان تمایل پیدا می کند اوقاتی را بیرون از خانه بگذراند، نظارت روشن بر رفتارش ضروری می شود. مهم ترین عاملی که از به دردسر افتادن کودکان پیشگیری می کند، این است که والدینشان فعالیت ها و دوستان و مکان هایی را که به آنجا می روند بشناسند.


روابط بین والدین و فرزندان – بخش سومروابط بین والدین و فرزندان – بخش سوم

روابط بین والدین و فرزندان – بخش سوم خانواده های پذیرنده این گونه خانواده ها از کودکان و نوجوانان خود شدیداً حمایت و استقبال می کنند. در این خانواده ها والدین برای احساسات و علایق کودکان و فرزندان خود حقوق ویژه ای قائل هستند و در تربیت آنها به عنوان مهم ترین وظیفۀ خانواده کوشش و تلاش چشمگیری می کنند.

نظرات شما

فقط کاربران می توانند دیدگاه خود را ثبت کنند.
در صورتی که عضو هستید اینجا کلیک کنید
و در صورتی که تمایل به عضویت دارید اینجا کلیک کنید.

دیگر مقالات

    مقاله?ویدیو?کاربر?
    لیست مقالات
    لیست ویدیو ها
    لیست کاربران